Geregeld even controleren

Sinds ik blauwe diesel tank controleer ik de motor van de Ducato geregeld. Er worden enkel positieve verhalen verteld over deze biodieselbrandstof, maar voor mij zijn het gewoon commerciële. De praktijk zal uitwijzen in hoeverre ze kloppen.
Ik controleer het motorblok op lekkages / zweetrandjes. Het verbruik interesseert mij niet zo. Dat zou wat lager moeten zijn, omdat het qua brandstof beter zou zijn dan de reguliere diesel. De cijfers van de emissie heb ik nog niet zelf gezien. Ik weet het slechts van horen zeggen in termen van 'vrij laag'. Via een 30% mix heb ik de laatste keer 100% blauw getankt. Het ziet er allemaal positief uit. Behalve de prijs per liter.

na tanken vrachtwagen

Wat het starten en rijden betreft merk ik zelf geen verschil. Blauwe diesel heeft een betere en schonere verbranding en houdt minder water vast. Blauwe diesel is ook 'zuiverder' dan gewone. Al weet ik niet precies wat ze met 'zuiverder' bedoelen.
Blauwe diesel heeft ook nadelen. Ik noemde de literprijs al. Als het wordt geproduceerd van palmolie of van het afval van de productie van palmolie, kan HVO bijdragen aan ontbossing en daarmee samenhangende hoge CO2-emissies. Hoewel de CO2-emissie laag is, gaat de emissie van NOX en fijnstof niet omlaag.

Het zwarte schaap (Annelies van Rheenen)

Ik heb echt mijn best gedaan om toestemming te vragen voor overname in dit blog met bronvermelding. Maar ik kon geen 'ingang' vinden. Ik verdien er geen cent mee, want mijn blog is niet commercieel. Ik hoor wel als het niet mag / mocht. Het is te mooi gezegd om niet te tonen. Er zijn veel zwarte schapen. Ook binnen één gezin. 
HET ZWARTE SCHAAP

Het zwarte schaap binnen de familie

is eigenlijk “ het buitenbeentje”.

Degene die anders denkt, doet

en er anders uitziet. Het zwarte

schaap onderscheidt zich

van anderen.

Het zwarte schaap past niet binnen

bepaalde familiesystemen maar

alle complexen en frustraties

worden wel op diegene

geprojecteerd om spanningen

te ontladen.

Het zwarte schaap is vaak een

zoekend, creatief en/of ( hoog )-

sensitief persoon.

Qua normen, waarden, ideeën

of levensstijl wordt de persoon

buiten de groep of

maatschappij geplaatst.

Het zwarte schaap wordt veel

besproken, hij of zij wordt als

minderwaardig gezien en zo

ook behandeld. Daardoor

wordt het zwarte schaap

op zichzelf teruggeworpen en

staat voor de keus om zijn

leven lang slachtoffer te zijn

met alle frustraties van dien.

Of kiezen voor zichzelf..

Om zijn of haar eigen weg te

gaan ondanks alle

tegenwerkende krachten.

Om vanuit acceptatie en zelfliefde

het leven vorm te geven en

te luisteren naar de stem

van hun ziel.

Het zwarte schaap wil geen slaaf zijn

van de massa, van een systeem, van

algemeen geldende normen en

waarden of onderdrukkende patronen.

Het zwarte schaap is zichzelf en

anders, maar dat mag. Soms

blijkt hij/ zij zelfs een voorbeeld

voor anderen te zijn.

De keerzijde voor het zwarte schaap

naast het verstoten en gedevalueerd

worden is dat hij ook aanzien

heeft, respect afdwingt en dat men

vaak jaloers op deze persoon is.

Hij is een rebel en vrijdenker; hij brengt

veranderingen op gang.

Niet langer buitengesloten, nooit goed

genoeg gevonden worden…niet

geaccepteerd, schuldig aan of onbegrepen…

Maar trots en met opgeheven hoofd zijn

eigen weg bewandelend, vertrouwend

op zijn innerlijke wijsheid,

waarheid en kracht.

©Annelies van Rheenen

En dat is nr 2

Vanmorgen heb ik weer een organisatie de wacht aangezegd. Nota bene een voor Indo's. Ik heb maar weer als reden opgegeven, dat ik niet gediscrimineerd wens te worden en dat mijn vaccinaties onder het medisch geheim vallen. Succes verder.
Als ik ergens een streep trek, dan is ie definitief. Ik kom niet naderhand weer terug. That's me.

