Weg met dat Frans verntiel!

Het was met een sportfiets dat ik voor het eerst met een Frans ventiel (foto links) te maken kreeg. Ik vond het toen al een onding. Een heel gedoe om de band 'even' op te pompen vergeleken met dat van een Hollands (geen Nederlands!) ventiel. Misschien heeft het te maken met de term 'Met de Franse slag'. Er is een verloopventiel voor nodig om de band op te pompen.
Op de pakezel van Sonja zitten ook Frans ventielen. Ook zij ervaart ze als ondingen. Ze vroeg mij of ik binnenbanden met een Hollands ventiel op de Stella wilde monteren. Dus heb ik twee binnenbanden met Hollandse ventielen gekocht.
's Middags in de zon, heb ik de binnenbanden verwisseld. Ik hoopte dat de ventielopening in de velg groot genoeg was om de slanke Française te vervangen door een dikke Hollandse. Dat was dus niet zo.
Ik ben bij deze fiets met het voorwiel begonnen. Dat is gemakkelijker dan met het achterwiel. Het demonteren ging vrij snel. Ik moest het ventielgat in de velg grote maken tot bijna 8 mm. Ik weet dat zo'n ingreep de velg kan verzwakken. Maar die bleek vrij dik te zijn. Dus heb ik het gat stapsgewijs via een 7,5 mm naar  8 mm geboord. De Hollander paste er precies doorheen. Dus het voorwiel, met motor, zat zodoende al vrij snel weer in de voorvork.

Het achterwiel was een ander verhaal. Niet alleen de kettingkast, ook de remklauw, de ketting en de versnelling moesten eraf. Eraf is tot daar aan toe. Het weer monteren van dat alles nam veel tijd in beslag.  Dat was vooral te wijten aan de versnelling. De kabel was precies bij de kabelklem afgeknipt. Ik durfde hem niet te lossen, uit angst dat ik het gerafelde uiteinde niet meer door het oogje van de klem zou krijgen. Voor de zekerheid had ik de merktekens van de versnelling (rood en geel) tegenover elkaar gezet. In die stand moest ie ook de kabel aan het mechanisme gekoppeld worden.
Het was een rotklusje om het wiel weer in de vork te krijgen. De vork was net te smal dus moest ik wat trek- en drukkracht inzetten. En dan ook nog het wiel positioneren! Vlak voor etenstijd zat het wiel er weer in. En toen nog de kettingkast weer opbouwen. Ook zo'n rotklusje, omdat het kunststof alle kanten op zwabbert. Na het avondeten heb ik dat klusje maar gedaan.
Tijdens een proefritje hoorde ik de ketting af en toe tegen de kast schuren. Dus heb ik zowel het wiel als de kettingkast opnieuw gesteld. We kunnen weer 'normaal' de banden oppompen.