Het was slechts een korte periode, waarin ik last had van valse schaamte. Dat was toen ik een bril moest dragen. Ik kon niet ver kijken. Gelukkig was het een fysiek probleem. 😁 Het ver vooruit denken ging mij namelijk wel goed af. Mede dankzij het schaken en dammen.
Ik heb die bril in het begin erg weinig gedragen. Totdat ik in militaire dienst ging. Toen kreeg ik een 'dienstfiets'. Een brilletje met ronde glazen. Sindsdien had ik geen moeite met het dragen van een bril.
Vanwege mijn doofheid ben ik in de jaren 90 begonnen met het gebruiken van hoorapparaten. Helaas bevielen ze mijn niet. Ik kreeg last van eczeem in mijn oren en ik werd geestelijk moe van alle 'bijgeluiden'. Zoals geruis, de wind en het 'lawaai'. Alsof alles via één oor binnenkwam. Dus heb ik ze terzijde gelegd en ben overgegaan naar "Wat zeg je?".
Neemt niet weg, dat ik geregeld naar die apparaten kijk en lees over ervaringen. De moderne versies schijnen kwalitatief beter te zijn vanwege de vele mogelijkheden ze af te stellen op mijn eigen situatie.
Kijkend naar de toekomst zou ik een rollator of scootmobiel ook zondermeer inzetten om mobiel en in contact met anderen te kunnen blijven.
Mij zal je niet snel achter de geraniums aantreffen, want ik heb geen last van valse schaamte.