Leuk berichtje van de bewoners. Als eerste de opmerking dat hun huisje zo schoon is! Ze zijn niet de eersten die dat enthousiast roepen. Zoals gezegd, als wij opruimen en/of schoonmaken, dan doen wij dat op onze manier. Die is beduidend anders (noem het maar ouderwets) vergeleken met die van de jongere generaties. Ze hadden het idee dat Saar ons mist, maar ze was erg blij toen ze haar baasjes weer zag,
Natuurlijk waren er buurtbewoners, die in ons nieuwe gezichten zagen. Dus raakte ik zodoende in gesprek met een paar van hen. Een van hen, een vrouw, sprak mij aan toen ik buiten de auto onder z'n witten deken vandaan haalde. Ze informeerde naar ons verblijf. Ze wist dat de bewoners met vakantie waren en dat ze vandaag zouden terugkomen. Ze vroeg waar wij oorspronkelijk vandaan komen. Op mijn antwoord zei ze vrolijk : "Wat cultuur betreft kom je volgens mij niet uit de polder. Volgens mij heb je Indonesische roots. Ik ben namelijk een groot liefhebber van Indonesië." Daarna kwamen er vragen over mij en mijn familie en verhaaltjes over haar bezoeken aan Java en Bali. Ze vroeg wat ik voor werk gedaan heb en hoe wij op het idee kwamen om te gaan oppassen.
Een ander buurtbewoonster vroeg of wij vaker op andermans huisdieren en/of huizen pasten. Ze heeft een zoon, die zowel een hand als een paar cavia's heeft. Ik zei toen, dat het hier een zeer mooie omgeving is, maar dat het fietsen voor ons niet te doen is. Toen zei ze, dat haar zoon niet hier maar in Driebergen woont. Ik zei dat we daar vaak op de fiets kwamen als we in de buurt van Doorn oppassen. Ze vroeg of ik het goed vond dat zij aan de bewoonster ons telefoonnummer mocht vragen. "Wat mij betreft geen probleem", zei ik, alsof we het al niet druk genoeg hebben. 😀