woensdag 17 februari 2021

Gedachtespinsels

De ijsberen en pinguïns mogen weer naar buiten.
 "Naast iemand slapen van wie je houdt, doet je sneller slapen, brengt je tot rust en doet je langer leven", las ik ergens. Voor velen is die iemand een hond geworden. Naar aanleiding van een duur potje crème (€40,-) tegen rimpels : "Rimpels laten zien dat je veel lacht, littekens dat je leeft en grijze haren dat je om anderen geeft". Dus waarom dat alles verbloemen? Trouwens, knieën, handen, ellenbogen en hals verraden toch wel je leeftijd. Depressief zijn geeft aan dat je nergens meer omgeeft. Angst vertelt dat je te veel om alles geeft. Of anders gezegd : een depressie houd je vast in dingen die gebeurd zijn. Angst houd je vast in dingen die nog moeten komen. Je zult maar van beide last hebben.
Ik ben geen boekenlezer, maar soms kom je op een punt dat je moet kiezen : een blad omslaan of het boek sluiten. Ik lees de samenvatting.

Sommige mensen komen van heinde en verre om iemand te begraven. Maar toen ie nog leefde was de afstand te groot om hem te bezoeken.
Er zijn mensen die naar je broodwinning vragen, omdat die voor hen het niveau van respect bepaalt dat je van hen zult krijgen. Daarom zeg ik dat ik zwerfvuil opruim. Dan zijn de mensen die dat ten zeerste respecteren de juiste mensen voor mij.

Op goed geluk

Een extra coronawet is zo geregeld. De slachtoffers van Groningen, de Toeslagenaffaire en de Indische kwestie moeten jarenlang vechten en afwachten.
Als Sonja naar haar favoriete tv programma's kijkt, zit ik achter mijn laptopje te luisteren naar muziek of wetenswaardigheden te lezen of te bekijken. Zo kijk ik graag naar reparatie- en constructiewerk en sport. En natuurlijk de video's waar ik hartelijk om moet lachen.

Omdat ik toch benieuwd was naar de uitspraak van de rechter inzake de Avondklok, verruilde ik mijn plekje achter de laptop voor die op de bank.
Omdat ik wat langer bleef hangen, zag ik een stuk van het tv programma waarin mensen met elkaar trouwen zonder elkaar eerder ontmoet te hebben. Mij viel het gedrag van twee mannen op; Bert en Mick. Vreemde mannen die nauwelijks interesse tonen in hun partner. Ik bedoel dan in hun persoontje. Ik verwachtte een soort verkeringstijd. Bert komt over als een puber met zijn rare en soms nare, vrouwonvriendelijke opmerkingen en zijn enge handjes die hij niet kan thuishouden. Brrr! Van mij had zijn partner hem al na de eerste keer een klap in zijn gezicht moeten geven. Zijn opmerkingen waren ook erg puberaal. Bert kan beter vrijgezel blijven, dat zou in elk geval een vrouw veel ellende besparen. Tja, en dan Mick. Van dikke mik was geen sprake. Wel van desinteresse in zijn partner. Raar hoor. Ik verwachtte dat hij heel nieuwsgierig zou zijn naar wie zij nu eigenlijk is. Maar nee. Ze zijn nog een beetje jongen en een beetje man.

dinsdag 16 februari 2021

Rocky Top

Nee, ze zitten niet allemaal de hele dag met een smartphone te spelen. Er zijn er ook die andere hobby's hebben :

Hij start weer

Het zal aan de kou gelegen hebben en het feit, dat de bus met zijn open neus op het oosten gestaan heeft en het blok ondergesneeuwd werd. Vanmiddag heb ik zonder startjumper de bus gestart. Ik heb wel eerst drie keer voorgegloeid, om de verbrandingskamers wat op te warmen. Toen ik de contactsleutel een slag verder draaide, sloeg de motor vrij snel aan. Hoera!
Ik heb hem zo'n 10 minuten laten warmdraaien. Met blauwe diesel in de tank mag dat toch? De accuspanning was 11,4 volt en dat was hoog genoeg om de startmotor een flinke draai te laten maken.
Nu ik toch over elektriciteit heb, de bestuurders van de e-wagens zijn vaak nogal ongeduldig. Ik heb het genoegen gehad om in zo'n auto te mogen rijden en het verschil met de diesel is natuurlijk erg groot. Maar ook met een moderne benzineauto. Zo'n e-car spuit vooruit. Hij accelereert heel erg snel. Sneller dan menige standaard auto. Ik merk dat e-car chauffeurs dat soms vergeten. De andere weggebruikers zijn niet zo zeer traag, e-car zijn een stuk sneller. Iets waarmee de e-car rijders best rekening mogen houden. Dus niet zo pushen en seinen a.u.b.

