Vandaag kon ik het rustig aan doen. Gisteren was weliswaar een zeer aangename, maar toch ook wel een vermoeiende dag. Oké, ik word oud. een retourtje van zo'n 150 km tikt al behoorlijk aan. Er was een tijd waarin ik dat dagelijks reed. En dan vertrok ik ook nog vroeg in de ochtend en niet rond een uur of 10.
Toen ik vanmorgen rond 8 uur even wat moest wegbrengen, werd ik op een smalle trottoir voorbij geraasd door een ventje op een fatbike. Het was duidelijk een leerling van de basisschool. Toen hij verderop stopte, nam ik me voor hem even aan te spreken. Gewoon op een vriendelijke manier, hoor. Ik heb geen zin in ruzies. Ik zag dat ie naast en geparkeerde auto stopte. Toen ik dichterbij kwam, zag ik twee mannen zitten. Ze waren in gesprek met het jochie. Dus ben ik maar doorgelopen. Ik bedoel, die zuidelijke types hebben meestal een kort lontje.
Vandaag heb ik de kettingkast van Sonja's pakezel even opnieuw gemonteerd. Het eindkapje zat wat scheef. Dus het was zo gepiept. Een proefritje wees uit, dat het probleem opgelost is.
Ik ben nog wat wezen prutsen aan de nestkastjes. Als het broedseizoen voorbij is, moeten de kastjes schoongemaakt worden. Ergo, er moest ergens een deurtje of klepje komen. Eerlijk gezegd ben ik er nog niet helemaal uit.