Nog even en we zijn weer ver terug in de tijd. Met naoorlogse toestanden, zoals hard en lang werken, weinig verdienen en enkel de elite met een luxe leven. Het is natuurlijk van de gekke, dat ministers 18% loonsverhoging krijgen en hun pensioen daarmee ook stijgt. Terwijl de gewone burger van alle kanten (ook pensioenen) financieel uitgekleed wordt. Het is ordinaire diefstal van belastinggelden.
Omdat ik ben opgegroeid in de jaren 50, verwacht ik dat ik er niet veel moeite mee zal hebben. Dat geldt voor ons beiden. Het was toen voor velen al armoe troef. Dus aardappels met gebakken uien en gestoomd brood eten is geen enkel probleem. Hoe de tulpenbollen smaken, weet ik gelukkig niet. Dat hoop ik zo te mogen houden. Gelukkig zijn we beiden na al die jaren nog steeds niet vergeten waar we vandaan gekomen zijn. We zijn daarom nooit begonnen aan dikdoenerij en luxe. We zijn met beide voetjes op de grond blijven staan. Want : hoe hoger je opklimt, des te harder het neerkomen is als het tegenzit. En wie weet wordt geluk dan weer heel gewoon.