Een beetje Vega

Als men het over vega heeft, dan wordt vaak gerefereerd aan vlees en vleesproducten. Soms inclusief het leer. Weten de vega's dat ook het nuttigen en/of gebruiken van producten die afkomstig zijn van koe-, schapen- en geitenmelk leidt tot productie van vlees? Een melkkoe produceert ook afval en wordt uiteindelijk tot slachtvee veroordeeld. De melk is dan weliswaar het hoofdproduct, maar de koe zelf en niet te vergeten de kalveren die louter omwille van de melkproductie geworpen worden, verdwijnen uiteindelijk naar de slachthuizen. Wij vinden het eten van kalfsvlees zielig. In andere landen niet. Dus worden veel kalveren en kalfsvlees geëxporteerd. Veel vega's zijn dan eigenlijk een beetje vega.

Even m'n ei kwijt

Er zijn gelukkig ook nog websites, waar zorgpersoneel hun hart kunnen luchten. Even het hoofd leegmaken zonder bang te hoeven zijn voor nare opmerkingen of een officiële waarschuwing of zelfs een ontslag. Er is personeel dat niet overweg kan met de manier, waarop er omgegaan wordt met het coronavirus en de communicatie er omheen. Personeel dat zich aan de beroepscode wil houden en zichzelf in de ogen wil kunnen blijven kijken. Dit is zo'n website waar men even het hart kan luchten.

Mistig

Het is behoorlijk mistig hier in de polder. Tijdens het uitlaten van Fenna vanmorgen, heb ik een paar automobilisten geattendeerd op het feit dat ze geen verlichting voerden. Fenna stond zoals vaker te snuffelen langs de weg, terwijl ik geduldig stond te wachten. De betreffende automobilisten staken allen als dank hun hand op. Wat mij opviel was, dat het bijna allemaal mensen met grijze haren waren. Afgezien van een jong stel, dat druk met elkaar in gesprek was. Ze reden met de ramen open, waarschijnlijk omdat ze van te voren niet schoongemaakt waren. De overige ruiten (zij en achter) waren nog beslagen. Net als de buitenspiegel.
Ik heb voor mezelf het idee, dat naarmate ik ouder ik ook voorzichtiger word. Blijkbaar gaat dat niet voor iedereen op. Misschien speelt het geheugen ook een rol als mensen vergeten met dit weer hun verlichting te ontsteken. Veel mensen reageren vanuit de gedachte, dat zelf voldoende zicht hebben. Maar ik vind gezien worden net zo belangrijk. Als velen verlichting voeren vallen de auto's zonder verlichting veel minder op.

De leugen blijft regeren

Het 'nieuwe'kabinet wil nog meer bezuiningen op de zorg. Er zijn blijkbaar te weinig mensen aan corona overleden en veel mensen waarderen blijkbaar de vorm van Vrijheid die de partij VVD voorstaat.

Even je vriendin jennen

Da's lachen! Even je vriendin voor de gek houden door te doen alsof je met een andere gamet.

Met tanden borstel en in pyjama

Vanmiddag heb ik weer wat staan vegen op het pleintje. Het bleef dit keer rustig. Geen gezeur of zo van zich vervelende bewoners. Ik moest even denken aan het leidinggeven. Daar leerde ik dat ik niet zozeer moest letten op de manier waarop gewerkt wordt, maar op het resultaat. Dat was niet helemaal waar. Tenzij je Italiaans bent. Ik bedoel, de cabine van de Fiat ziet er als eindresultaat fraai uit. Maar ik moet niet achter het dashboard gaan kijken.

Op werk vond ik het gebruiken van de voorgeschreven methoden en technieken ook belangrijk. O.a. vanwege inzichtelijkheid, de documentatie en het onderhoud in latere fase. In het geval van het pleintje is het net even anders. Een soort van black box : stop er een bladhark, bezem en stoffer met blik in en er komt een schoon en netjes pleintje uit. Dus wat maakt het uit hoe ik het voor elkaar gekregen heb? Al zou ik het met een tandenborstel en in mijn pyjama gedaan hebben, het beoogde resultaat is er. En daar gaat het mij om.

