Nadat ik met dat slavenwerk klaar was, zijn we boodschappen gaan doen. Het is hier vandaan ongeveer een kilometer lopen naar een paar supermarkten. Sinds lange tijd had ik weer een rugzak om mijn schouders. De laatste keer was tijdens een rit met de CBX.
We banjerden door de sneeuw, deels over geveegde klinkers, richting de winkels. Bij een supermarkt aangekomen, zag ik een oude vrouw heel voorzichtig naar de ingang schuifelen. Naarmate ze de entree naderde daalde het tempo. Logisch, want deze winkel vindt het niet nodig om de entree sneeuwvrij te maken voor de klanten.
Na een begroeting bood ik haar mijn arm aan. Ze accepteerde die nogal gretig. Gelukkig was Sonja erbij, anders was het met mij misschien verkeerd afgelopen.😁 Grapje hoor. De vrouw stelde mijn hulp erg op prijs. Toen we in de winkel waren gaf ik haar nog een tip : "Als ze hier in het dorp over u gaan roddelen, dan weet u hoe het komt." Ze moest er hartelijk om lachen.
Het was wel lang laufen ondanks het ontbreken van ski's. Niettemin was het wel weer erf verfrissend om zo'n voettocht te maken. Op de terugweg begon het weer te sneeuwen.
Een maal weer teruggekeerd was van mijn noeste arbeid, die ik een paar uur eerder verricht had, niets meer te zien.