Het is nog uit de tijd, waarin er nauwelijks sprake was van verwende mensen. Dus ouderwets? Ik vind van niet. We hebben altijd begrip gehad voor het feit dat niet iedereen alles lekker vindt. Spruitjes en zuurkool zijn daar de voorbeelden van. Niet lekker vinden is wat anders dan vies vinden. Groenten zijn niet vies. De enige groente die ik niet echt lekker vind is broccoli. Je weet wel, die mislukte groene bloemkool. Maarrrr, als hij op tafel staat, eet ik het wel.
Als kind heb ik heel lang geen pasta's gegeten. Dat was omdat mijn pa dat niet lekker vond. Het komt nog steeds voor dat ouders geen eten klaarmaken dat ze zelf niet lusten. Tegenwoordig is die situatie behoorlijk uit de hand gelopen. In een eerste kennismaking zegt zo'n kieskeurig persoon : "Ik lust alles." šMaar na verloop van tijd is de lijst met eten (bijna alle soorten groenten!) wat ie niet lust flink gegroeid. Het bleek dus een leugen te zijn. Ik ken mensen en gezinnen die enkel op pizza's en pasta's leven. Ik vind ze die mensen ook niet bepaald gezond ogen. Ze zijn bleek en om de haverklap ziek of verkouden.
Sommige ouders zeggen dan : "Ja maar we slikken ook aanvullende tabletten met vitamines en mineralen!" Dan zeg ik : "Ja maar, daar hebben je gebit, maag en darmen erg weinig werk aan! En het is chemische troep."
Zelf lust ik geen couscous. Ik heb het een paar keer gegeten, maar ik vind het niet smaken. Wat ik dan wel leuk vind, is wanneer iemand eten klaarmaakt voor een partner, terwijl ze dat zelf niet lust. Zeg maar verwennerij. Vooral voor de man toch wel het ultieme moment om een dag van hard werken af te ronden. Liefde gaat door de maag.