Gelukkig heeft Saar geen last van het vuurwerk. Ze staat soms even stil als de klap er hard is. Maar dat is dan ook alles. Ze gaat vanavond rond 21.00 uur voor de laatste keer dit jaar naar buiten.
Het lastigst vind ik de duisternis in het park. Er zijn hier geen groenstroken of zo. Dus ik moet met Saar wel naar het park. Ze doet de laatste ronde enkel een plas. Maar ze moet dan wel gras of bladeren onder haar poten voelen.
Ze gaat pas rond 08.00 uur de volgende ochtend weer naar buiten. Ze heeft dus een sterke blaas. Als we 's avonds naar het park gaan, neem ik een zaklamp mee. Dan kan ik zelf zien waar ik loop en Saar beter in de gaten houden. Als ik Saar haar gang laat gaan, wil ze altijd achterom lopen. Dus lopen we niet altijd achterom, maar voor om. 😁 Er zijn meer momenten waarop ik haar verras door haar uit een gewoonte te halen.