Het terrasje onder de overkapping bestaat uit grindtegels. Van die grote joekels van 40x60 cm. Ze zijn voor mij inmiddels te zwaar om te tillen.
Het gedeelte vanaf de ingang van de overkapping naar de achterdeur kent een paar verzakte exemplaren. Omdat de tegels ruim 12 jaar geleden vrij strak tegen elkaar gelegd zijn, is het een crime ze te lichten. Gelukkig was er een pasblokje, dat een wat grotere voeg had. Gewapend met twee (oude!) schroevendraaiers, lukte het me na veel gewrik de pastegel te lichten. Zo kreeg ik een gemakkelijker toegang tot de aanliggende grindtegels. Ik heb er twee weten te lichten. Dankzij de inzet van een tuinpaal, die ik als hefboom gebruikte. Een beetje ruimte maken onder de tegel, dan de punt van de paal erin en vervolgens mijn gewicht erop. De tegel schrok zo van mijn gewicht, dat ie omhoog veerde.
De rest van de verzakte tegels heb ik deels gelicht met de paal. Vervolgens heb ik er zand onder geslagen. Ja, met een hamer. Op die manier heb ik drie tegels wat omhoog kunnen halen. De twee verwijderde grindtegels heb ik na het ophogen van de grond met wat zand op mijn manier weer terug weten te leggen. Met de korte kant op de rand van de aangrenzende tegel en vervolgens de tegel langzaam laten zakken en een beetje trekken totdat ik 'plof!' hoorde. Ik liet direct de andere kant van de tegel los.
Alleen de laatste tegel bleef aan de lange kant hangen op de aangrenzende. Maar daar betrof het nog minder dan een millimeter. Een lentesprongetje van opa op de tegel deed de tegel met een zucht in de opening vallen. Als laatste heb ik de pastegel weer teruggezet. Dat was geen enkel probleem.
Het pad ligt de komende 10 jaar weer vlak.