Nee, mij maken ze niet boos. Ook gedurende mijn loopbaan had ik te maken met jaloezie. Tja, en als er dan niets aan te merken was op mijn werk, dan begon men ergens anders over. Mijn uiterlijk dus. Ik heb me daar weinig van aangetrokken. Ik neigde naar nog meer genieten van mijn werk en het leven. In dit landje geniet men niet zozeer van andermans succes. Integendeel, dan komt de afgunst bovendrijven.
Dat geldt ook voor de jongere generatie. Wij kunnen ons niet heugen de oudere generatie zo negatief te benaderen. Dat was een kwestie van respect. Ze hadden in de oorlog gevochten en/of geleden en later geholpen het land weer op te bouwen. Pas halverwege de jaren 50 kwam de AOW beschikbaar. Maar daarvoor moesten wel premies betaald worden.
Mensen die de mouwen opgestroopt hebben en respect hebben voor elkaar, help ik graag. Anderen heb ik ook geholpen, maar daar kreeg ik iets anders voor terug. Desondanks blijf ik anderen helpen. Niet alleen omdat we daarvoor op de wereld zijn, maar het geeft ook een goed gevoel. De ondankbare mensen moeten maar eens voor de spiegel gaan staan. Misschien is een extra vraag voor hen van mijn kant interessant : waarom doe ik zo?
zaterdag 14 november 2026
Leuk leven leiden
Ouwe lullen muziek -472-
Agenda 2030
Bezigheden in het weekend
Afgezien van presentjes heb ik ook de regulier boodschappen gedaan. Bij een woning heb ik twee dozen met eieren gehaald. Ze liggen in een oude koelkast, waarin ook een geldkistje aanwezig is. Zelfbediening dus. Maar zelfs met camerabewaking is ook daar sprake van diefstal. Helaas.
Bij wijze van uitzondering ga ik vanmiddag weer een kattenluikje monteren. Het gat zit al in de deur. Dat heb ik begin deze week gezaagd. Maar toen het luikje erin zat, vond de bewoonster (of is het haar kat?) het te klein. Ze heeft ons een groter luik laten kopen. Daarvoor had ze ons linkjes gestuurd van twee bijna dezelfde luikjes.
Omdat de vrouw een zeer druk bestaan heeft en ze ook in de weekends moet werken, doe ik het dit keer vandaag. Ze is dan zelf aan het werk en kan haar vrije tijd geheel zelf invullen. Zonder een zagende Indo in haar huis. 😂 Haar kinderen zijn vandaag wel thuis. Die nemen haar honneurs waar.
Sinterklaas
Hahaha! Een concept dat in de wachtrij stond! (journaal te spannend / linkse propaganda) Het was de bedoeling in te haken op het verontrustend nieuws over het Sinterklaasjournaal. Het was te spannend of zelfs te eng. Het is ook geen kinderprogramma, maar een clickbait voor typisch linkse propaganda. Het wachten is op een filmpje waarin een paard van een dak afvalt. Gevolgd door politieke standpunten van de Partij voor de dieren. Bedoeld om na Zwarte Piet ook Sinterklaas te doen verdwijnen. Ik bedoel : dat feest is toch een groot leugen? De eerste aanslagen zijn mislukt (foto). 😂
vrijdag 13 november 2026
Born to ride free
In verlegenheid gebracht
Toen ik vanmorgen de tuindeur ging repareren, zag ik in de brandgang een deur van een schuur klapperen. Hij waaide helemaal open en weer dicht. In de schuur stond een gemotoriseerde driewieler (geen trike, maar meer scooterachtig), een bromfiets een e-bike en een fiets. Ik weet van wie de schuur is. Hij is namelijk van de bewoners wier Mastif vijf keer onze Fenna heeft aangevallen. Ik was toen wel even boos. Want ik had beide bewoners na de tweede aanval gewaarschuwd. Maar ja, ik ben dan weer zo dat ik de klapperende deur gesloten heb. Vlak daarna kwam een timmerman aan, die aan dezelfde deur begon te trekken. Ik zei hem dat de deur onderaan klemde en dat ik hem net weer had dicht gedaan. "Omdat daar dure spullen in staan", voegde ik nog toe. Toen de deur vlak daarna openging stond de bewoonster erachter. Ze wist niet wat ze moest zeggen en keek mij ook niet aan. Maar ze had merkbaar de communicatie tussen mij en de timmerman gehoord. Er kwam toch, zij het een heel timide, 'fijn' uit haar mond.