Fietsend naar Urk

Het is stil hier. Sonja is met de dames op de fiets gestapt. Ze zijn naar Urk vertrokken. Ja, Urk. Dat vissersdorp waar nogal eens over geschreven wordt. Waar de vaccinatiegraad laag is en de gezelligheid groot. Veel Urkers geloven niet in De Jonge en/of een experimenteel vaccin, maar in God. Dat is hun goed recht. Urkers geloven allemaal wel dat de visserij aan het aftakelen is.
De fietstocht is een heel leuke. Ze rijden een stukje langs het Ketelmeer, steken de Ketelbrug over en gaan vervolgens aan de andere kant van de brug langs het IJsselmeer naar Urk. Een mooie fietsroute. We vinden het telkens weer erg gezellig om even op Urk te zijn. Alsof je met een gerust hart weer op adem kunt komen. Ik voel me daar een gezegend mens. Er is niet om een bezemwagen /-fiets gevraagd. En ook niet om een mecanicien. Gisteren heb ik nog een van de fietsen in orde gemaakt. Ik ben benieuwd hoe dat uitgepakt heeft.

Er achteraan hollen?

 Nee, ik ben niet zo'n iemand die achter anderen aanholt. Ook niet achter onze kinderen. Als ouder, leidinggevende, behoor ik dat ook niet te doen. Ze moeten zelf veel ondervinden en leren. Dat doe ik niet voor hen. Toen ze nog erg jong waren was dat natuurlijk anders. Maar geleidelijk begonnen we hen los te laten. Ik heb 's morgens ook nooit "Opstaan!" geroepen. Ze hadden een wekker. Dus zoek het maar uit. Vanaf hun 12e jaar of zo, klopten we op hun slaapkamerdeur alvorens naar binnen geroepen te worden. Ze kregen hun eigen privacy. Als man en vader denk ik dat het meer een kwaal van moeders is, om achter de kinderen te blijven hollen. Tenminste, dat is mij in mijn leven zo links en rechts erg opgevallen. Vaders zijn daar gemakkelijker in. Kinderen moeten uiteindelijk hun eigen boontjes kunnen doppen. Dat hebben we hen geleerd en dat doen ze dan ook. Wij doen dus niet hun huishouden, passen niet continu op hun kids en geven ze geen geld. Ze hebben gewoon hun eigen leven. Net als wij.
Als volwassen kinderen nog steeds gebruik (ontaard in misbruik) maken van hun ouders, dan zijn ze respectloos. Een logisch gevolg van hun opvoeding. Vind ik. Het is hen erg gemakkelijk gemaakt waardoor ze zijn gaan denken, dat ze recht hebben op alles en nog wat. Van hun ouders.
Die onvolwassen kids pakken het ook sluw aan. Ze zuchten "onze tv doet raar" of "ik ben zo moe" en meer van dat indirecte gezeur om medelijden op te wekken bedoeld om weer een bijdrage van hun ouders te krijgen.
Daar wordt een wereld niet beter van, want ze hebben een voorbeeldfunctie.

Hondenpoep

Heb je er ook zo'n hekel aan? Ik wel. Helemaal wanneer je zelf de poep van je hond opruimt en vervolgens in een of andere verborgen (ik let meestal op) drol trapt. En toch, ik heb minder moeite met een drol op straat, dan met zwerfvuil. Zo'n drol is organisch afval en naar mijn idee niet echt slecht voor de natuur. Maar plastic, sigarettenpeuken, glas en blik vind ik vele malen erger. Dat spul verziekt de natuur.
Vanmiddag was het weer zover. Tijdens een wandeling heb ik keurig Fenna's keutels opgepakt (met een plastic zakje als handschoen, dus geen bruine vingers) en ben zelfs wat omgelopen om het zakje in een daartoe bestemde afvalcontainer te gooien. Op de terugweg ben ik er toch weer ingetrapt. Ik zat nog op school toen ik een keer 's morgens vroeg in een drol op de stoep trapte. Willem was nog niet goed wakker. Ik werd er behoorlijk misselijk van. Zo erg, dat mijn ontbijt op straat kwam te liggen. Het zal wel met die ervaring te maken hebben, dat ik een hekel heb aan stoepenschijters en/of mensen die hun rommel niet opruimen.

