Super honkbal

Het Nederlands honkbalteam maakt indruk op het Wereldkampioenschap in Panama. Het team van Brian Farley versloeg o.a. het grote Amerika (titelverdediger van 2010!) en afgelopen nacht een andere grootheid op het gebied van baseball : Cuba! Petje af voor de heren honkballers. Ze staan nu in de finale van het WK.

Eindelijk erkenning!

In ons vorige weblog heb ik al eens geschreven over de wijze waarop de Koninklijke Marine ic de Onderzeedienst  haar personeel discrimineert. Zo is decennia lang geweigerd om de namen van gesneuveld Marinepersoneel met een Indische afkomst op het monument in Den Helder te vermelden. Maar dat was nog niet alles. Ook Marinepersoneel dat tijdens de oorlog omkwam en op dat moment niet actief werkzaam was is decennia lang genegeerd. Wie niet als opvarende van een boot om het leven kwam, verdiende geen plekje op het monument, aldus Defensie. De Tweede Wereldoorlog is in 1945 beëindigd. Pas dit jaar is het gelukt om een bijna complete onderzeebootbemanning op het monument van 1947 vermeld te krijgen samen met nog een groot aantal genegeerde / gediscrimineerde slachtoffers. Tussentijds is een aantal aan de achterzijde(!) van het monument vermeld geweest. Wat een schande. Het betreft o.a. de onderzeebootbemanning, een kleine 30 man, die aan boord van de Abosso op weg was van Zuid Afrika naar Engeland. Het transport op zich stond onder grote kritiek van Ltz Coumou vanwege het feit dat het opperbevel in Londen de veiligheid van het schip en diens bemanning nauwelijks serieus nam. Zonder escorte moest het relatief traag varend schip door wateren varen, die door de Duitse U-boten werden bejaagd. De bemanning, met Ltz 1e klas Coumou onder hen, zou aan boord van Hr.Ms Haai (een door Engeland afgestane onderzeeboot, Varnes) geplaatst worden. Na het vertrek van de Abosso uit Zuid Afrika werd het schip nog geen dag later op 9 oktober 1942 met totaal 400 koppen aan boord getorpedeerd door de Duitse U-boot U575. Slechts 31 opvarenden overleefden de ramp. De Kon. Marine heeft het niet nodig gevonden de namen van de omgekomen bemanningsleden op het monument te Den Helder te vermelden. Maar deze week is het eindelijk zover. Tijdens een korte plechtigheid zijn de namen alsnog vermeld op de plek waar ze thuishoren. Het was Fred Gommers, wiens vader sneuvelde op Hr. Ms "O22", die ruim 60 jaar(!) gestreden heeft tegen dit onrecht. Dankzij zijn doorzettingsvermogen staan nu  ruim 80 gesneuvelde marinemensen alsnog vermeld. Toen de commandant der Zeestrijdkrachten meneer Borsboom tijdens de plechtigheid deze week sprak over 'de verbondenheid van onderzeedienstpersoneel' moest ik toch flink lachen. Wat een komediant is die meneer Borsboom zeg!!

Tim en Jill

Wat een leuk stel hè. Tim met zijn zusje Jill. Tim wordt volgende maand al 6 jaar. Jill is vorige maand 3 jaar geworden. Tim zit op de basisschool. Maar Jill nog niet. Ze komt elke donderdag een dagje bij oma en opa. Jill is echt een meisje : poppen, tasjes, boodschappen doen, koken enz. Ze vindt al die typische vrouwen dingen erg interessant. Daarnaast gedraagt ze zich als een meisje. Ze doet me veel denken aan mijn eigen zusjes toen ze klein waren. Je kent het vast wel, dat kattig reageren en drammerig zeuren. En veel toneelspel. Soms komt ze heel verrassend voor de dag. Zo moest vanmiddag opa eraan geloven. Opa was net terug uit de boomgaard en had zijn modderige laarzen uitgetrokken en was onder de douche geweest. Reden voor Jill om opa nog verder even op te knappen. Jill heeft zijn lippen van lippenstift voorzien en zijn nagels gelakt! Zou ze gisteren iets meegekregen hebben van 'Coming out'? Opa blijft lekker in de kast zitten. Met zijn nagellak en lippenstift. Da's best een veilig gevoel.

Lelystad : saaie stad

Gisteravond was in het POW Nieuws een item over Lelystad. Gerefereerd werd aan 'het op de kaart zetten van de stad' om het imago van de stad te verbeteren. Een verslaggever trok de stad in en stelde een aantal passanten annex bewoners een paar vragen. Natuurlijk kwam het lelijke Agora theater ook even in beeld en de criminaliteit. Maar wat mij het meest opviel was, dat bijna iedereen vertelde over 'een saaie stad' waar je beter niet kunt wonen. Wat die saaiheid betreft heeft men gewoon gelijk. Toch zijn hier genoeg mooie plekken om te wonen.

