Komende maand kennen wij elkaar al 61 jaar! In de maand mei van het jaar 1964 kwamen onze families naast elkaar te wonen. In die periode werden de nieuwbouw huizen aan de MP Splinterlaan in het dorp opgeleverd. Zeven maanden eerder kwamen wij terug van Curaçao en woonden tijdelijk in bij de opa en tante van mijn vader. Achteraf petje af voor die twee oudjes om pardoes een gezin met 6 kinderen in huis te hebben. Maar dat verliep toch vrij goed. Omdat we qua opvoeding niet veel anders waren dan hen. Het was natuurlijk wel veel drukker.
Er was qua opvoeding ook weinig verschil tussen ons gezin en dat van de buren en veel andere gezinnen. Om die reden konden wij ons gemakkelijk begeven in andere omgevingen. We komen beiden uit een arbeidersgezin en zijn bekend met dezelfde normen en waarden. We moesten ook helpen in het huishouden, onze eigen rommel opruimen en ervoor zorgen dat de woning er netjes uitzag, Allemaal logisch, want we leefden daar immers ook.
Het gevolg was dat toen deze twee buren tien jaar later een relatie met elkaar aangingen, wij op het gebied van normen en waarden nauwelijks verschillen kenden. In de opvoeding van onze eigen kinderen hebben we die lijn, zij het hier en daar aangepast (tijden veranderen) doorgezet.
Dus niet alles doen voor de kinderen, maar hen veel laten doen. Het is daarom nogal stuitend als we kinderen tegenkomen, die ondanks dat ze geen tiener meer zijn, nog steeds door hun ouders 'verzorgd' worden. Het wachten is nog steeds op de opvoeding, die deze verwende egocentrische inwoners vooral dankbaarheid, zelfredzaamheid, verantwoordelijkheid en respect moet bijbrengen.