Fenna

Als ik 's morgens de huiskamer binnenkom, werk ik als eerste een blik in haar mand naast de deur. Daar ligt ze dan meestal nog te snurken. Vaak gaat één oog een beetje open. Ze weet uit gewoonte en vanwege de geluiden dat ik het ben; dus niet interessant. Ook ik praat tegen een hond, dus zeg ik : "Goede morgen Fenna." Ze reageert door nog lekkerder erbij te gaan liggen. Ze rolt zich dan extra op. Als een soort van geruststelling dat de baas weer in beeld is, zet ze haar slaapje na een diepe zucht voort.

Als ik de gordijnen heb opengetrokken kijk ik even naar het nieuws. Meestal schiet ik door de titels van berichten op Teletekst. Ik lees op basis daarvan selectief wat berichten. Als dat gedaan is, ga ik het ontbijt voorbereiden. Als eerste voor Fenna, want rond half negen gaan we naar buiten.
Zodra ik haar etensbak met ontbijt, een bruine boterham met wat / de geur van leverpastei, neerzet, komt er weer beweging in de mand. Eerst haar kop omhoog en met de neus snuffelend in de lucht. Dan komt ze wat moeizaam overeind en waggelt naar mij toe. Ik haal haar even aan en zij mij. Ze wrijft haar kop tegen mijn benen. Of veegt ze haar bek aan mijn broekspijpen af? Dat zou ook zomaar kunnen. Even misbruik maken van de situatie.
Na het ontbijt (geeft ze weer kopjes tegen mijn been of veegt ze haar bek af?) is het naar buiten gaan geblazen. De tijdspanne tussen de leeg gegeten bak en de deur uit moet kort zijn. Zo niet, dan kruipt Fenna weer in haar mand en weigert er dan uit te komen. Dan doe ik haar daar de halsband om en moedig ik haar met rukjes aan de riem aan, mee te gaan. Dat werkt meestal. En anders sleur ik de teef uit haar mand. Bij wijze van hoor. Maar zo ervaart Fenna dat. Als we buiten zijn, wordt alles weer normaal.
Na terugkeer heeft ze meestal dorst. Omdat haar bak nog leeg is stoot ze een paar keer met haar snuit tegen de bak. Als ik daarop niet direct reageer, gaat ze met de bak gooien. De rust keert weer als ik de bak omgespoeld heb en er vers water ingedaan heb. Als het vrouwtje binnenkomt, blaft Fenna op een vrolijke manier. Totdat ze door haar aangehaald wordt. De dag begint. 

Alleen onschuldige slachtoffers

De Amerikaanse drone aanval in Afghanistan heeft geleid tot de dood van zeven kinderen en drie volwassenen. Ook raakten andere onschuldige Afghaanse burgers gewond. Wanneer worden de Amerikanen verantwoordelijk gehouden voor misdaden tegen de menselijkheid? Daar is ons landje toch zo goed in? Het is niet de eerste keer, dat Amerikanen burgers bombarderen. Gelukkig is er internet, anders hadden de Amerikanen volgehouden dat er alleen terroristen omgekomen waren. Er is misschien wat verzachting. Met zo'n seniele president kan het alle kanten opgaan.
Frankrijk is boos, zo niet woest op niet alleen Amerika, maar ook op Engeland en Australië. Het ziet een flinke order van Australië voor onderzeeboten getorpedeerd door de ingreep van Amerika. De onderzeeboten worden nu in Amerika gebouwd. Weer zo'n typisch sluwe Amerikaanse ingreep. En Nederland hobbelt maar klakkeloos achter dat land aan. Ank Bijleveld is daar ook een voorbeeld van, al werd ze weer wat laat wakker. Ze neemt niet zelf haar verantwoordelijkheid, maar laat besluitvorming afhangen van een ander, in dit geval mevrouw Kaag. Een typisch Defensie-trekje. Die ministerie heeft niets van zichzelf.

Adolf de Croo is opgestaan

Ene meneer De Croo (Opperhoofd van België) beweert dat niet-gevaccineerden een gevaar vormen voor de rest. Hij geeft hen ook de schuld van de lock down in België. Ik weet niet onder welke steen deze Belg gelegen heeft, maar wat een domme man. De Croo gaat totaal voorbij aan de Belgen die een vaccinatie weigeren vanwege gezondheidsredenen, geloofsovertuiging en/of hun eigen besluit op basis van een veel uitgebreidere informatie dan die door De Croo verstrekt wordt. Want ook in België heeft vaccinatie slachtoffers gemaakt.