Typisch Lelystad

In Lelystad heeft men de mond vol over de vele fietspaden en leuk fietsen. Toch is dat laatste in het centrum van de stad nauwelijks merkbaar. De fietser kreeg eerst een beschermde status en daarmee overal voorrang. Zelfs in situaties waar het tegen de wet indruiste. Zo kreeg men de indruk als zou Lelystad gekozen hebben voor een autoluw centrum met de fiets en het ov voor het vervoer. Toch schijnt het nog steeds erg moeilijk te zijn om in het centrum een voor de fietser en het overige verkeer een correcte en logische oplossing te vinden. Had de fietser rijdend op de Middendreef (een voorrangsweg) voorheen voorrang, dat is nu dus niet meer zo. Zoals bij de Tjalk, waar de fietser het verkeer dat de voorrangsweg nadert voorrang moet verlenen. Omdat een paar meter verderop de rijbaan begint, zal het autoverkeer moeten stoppen. Waar? Uiteraard op de drempel /  oversteekplaats voor fietsers. Die oversteekplaats is voor de automobilisten van en naar de dreef geen gewone kruising. De kruising ligt op dezelfde hoogte als het fietspad en vormt voor het kruisend verkeer een drempel. In de regel moet het verkeer dat die 'drempel' over wil voorrang verlenen aan het verkeer, in dit geval fietsers en voetgangers, op die drempel. Nee dus. Als automobilist is de verandering op dit punt niet te herkennen. Er staan namelijk geen borden die aangeven dat de fietser ondanks het feit dat ie zich op de voorrangsweg bevindt, geen voorrang heeft. Zelfs niet indien het tegemoet of meerijdend verkeer op de Middendreef afslaat. Ook dat is tegen de wettelijke regels in. De verantwoordelijke ambtenaren hebben weer een onlogische en gevaarlijke situatie in het centrum gecreëerd. En wij dachten daar eindelijk van verlost te zijn met het vertrek van die wethouder... hoe heette ie ook al weer?

Die Mannschaft

Duitsland is voor het Nederlands voetbal altijd al een 'Angstgegner' geweest. De Duitsers spelen niet alleen goed voetbal, maar houden dit ook tot de laatste minuut vol. Dus men wint pas van de Duitsers als het eindsignaal heeft geklonken. Voor de duels tegen onze oosterburen laden 'onze jongens' zich extra op.  Menig toernooi werd als geslaagd beschouwd als Nederland van Duitsland had gewonnen. Een naoorlogs trauma? Het Duits voetbalelftal begint steeds meer de vorm te krijgen van een geoliede machine.  Ze heeft veel jonge talentvolle spelers, die elkaar op het veld gemakkelijk vinden. Het leuke vind ik dat in 'der Mannschaft' ook exotische namen voorkomen, zoals Gomez, Özil en Boateng.  Wie had dat gedacht? Meneer Adolf H. zeker niet. Qua spel vind ik het Duits voetbal aantrekkelijker om naar te kijken. Duitsers voetballen veel directer dan de Hollandse leeuw : vooruit en zo snel mogelijk naar het doel van de tegenstander. Niks geen hobbelpaardvoetbal, balbezit en terugspelen. Duitsland heeft al haar poulewedstrijden gewonnen : 30 punten uit 10 wedstrijden. Zelfs uit in Turkije won die Mannschaft! Trainer Löw heeft het goed voor elkaar. Ik durf voorzichtig te stellen dat op dit moment Duitsland misschien zelfs sterker is dan Holland. Niet alleen in Holland, ook in Duitsland brult 'der Löw(e)!' We zijn gewaarschuwd. Misschien een tip : Zo mannelijk als die Duitsers zijn, het is nog steeds 'die Mannschaft'. Van dat vrouwelijk trekje moeten we gebruikmaken.