Sneeuwruimen

Het is weer eens wat anders dan puinruimen : sneeuwruimen. Nu de dooi doorzet heb ik de sneeuwschuiver weer opgepakt. Als eerste heb ik de berg sneeuw bij de scooter en  het schuurtje over het hek gegooid. We hebben geen kruiwagen en als we er een gehad zouden hebben dan had ik hem toch niet gebruikt. Over het hek dus. Op dat hoekje ligt het niet in de weg voor de passanten en ons. Alleen voor bepaalde hondjes, die graag tegen de hoekpaal van ons hek aan pissen.
Daarna ben ik buiten het hekje sneeuw gaan ruimen. Ik heb nu een doorgang gemaakt, zodat voetgangers sneeuwvrij kunnen passeren. Sonja had ook al een deel gedaan en daar heb ik mijn werk op laten aansluiten.
Omdat ik de sneeuwschuiver gebruikte, een zwaar exemplaar van metaal, raakte ik behoorlijk vermoeid en mijn schouders begonnen te protesteren. Tja, dan is het tijd om te stoppen. Het is mooi geweest en ik ben tevreden. Meer doe ik niet. Het is niet meer zoals het was, toen ik ook voor anderen de paden en stoepjes sneeuwvrij maakte. De meesten kunnen het zelf en de uitzondering die het niet kan, is het niet waard door mij geholpen te worden. Die tijd is ook geweest. Tijd voor thee!

Zonder technologie

Af en toe vergelijk ik de bezigheden van de jeugd van nu met die van mij als kind /tiener. Dan kom ik tot de conclusie, dat ik blij ben zonder de digitale technologie te zijn opgegroeid. Spelletjes als ganzenborden, Mens erger je niet, kaarten enz. heb ik nooit als verslavend ervaren. De hele dag voor de tv zitten was er ook niet bij. Al was het maar omdat we nog geen tv hadden en later omdat de uitzendingen pas om 8 uur 's avonds begonnen.
Ik vroeg me af of ik als kind of tiener met de huidige technologie nog wel buiten gespeeld zou hebben. Nog wel gevist, gefietst, geravot, gezwommen en rondgezworven zou hebben in en rond ons dorp. Misschien was ik veel minder creatief geworden en had ik veel minder over de natuur geleerd. Zelfs nu ik beelden zie bij muziek uit mijn jeugd, is die muziek voor mij niet nog aantrekkelijker geworden. Muziek is voor mij geluid, geen beeld(en). Beelden leiden vaak af.
Misschien zou het wel handiger geweest zijn dingen op te zoeken, uit te vogelen. Misschien, want meestal had ik zelf wel ideeën over hoe en/of wat. Mijn (gekregen) smartphone ligt in een la. In gezelschap lijkt het alsof iedereen een vriendje of vriendinnetje heeft, behalve ik. Maar dat interesseert me niets.

Slapende honden

Als de (sociale) media zwijgen over bepaalde onderwerpen of artikelen blokkeren, dan word ik juist heel erg nieuwsgierig. Het is net als vroeger, toen mij als jochie bepaalde dingen verboden werd. Toen wakkerden die verboden ook mijn nieuwsgierigheid aan. Dus ging ik toen ook op zoek.
Door het lezen van andere, meer verborgen, berichten zie ik dat onze media vaak halfslachtig melding maken van gebeurtenissen. De andere berichten maken het mij mogelijk zelf een meer evenwichtige keus te kunnen maken of conclusies te kunnen trekken. Wat dat betreft maken veel standaard berichten de slapende hond in mij wakker.
Het zoeken vergt wel veel tijd en geduld. Als ik iets wil weten wat men verborgen wil houden, presenteert de zoekmachine als eerste alle standaard en/of positieve berichten en opmerkingen. Na flink wat geblader komen pas de gegevens die overeenkomen met mijn zoekopdracht. Stel ik wil zoeken op missers van de Ajax voorhoede. Met een soortgelijke presentatie komt zo'n zoekmachine eerst met alle gemaakte doelpunten, de gewonnen wedstrijden, de kampioenschappen enz. En helemaal achteraan misschien iets over gemiste kansen. Ergo, de media en zoekmachines manipuleren ook erg. Zoekt en gij zult vinden.
en aanzien van het coronabeleid zijn er al een paar uitspraken van rechters geweest. Die geven aan dat de overheid op een aantal fronten onwettig bezig is. Een van die zaken betreft de Avondklok. Daar zou geen dringende reden voor zijn. Over dit soort uitspraken lees ik erg weinig in het reguliere nieuws. Het geeft (nog meer) te denken.