Leken nemen een besluit

In Zeewolde gaat de gemeenteraad morgen een besluit nemen over het al dan niet toestaan van de bouw van een enorm datacenter voor Meta / Facebook. Het lijkt mij eerder een besluit dat in Den Haag genomen zou moeten worden, gezien de enorme gevolgen voor het milieu, de energievoorziening (straks kunnen we niet meer vrijelijk elektriciteit gebruiken, omdat het energie slurpende datacenter er is) en de voorwaarden. Ik bedoel Meta zal alle kennis en kunde inzetten om groenlicht te kunnen krijgen. Dat zullen topjuristen en dito deskundigen zijn. Onder hen uiteraard (gekochte) Nederlandse.
Een raadslid dat zo'n 12 uur per week bezig is en de rest van de tijd een baantje op kantoor heeft, kan daar niet tegenop. Hij heeft (met alle respect) ook niet de kennis om een verantwoord oordeel te vergen. Komt bij dat de raadsleden amper een maand de tijd hebben om een adviesrapport van 7.000 pagina's door te nemen. Er is weliswaar een samenvatting, maar zegt die alles?
Het doet me denken aan het bedrijfsleven, waar menig boekhouder of controller over de IT functie gaat. Die gasten snappen ook helemaal niets van IT. Zij graven dag in dag uit in het cijfermatig verleden en gaan zich plots met toekomstvisies en strategische besluiten bezig houden. Ik heb daar veel ellende van gezien.
Niet dat ik meer vertrouwen heb in de overheid, maar er zal dan wel via een volksvertegenwoordiging op hoger niveau besloten gaan worden. Voorstanders van het project zien uiteraard geen problemen. Die beweren zelfs het rapport volledig te begrijpen. Knap hoor, alleen vreemd dat je met die kennis als raadslid zo'n gewoon dagelijks baantje erbij hebt.

Het oude liedje

Het nieuwe kabinet is hetzelfde als het oude. Er zit alleen een ander etiketje op. Dus de inhoud blijft naar smaken voor mij. Ik vrees dat er nog vele jaren weinig leuks te doen valt in ons landje. Velen zullen een beperkte vrijheid kennen. Ongeacht wel of niet gevaccineerd. Dat was wel het doel zoals vastgelegd in de geheime agenda. Voor mij wordt het een en ander bevestigd, wanneer er weer geen ministers benoemd worden, die affiniteit / ervaring hebben in hun aandachtsgebied. Dat zijn dan de trekpoppen. Ik hoop maar dat we dan een automonteur krijgen die als minister over onze gezondheid gaat. Kunnen we in elk geval weer dieselen.

Wat krijg je van me?

Het komt voor dat ik na wat hulpverlening die vraag gesteld krijg : "Wat krijg je van me?" Meestal is mijn antwoord dan : "Niets." Ik ben dan al blij dat mij die vraag gesteld wordt. Dat betekent voor mij dat de geholpen persoon iets verder denkt dan sec zijn (geredde) situatie en een bedankje.
Het gebeurt soms dat ik heen en weer gereden ben met de bus om iemand te helpen. Dan is zo'n vraag : "Wat krijg je van me?" na afloop wat vervelend. Immers, onze bus gebruikt geen water als brandstof. Maar door zo'n vraag te stellen word ik naar mijn gevoel al in een positie gemanoeuvreerd van waaruit ik naar mijn eerste gevoel alleen als antwoord "Niets" kan geven. Ik vind het wat hebberig, of misschien is het wel valse schaamte, om te zeggen dat ik €35 aan brandstof verbruikt heb. In het algemeen vind ik om geld vragen erg vervelend. Ook toen ik nog werkte vond ik vragen om salarisverhoging niet leuk. Dat moest van de andere kant komen. Op basis van mijn prestaties, vond ik. Dat geeft ook voldoening, een gevoel van erkenning.
Gek eigenlijk, want ik ben bepaald niet op mijn mondje gevallen. Het is alleen jammer dat niet iedereen even doordenkt en zo'n vraag voorkomt. Er waren mensen die dat wel deden en benzinegeld wilden betalen. In die gevallen betrof het gecombineerde bezoekjes. Onderweg naar familie of kennissen zetten we dan een passagier bij haar familie af. Kijk, dan antwoorden we met : "Niets." Als we dan even later alsnog een doosje chocolades krijgen of een bloemetje is dat erg leuk.

15 december 1975

 Onze trouwdag. Wat waren we in de wolken! We zijn 46 jaar verder en het is en blijft een zeer bijzondere dag. Op naar de 50! en verder.