Naar Leimuiden, Leiden en Leiderdorp -4-

Mijn verblijf bij die oude Doesbrug (1887) was van korte duur. Via een steegje, Rijnpad, ben ik nog even een blik op de Rijn gaan werpen. Maar daarna liep ik via de Hoofdstraat weer terug naar de auto. Rijdend over de Hoofdstraat richting de Hoogmadeseweg keek ik nog even goed rond. Alles verandert. Bij de entree van de begraafplaats viel mij een bordje op : "Honden aan de lijn". Maar een hond heb ik ook niet meer. Zorro is wel een paar keer mee geweest. Ook op deze begraafplaats is het doodstil en zijn de graven omgeven door herfstkleuren. Op weg naar het eerste graf dacht opeens terug aan de dag dat ik samen met Mike boompjes ging planten in het Wilhelminabos in Dronten. Terwijl we daar liepen viel me op, dat er nogal naar ons werd gekeken. Later begreep ik waarom. Iedereen had één boompje en wij liepen met drie te sjouwen. En nu liep ik dus met drie bosjes bloemen. Het eerste had ik op Rijnhof op het graf van Joop achtergelaten. Mijn eerste stop was bij het graf van oma en opa en tante Griet (opa's tweede vrouw), dat vlak naast het hoofdpad is gelegen. Daar plaatste ik een bosje chrysanten. Het graf zou eigenlijk eens wat opgeknapt moeten worden. De steen staat scheef en de tekst is wat verbleekt. Ik vervolg mijn weg en vervolgens ga ik rechtsaf. Daar, achterin, is het graf van mijn broer Ruud. Het lag er zoals gebruikelijk mooi bij. Helaas kon ik geen vaas vinden. Dus deed ik de chrysanten maar bij de gele gladiolen. De kleurencombinatie stond nog niet eens zo gek. Een eindje verderop bevindt zich het graf van pappa en mamma. Dus terug naar het hoofdpad, rechtsaf en een eindje verderop naar links. Ook dat graf zag er verzorgd uit. Ik weet dat Marga daaraan ook de nodige aandacht besteed. Dank je wel, Marga! Het was opvallend stil. Ik kwam drie mensen tegen : een moeder en dochter (denk ik) en een meneer uit Hoofddorp, die ooit in de BG Cortslaan heeft gewoond. "Woonde u soms in het eerste stukje van de Resedastraat?", vroeg hij. Ja dus. Dat krijg je als je er anders uitziet dan de gemiddelde Leiderdorper in die tijd. We spraken kort met elkaar en gingen ieder zijn weg.

Voor Joop

Vandaag is de geboortedag van mijn grote broer Joop. Hij zou 64 jaar geworden zijn. Speciaal voor hem een nummer van John Fogerty (voormalig lid CCR), dat hij vlak voor zijn overlijden geregeld beluisterde :

Ook in de Koningstraat

Vanmorgen las ik in het nieuws dat in Leiderdorp, nota bene in de Koningstraat waar ik zondag nog geweest ben (mijn naam in deze is overigens haas), een dode jonge vrouw van achttien jaar in een woning is aangetroffen. De politie gaat uit van een misdrijf. Het bericht zal wel een flinke schok teweeg gebracht hebben in dat rustige straatje.

Orca Morgan

Als ik een gewond dier vind, wordt ik geacht de dierenambulance te bellen. Die haalt het beestje op, verzorgd het en laat het na genezing weer vrij. Niks geen gezeur over gewend aan de mensen, mist zijn soortgenoten, wordt misschien verstoten enz. Maar bij orca Morgan ligt dat anders. Die mag niet meer terug naar haar natuurlijke omgeving. Zo'n orca is toch leuk in een glazen bak? Daar kan men veel geld aan verdienen. Dus bedenkt men allerlei blabla verhalen, waarom Morgan levenslang krijgt. Als ik dit gebeuren zet tegenover de verhalen over kinderen die het land uitgezet moet worden, begint het mij wat te duizelen. Die kinderen hebben blijkbaar geen problemen met 'herplaatsing', ook al hebben ze hun 'soortgenoten' nooit eerder gezien. Of komt het omdat ze geen geld opleveren, maar kosten?

De Waterwijzer

Het betreft een gedateerd gebouw dat men wil slopen. Echter, er zijn mensen die daar bezwaar tegen hebben om architectonische en/of historische redenen. Maar gebleken is dat in het recente verleden de cultuurbarbaren van de gemeenteraad van Lelystad al akkoord gegaan zijn met het slopen van het gebouw. Naar aanleiding van de commotie heeft de gemeente op haar (goed beveiligde) site wat tekst en uitleg gegeven rond situatie van de Waterwijzer. Neemt niet weg dat het slopen ook niet zomaar kan plaatsvinden. Het schijnt dat de erfgenamen van architect nog akkoord moeten gaan. En dat zal niet gebeuren als het aan hen ligt. Er is al eerder een uitspraak gedaan door de Hoge Raad over een soortgelijke kwestie met dezelfde architect. Hoge Raad, Raad van State; Lelystad heeft er niets mee, want men gaat hier ondanks die instanties vaak gewoon de eigen gang.