Ze zeuren weer

Gebleken is, dat men bij het vaststellen van de vervuiling van houtkachels een misrekening gemaakt heeft. Dankzij de nieuwe berekening levert het stoken van houtkachels levert meer fijnstof op. Een andere berekening, bedoeld voor de liefhebbers van houtkachels, zal aangeven dat houtkachels zeer weinig vervuilen vergeleken met de biomassacentrales en het (weg, water en lucht) verkeer. De biomassacentrales vreten ook nog eens complete bossen weg. 
Een week of wat geleden schreven de media, dat de fijnstof rond de grote steden eindelijk onder het vereiste niveau is gekomen. Dat kwam toen niet doordat er minder houtkachels gestookt werden, maar omdat er minder verkeer was. Het scheelde een slok op een borrel.
Volgens mij is het nieuws rond de houtkachel enkel bedoeld om de feitelijke vervuilers (centrales en verkeer) buiten beeld te houden.
Ik zou me als houtstoker nergens van aantrekken. Zorg gewoon voor een goede verbranding (droog, onbehandeld hout) en een schone schoorsteen. Een kampvuurtje is ook geen probleem. Ik zou me het beetje gezelligheid en warmte niet door dit soort berichten laten afpakken. Ze zeuren weer.

maandag 15 februari 2021

Alvast vooruitkijken

We blijven positief en dus kijken we alvast vooruit naar onze eerst uitstapje met het busje. We richten ons maar eerst op het eigen land. Afgelopen zomer hebben we ons prima vermaakt in de omgeving van Hoogeveen -  Coevorden. Om precies te zijn in het dorpje Elim. We hebben in die omgeving heerlijk gefietst.
Omdat we graag fietsen is heuvelachtig landschap, hoe fraai dat ook moge zijn, niet ons ding. Een vrijwel vlak gebied met een natuurlijke afwisseling en dorpjes vinden wij
ideaal. De dorpjes onderbreken de tocht op een aangename manier. Hetzij om te pauzeren en wat te nuttigen dan wel om foto's te maken. Zoals in de Achterhoek en Zeeland. De fietstocht rond de Loosdrechtse plassen (foto boven) was daarom ook leuk.
In het buitenland is fietsen ook aantrekkelijk. Ik denk dan aan routes langs de Weser, de Main en de Moezel, omdat die vrij vlak zijn. We zijn geen klimgeiten en Sonja trekt ook nog de kar van en met Fenna mee.

Even doorbijten

Het was vanmorgen spekglad. Gelukkig beschik ik over een paar speciale hulpmiddelen, die het uitglijden voorkomen. Het zijn een paar netjes, die ik onder mijn laarzen bindt. Ze zijn van elastiek gemaakt met op de ruitverbindingen nagels. Met die antiglijmiddelen onder mijn zolen, stap ik gewoon en stevig door.
Doordat de grond bevriest, is ie omhoog gekomen. Hier en daar staat
de grond zichtbaar bol. Met gevolg dat het tuinhekje over de stenen schuurt. De dooi is ingetreden en het regent al een tijdje. Voorlopig zullen we nog door de drap moeten stappen. Het is even doorbijten na de pret. Ik weet het, het is mosterd na de maaltijd. Toch even een waarschuwing van deze opa voor met name de kleintjes : eet geen gele sneeuw!!

Bijvoeren

hoezo minder?
Soms waarschuwen mensen, dat het beter is de (water)vogels geen brood te voeren. Ik zal niet direct zeggen 'onzin!', maar zo'n 70 jaar later zie ik nog steeds erg veel vogels. Ik heb niet de indruk dat na al die generaties eenden, zwanen, ganzen, meeuwen, musjes enzovoort aan het uitsterven zijn, vanwege het eten van brood. Zelf heb ik de opvatting, dat ook dieren zich aanpassen; evolueren. Dus ook vogels. Neemt niet weg dat brood o.a. zout bevat. Maar ja, mensen eten het ook. Een andere opvatting van mij : wat slecht is voor planten en dier is ook slecht voor mij. Daarbij gaat het niet alleen over eten, maar ook over bestrijdingsmiddelen. In veel situaties hebben mensen de leefomgeving van dieren verstoord.
heerlijk zondigen
Laatst las ik weer zo'n bericht over ganzen. Ze zouden voor overlast zorgen. Maar ja, die beesten waren er eerst. Dan komt de mens, die vervolgens gaan klagen over de aanwezigheid van ganzen. Mensen leggen aantrekkelijke gebieden aan voor beesten (o.a. wateren, weilanden en akkers), maar die mogen daar dan niet komen. Nee, dat is enkel voor de mens. Om die reden verdwijnt o.a. de huismus. Niet vanwege het brood, maar omdat het nestelen onmogelijk gemaakt wordt,
op de koffie
o.a. door bescherming van daken. Er is sprake van een omgekeerde wereld, waarin het wezen mens zich als een soort überdier gedraagt.
Dat überdier heeft afgelopen vorstperiode plots besloten dieren bij te voederen. Iets wat in de Oostvaardersplassen zogenaamd niet nodig was. Maar ja, je moet als burger niet met ideeën of adviezen komen. Daar zijn ambtenaren voor. Kortom, ik blijf de vogels voeren. Ook met brood. Dat zijn ze gewend.