Dreigmails

Met de Omicron wil het nog niet zo lukken. Misschien moeten de overheid en de media de boel maar weer eens flink opporren.
Het regent dreigmails bij bepaalde mensen. Ook bij leden van het OMT. Het is een fenomeen dat sinds de intrede van het internet voorkomt. Het is erg verleidelijk om even vlug primair te reageren, als berichten je niet aanstaan. Dus even tot 10 tellen en diep ademhalen. En anders tot 100 tellen of tot 1.000. Of gewoon selectief het nieuws volgen of helemaal geen nieuws meer volgen. Hoe gevoeliger je bent des te minder prikkelende berichten lezen.
Dat mensen soms boos worden begrijp ik best wel. Het is nu eenmaal een menselijk trekje. Ik ben zelf ook een paar keer bedreigd. Vanwege mijn werk.
Als je maanden lang bepaalde berichten krijgt en dezelfde personen gaan later andere verhalen opdissen, tja dan kan je soms boos worden. Boos omdat ze jou al die tijd voor de gek hebben gehouden. Of wanneer bepaalde mensen je een beperkende regelgeving opdringen, maar zelf zich niet eraan houden. Tja, dan zeg of denk zelfs ik soms wat. Maar bedreigen is van een heel andere orde. Al denk ik dan ook vaak : blaffende honden bijten niet. Mochten mijn emoties toch te hoog oplopen, dan kan ik nog altijd even met Fenna erop uit.

Van fiets naar e-bike -7-

In veel wat ik doe, houd ik mezelf voor dat ik een klusser ben en geen vakman. Ik ben geen help-mijn-man-is-klusser type. Daar ben ik de man niet naar. Ik werk georganiseerd en planmatig, denk vooraf goed na en maak zaken graag af. En dat alles vanuit de gedachte : in één keer goed. Ik werk het liefst aan 'hapklare brokken', per deel dus. Elk goed resultaat geeft immers een goed gevoel en is een stimulans om gemotiveerd verder te gaan. Ik spring niet van hot naar her. Ik ben geen chaoot.
Wat mijn fiets betreft demonteer ik er niet maar op los, maar werk ik ook stap voor stap in dit geval het onderhoud af. Na het vervangen van de remblokjes wilde ik de rafelende versnellingskabel vervangen. Ik ben voor een nieuwe binnen- en buitenkabel op Sonja's pakezel Stella in een miezerige regenbui naar de winkel gereden. Weer thuis was ik zeiknat, maar tevreden. Daarna ben ik de gerafelde kabel gaan vervangen. Met succes, dus weer wat gelukt.
Soms zie ik op de tv dat men bij een auto of motorfiets een nieuw onderdeel monteert, waar de oude roestige bouten en moeren weer gebruikt worden. Da's niet mijn ding. Ik vernieuw dan liever alles. In dit geval heb ik de kabels eerst op maat geknipt en vooraf goed geolied. De binnenkabel is voor een deel 'bloot' aangelegd langs het frame. Dat framegedeelte heb ik ook gelijk schoongemaakt en met wat olie behandeld. Net zoals de kunststof doorvoer onder de trapas. De buitenkabel bestaat uit twee delen. Een kort en een lang stuk. De rest van de binnenkabel is dus naakt. 

Terwijl achter mij het gesnurk van Fenna klonk, ben ik aan de slag gegaan. Toen de kabels erop zaten heb ik een paar keer de versnellingen getest. Alles werkt. Fijn als iets gelukt is. Ik wacht toch maar nog met het vervangen van de achterband. Het profiel ziet er net als de rest van de band, nog goed uit. Het is niet veel werk, want het wiel zit ook met een snelsluiting aan de achtervork. Handig als ik tijdens een rit even een pitstop moet maken. 😀
Even dit : in dat tv programma over 'klussers' zie ik geregeld huishoudens van Jan Steen. Komt er nog een programma met als titel : "Help, mijn vrouw doet het huishouden!"? Want er zijn erbij...man, man wat erg.
Voor zover ik de fiets nu bekijk, rest nog het laten monteren van de sensoren en het ordenen van de bekabeling. Maar die zaken gebeuren pas vanaf donderdagmiddag.
Misschien ga ik die pakezel van Sonja maar ook eens nakijken. Nu ik toch zo bezig ben en het weer niet bepaald uitnodigt voor een wandeling of een ritje op de fiets. Maar eerst die kleine snurkende teef maar wakker maken. Ze moet aan de wandel.