Burgemeester Horselenberg -2-

Gisteravond heeft de raad gestemd over een eventuele verlenging van de ambtstermijn van de burgemeester van Lelystad, Margreet Horselenberg. Ze kreeg dertig stemmen voor en drie tegen. Blijkbaar heeft een drietal leden gedurende de deze ambtsperiode behoorlijk zitten slapen. Hiermee is de verlenging nog niet definitief. De minister van Binnenlandse Zaken en de Koningin (ja, ja) moeten beiden ook hun goedkeuring geven. Zij weten immers wat het beste voor ons en Lelystad is....

Voor een weeshuis op Haïti

Van kunstenares Mieke Opdam ontving ik een e-mail :

Hallo,

Sinds kort span ik mij in om voor het Weeshuis Kay Angel van Lia van de Donk in Haïti donateurs te werven.  Lia is een Nederlandse vrouw die haar baan als make up artiest in New York heeft opgegeven om een weeshuis in Haïti te beginnen. www.weeshuisinhaiti.nl

Nancy

Voor haar 13 weeskindertjes is een jaarlijks bedrag van 6.000 euro nodig voor alle kosten van onderwijs. Met de verkoop van mijn portretten en het werven van donateurs probeer ik dat bedrag voor het einde van het jaar bij elkaar te hebben. Het eerste portret van Nancy, één van de weeskindjes, is al gereed. Op mijn website www.miekeopdam.nl  is te lezen hoe e.e.a. in z’n werk gaat. Daar is ook het formulier te vinden dat je kunt downloaden. Alle donaties, groot of klein, zijn welkom! Je maakt kans op een “een gratis pastel portret in opdracht” (dus ik maak een portret van bijvoorbeeld je kind, je man, je vrouw etc….). Help mee en stuur je formulier voor 15 december naar mij toe! Elke euro telt! Als je dit berichtje wilt doorgeven naar jouw eigen netwerk/vriendenkring dan is dat natuurlijk helemaal top!

Namens Lia en haar kindertjes, alvast ontzettend bedankt!

Groetjes,

Mieke

Naar Leimuiden, Leiden en Leiderdorp -3-

Langs de Rijn

Kastanjelaan / Lindelaan

Nadat ik de verbreding van de A4 had bekeken ben ik via de Hoofdstraat een stukje over het Jaagpad langs de Rijn gaan lopen richting de 'Stierenbrug'. Na een honderd meter ben ik weer naar de Hoofdstraat gegaan. Ik was net voorbij de Hoogmadeseweg. Leergierig als ik ben, ben ik vervolgens het oude kerkhof naast de Hervormde kerk opgegaan. Ik ben daar nooit eerder geweest. Ik ken het kerkhof wel, maar heb slechts over het muurtje tussen de zondagsschool ('t Trefpunt) en de begraafplaats gekeken. Dat muurtje is bedoeld als wal, omdat het kerkhof zelf hoger gelegen is. Vaak keek ik tegen botten aan, die uit de grond omhoog staken. Brrr! Na dit kortstondig bezoekje ben ik via de Kastanjelaan naar de auto terug gewandeld. De Hervormde lagere school is gesloopt. Er komt een nieuwe 'Brede school', volgens een groot reclame bord. Nadat ik alle nattigheid van me afgeschud had en daarna weer was overeind gekrabbeld (ik ben duidelijk minder stabiel dan een hond), ben ik naar de Doeslaan gereden. Bij de Mauritssingel / Hubrechtplein heb ik de auto geparkeerd, om weer lopend met plu en camera die oude Doesbrug aan de Hoofdstraat te bekijken.

Zuinig solo

Van neef Hank (waarvoor mijn dank) ontving ik een interessante e-mail over een modern vervoersmiddel. De eenpersoonsauto is ontwikkeld door de Volkswagen fabriek in Duitsland en wordt gebouwd in China,Shanghai. Het verbruik van dit druppelvormig voertuig bedraagt nog geen 1 liter per 100 kilometer bij een kruissnelheid van rond de 110km/uur! En wat de prijs betreft, daar hoef je het niet voor te laten : 600 US dollars! Leuk om mee thuis te komen : voor iedereen een auto. Vergeleken met deze WOB, is een brommobiel maar een afgrijslijk ding. Mocht ik ooit in zo'n brommobiel belanden, dan moet er eerst vitrage voor de raampjes voordat we de weg opgaan. Nee, dan liever zo'n VW' tje. Dan hoef je tenminste ook niet uit te leggen waarom je alleen ergens naar toe wilt.... En o ja, die kleur. Kan die wat vrolijker aub?