Antivorstscherm

past net niet
Vind je die antivorstschermen voor de auto ook zo scheurgevoelig? Zomers gebruiken we ze tegen de zon en 's winters tegen de nachtvorst. Als er wat wind staat scheuren ze snel kapot. Voor de voorruit van de bus was geen scherm verkrijgbaar met de juiste maat. 
Om die reden heb ik zelf zo'n scherm gemaakt. Van isolatiemateriaal dat normaal gesproeken achter een cv radiator geplaatst wordt. Dat formaat is hoog genoeg voor de ruit. De lengte kon ik op maat knippen.
Wat de bevestiging betreft heb ik schoenveters gebruikt. Die heb ik met speciale sterke tape aan het scherm bevestigd. Ik heb de posities van de bevestigingsveters dusdanig gekozen, zodat ze overeenkomen met mogelijke bevestigingspunten aan de bus. Ergo : ook maatwerk. Het enige nadeel blijft toch de aluminium toplaag. Die is en blijft flinterdun en dus gevoelig voor scheuren. Omdat de onderlaag dikker is, is het geheel wel steviger. Neemt niet weg, dat ik blijf uitzien naar een nog beter alternatief.

zondag 14 februari 2021

Testen in Dronten

De 'grootschalige' (wat heet) coronatest hier in Dronten is van start gegaan. Ook wij kregen een uitnodiging. Vooraf stond voor mij al vast, dat ik niet mee zal doen. De test beschouw ik als een soort van goedmakertje voor de (zoveelste) blunder van minister De Jonge, waarin hij het dorp Dronten veel besmettingen had toegedicht. De burgemeester loopt uiteraard voorop, ondanks dat Rutte c.s. constant hebben geroepen, dat testen van mensen zonder klachten geen enkele zin heeft.

In het dorp is men ongerust over de manier waarop de GGD met privé gegevens omgaat. Vragen op dit vlak worden niet beantwoord, met gevolg dat mensen zich niet willen laten testen. Wat met de testgegevens gebeurt en het feit dat er nogal veel partijen bij betrokken zijn vormen ook struikelblokken. Kortom, het is nog steeds aanmodderen.
Het aantal besmettingen geeft aan, dat al die maatregelen nauwelijks enige invloed hebben op de verspreiding van het virus. In Duitsland hetzelfde verhaal. De geheimzinnigheid en het manipuleren van informatie omtrent het vaccineren en overlijden van ouderen, is velen ook een doorn in het oog. Ik vraag me trouwens ook af hoe een vaccin kan beoordelen of je een bepaalde leeftijd hebt. Rutte begint een beetje wakker te worden en zich in te dekken door te fluisteren : "Misschien had ik eerder naar andere geluiden moeten luisteren."

zaterdag 13 februari 2021

Vaccin bedrog?

 Terwijl Rutte plots wat begint terug te krabbelen t.a.v. zijn beleid, nemen de waarschuwingen en het verzet tegen vaccinatie toe. Weer een huisarts, die waarschuwt voor de praktijken van de overheid. Advies : teken nergens voor als het om vaccineren gaat.

VACCIN SLACHTOFFERS BESTAAN NIET
 

Huisarts B.v.Tienen: " Mijn 'gezonde' patiënt van 90 jr. overlijdt na het Moderna vaccin door de bekende bijwerking koorts.  Ik heb dit gemeld bij GGD dat Mevr. naar mijn idee is gestorven door de bekende bijwerking  koorts waar zij het mee eens waren maar ondanks dat moest ik noteren dat zij aan een natuurlijke dood was gestorven en wel om de volgende reden; 'zij heeft getekend voor vaccineren en is het haar eigen risico'!

* Zie onderstaand formulier dat ouderen in verpleeghuizen en instellingen gehandicapten moeten tekenen, de zin....'EN VOOR HET ONDERZOEK NAAR DE WERKZAAMHEID VAN HET VACCIN'. 

*Zij tekenen dus verplicht en onbewust voor een experiment en dus is het haar eigen risico, totale misleiding.

*Voor degene die niet hoeven te tekenen is het toereiken van je arm genoeg, je stemt dus toe en dus is het je eigen risico.

*De video van Huisarts B.v. Tienen waarin hij zijn verhaal doet.



Dat was pas een winter!

Ik heb diverse strenge winters meegemaakt. We woonden gelukkig(?) nog op Curaçao, toen er ook een strenge winter was (62-63).
De winter van 1979 kan ik me ook nog herinneren. We woonden net in Schoonhoven. Gelukkig werkte ik in die periode lekker thuis. Maar de treinen reden.