Nog een kattenluik
Vanmiddag heb ik nog een kattenluik gemonteerd. Dit keer in een voordeur! Wat zeg ik? Een chique voordeur! Tijdens het kennismakingsgesprek met de vrouw des huizes heb ik nog wat andere opties geopperd. Maar het bleef bij die mooie voordeur.
Conform de afspraak was ik om 14.00 ter plekke. Maar er was niemand thuis. Ik had mijn gereedschap bij de voordeur neergezet en liep weer naar de auto om mijn telefoon op te zoeken. Onderweg, bij de woningen is geen parkeerruimte, kwam een meneer op een fiets gehaast voorbij komen. Hij stopte bij het adres en keek naar het gereedschap. Toen hij om zich heen keek en mij zag, stak ik mijn hand als begroeting op.
Na een wederzijdse kennismaking ben ik met het luik begonnen. Ik heb eerst een bevestiging van de plaats in de deur gevraagd. Daarna ben ik het luik gaan aftekenen op de buitenkant van de deur. Dit keer met een waterpas erbij. Na een controle van mijn tekenwerk heb ik op de hoeken van het vierkant gaten geboord. Eerst met 6 mm. Toen voelde en zag ik dat ik door een vrij dunne plaat ging, gevolgd door eht doorschieten van de boor tot tegen de plaat aan de binnenkant van de deur. Ik concludeerde dat de deur uit twee platen bestaat, met isolatieschuim ertussen. Daarna met 10 mm houtboor de gaten groter gemaakt, zodat de decoupeerzaag erin kon. Ik gebruikte een lang houtzaagje vanwege de dikte van de deur. Het zagen verliep vlot en uiteraard nauwkeurig. Voor de contouren die ik op de deur had getekend nam ik 1 mm extra ruimte. Toen ik het vierkante stuk deur eruit had geduwd, werd mijn vermoeden bevestigd : een sandwich met isolatieschuim.
Al die tijd keen de bewoner toe. Omdat hij zelf geen klusser is, liet ik mijn werk begeleiden door wat tekst en uitleg. Toen ik het hoofddeel van het luikje in het gat duwde, kreeg ik applaus. Het luikje paste precies! Daarna heb ik aan de buitenkant het 'deksel' gebruikt om de beide gaten voor de schroeven te kunnen boren. Tot dan verliep de klus gesmeerd. Maar toen ik na het boren van de gaten voor de schroeven de tweede schroef erin draaide, leek het alsof ik compleet mis geboord had! Ik begreep er (weer) geen snars van. Dus heb ik het luikje weer verwijderd en het bekeken. Toen zag ik dat een metalen klemmetje met gat waar de schroef in moet komen, was losgeschoten. Ik slaakte stiekem een zucht van opluchting. Ik plaatste het klemmetje en het luikje en het dekseltje opnieuw en.... de beide schroeven pakten het gat in de klemmetjes op. Hoera!
Toen ik daar bezig was, heeft zijn vrouw die aan het werk was hem een paar keer geappt. Eerst vroeg ze net na 14.00 uur of ik gekomen was. Daarna twee keer hoe het met het klusje ging. Ik maakte me geen zorgen, want meneer was zeer tevreden. Hij vroeg mij wat voor soort klussen ik nog meer doe. Na de riedel van klusjes, vroeg hij of hij mij vaker mocht vragen voor klusjes. Ik heb daarop geen 'neen' gezegd. Na weer een drankje was ik rond halfvijf weer thuis. Mooi op tijd om met de voorbereidingen van het avondeten te beginnen.
Deur sluit weer
Ik had uitgerekend, dat het dagslot van de deur bijna een halve centimeter te hoog was om de dagschoot in de sluitplaat te kunnen laten vallen. Nader onderzoek leverde de oplossing. De sluitplaat had in het hout van de deurpost veel ruimte over. De plaat is een smal bakje. Ik heb het losgeschroefd en in de nog beschikbare ruimte omhoog geschoven. In die stand sloot het slot weer met nog een halve cm speling zowel beneden als boven. Ook het nachtslot deed het (nog).