China onder druk

Over en weer vallen de wereldmachten elkaars satellieten aan. Ze zijn van strategisch belang. Nu China steeds meer met een inval in Taiwan dreigt en duidelijk een expansie politiek volgt en Rusland verdacht wordt van het aanvallen van Oekraïne, spelen de satellieten een cruciale rol in het verzamelen van informatie. Ze zorgen voor een snelle communicatie en het maken van spionage opnames van mogelijke militaire activiteiten.
Amerika pakt China nu nog harder aan. Onder zakenman Trump kreeg de eigen economie voorrang. Daarom werd aan de import van Chinese producten beperkingen opgelegd. Er is nu zelfs een speciale wet aangenomen met steun van zowel Democraten als Republikeinen. Men gaat goederen die via dwangarbeid gemaakt zijn boycotten. Naar zeggen weten de Amerikanen welke bedrijven o.a. gebruik maken van Oeigoeren in strafkampen als arbeiders.
Amerika heeft militair de handen vrijgemaakt via de terugtrekking uit Afghanistan. De Yankees verwachten veel militaire inzet nodig te hebben, wanneer China Taiwan aanvalt of de situatie in de Zuid Chinese Zee uit de hand loopt.
In buurland Pakistan demonstreren tienduizenden al weken lang in de havenstad Gwadar tegen de alsmaar groeiende Chinese invloed en aanwezigheid in dat deel van Pakistan. Met goedkeuring van de regering. Hoewel Gwadar in een zeer rijke provincie ligt (delfstoffen), is de lokale bevolking straatarm. China trekt de viswateren leeg, terwijl de Pakistaanse geheime dienst inmiddels meer dan 500 Pakistani in het gebied gedood heeft en veel anderen heeft doen laten verdwijnen. En de westerse wereld? De westerse wereld zwijgt.
China heeft door een speciale manier van hulpverlening veel grip gekregen op lokale en nationale overheden van andere landen. Vooral op het Afrikaans continent, waar grote delen in bezit zijn van China in ruil voor hulp.

Van fiets naar e-bike -6-

Toen ik gisteren met mijn fietsie bezig was, viel mij plots iets op : een gerafelde kabel. Hij is van de bediening van de bladen / tandwielen bij de trapas. Ik herinnerde me toen, dat het mij afgelopen zomer niet lukte om die versnelling goed afgesteld te krijgen. De ketting kreeg ik toen niet op alle drie de bladen. Sindsdien heb ik er niet meer naar gekeken. Maar nu weet ik waarom hij niet volledig schakelde.
Er zal een setje nieuwe kabels gemonteerd moeten worden. Ik hoop dat de buitenkabel in min of meer dezelfde kleur (zilver-grijs) zal zijn. Als het een lange kabel is, waarvan ik zelf de buitenkabel in stukken moet knippen, dan heb ik ook een aantal kabelhoedjes (heten ze zo?) moeten kopen. Anders krijg ik met hetzelfde probleem van rafelen te maken.
A.s. donderdag mag ik met de fiets bij de leverancier van de e-bike set langskomen. Dan worden de sensoren geplaatst. Daarna ga ik de kabels netjes wegwerken.

Pardon?!

De persoon die hier een paar weken geleden 's morgens vroeg tegen mij tekeer ging, is van mening dat ik mijn excuses moet aanbieden. In de geest van : "Sorry dat je zo tegen mij hebt staan schreeuwen...."
Ik heb inmiddels ook begrepen, dat die persoon mij ook verwijt ,dat het openbaar groen niet goed gesnoeid is. Het gaat over een deel dat door personeel van een groenbedrijf gedaan is. Ze hebben een stukje

overgeslagen. Het pleintje kent twee vakken met groen. Een voor ons huisje en een aan de andere kant Ik had het deel voor ons huisje gesnoeid. Omdat het andere deel nog volop in bloei stond (in de cirkel- met mooie gele bloempjes) heb ik daarmee gewacht. Tussentijds kwam de groenploeg en die heeft blijkbaar hetzelfde gedacht. Ze hebben de rest gekortwiekt en dat deel laten staan. En dat is dus mijn schuld.
Wat mij betreft is er nog steeds niets aan de hand hoor. Ik heb een vrij dikke huid. Mensen kunnen zich zo druk maken om niets. Hopelijk krijg ik daar vanwege mijn oplopende leeftijd geen last van. En anders moeten ze mij maar naar een werkkamp sturen. Ledigheid is des duivels oorkussen.