Adolf de Croo hitst de gevaccineerden op, maakt gevaccineerden bang en hoopt waarschijnlijk op een Belgische Kristalnacht. De Croo heeft voor zijn toespraakje vast in Duitse kranten uit de jaren 30 en 40 gekeken. Domheid kan ook heel erg gevaarlijk zijn. Als niet-gevaccineerden een gevaar vormen voor de rest, werken die Belgische vaccinaties blijkbaar ook niet. De Croo hanteert geen feiten, maar zijn mening. Helaas geloven veel Belgen hem, omdat zij zich alleen door hun overheid laten informeren en leiden. Belgische schapen dus.

The Ozark Mountain Dare Devils

Medeoprichter Steve Cash is niet meer onder ons. Hij overleed op 73 jarige leeftijd. RIP. Ik geniet nog steeds van de muziek van The OMDD. Zoals van dit nummer uit 1973; gitaren en een mondharmonica :

Mijn fiets doet raar

"Willem, mijn fiets maakt een raar geluid. En het wordt alsmaar erger."
Ik vraag haar : "Als je rijdt of als ie in de schuur staat?" Ze kijkt me wat vragend aan en zegt dan dat het onder het fietsen is. Ach ja, ik heb soms de neiging mensen even echt aan het denken te zetten. Als we bij haar schuurtje aangekomen zijn halen we samen de fiets tevoorschijn. Een snelle blik leerde mij dat de ketting zeer dicht tegen de onderkant van de doorzichtige kettingkast hing.
Ik heb de fiets op een paar klinker gezet, zodat het achterwiel los van de grond kon komen. Daarvoor moest de probleemhebber wel even wat gewicht op het stuur zetten. Al draaiend aan een trapper zag ik de ketting de onderkant van de kast raken. En ja hoor, er klonk een 'raar' geluid. Voor mij een slepend geluid.
Ik haalde wat gereedschap om het wiel te lossen en de ketting te spannen. Meestal kijk ik even naar de koppen van moeren en bouten en maak dan een inschatting qua maat ring- en steeksleutels. En het waren dus 15 en 10. En een kruiskopschroevendraaier. Tijdens het klusje gaf ik wat tekst en uitleg. De fiets had standaard geen kettingspanners. Net voordat een flinke regenbui losbarstte kon de fiets weer het schuurtje in. Ze zei nog : "Dank je wel, morgen hoor je wel of het geluid verdwenen is!" Ik haastte me naar huis, want inmiddels vielen dikke druppels uit een donkere lucht. Daar hoorde ik dat mevrouw Bijleveld alsnog ontslag neemt. Weer zo'n actie die van weinig doortastend optreden getuigt. Nu de rest van Defensie nog weg. Of komt er iemand met een militaire achtergrond en een rechte rug?

Kunststof zwart maken

Eerder las ik ergens een tip om het verkleurde zwart van de kunststof delen op de bus te behandelen met teakolie. Er stond een aantal positieve reactie onder het verhaaltje. Zelf heb ik lijnolie gebruikt. Maar dat gaf een tijdelijk resultaat en het oppervlak werd wat plakkerig. Een andere optie is met een brander het plastic weer op te ruwen. Tijdens dat proces wordt het kunststof ook weer zwart. Maar dat wil ik dan als laatste optie doen. Niet dat ik bang ben dat de bus in de fik vliegt, maar het is meer bewerkelijk.

In het schuurtje stond nog een oud blik met teakolie. Ik heb met een doek de zwarte delen ermee behandeld en uitgewreven. Hier en daar wil ik nog met een kwastje in de kieren komen. Ik ben benieuwd hoe lang het mooi blijft. Eerder had ik met een speciaal product de groene rondjes mos bij de raamrubbers behandeld. Die groene randjes zijn weg.
Sprekend over zwart, zouden de culturele organisaties nu zelf ook overgaan tot discriminatie van niet-gevaccineerden? Of zullen zij, om te ontkomen aan een pot en ketel verwijt, zich onttrekken aan de maatschappelijke tweedeling die de regering heeft ingevoerd?

Aan de haal

 Niet alleen zakelijk, ook privé zijn lieden aan de haal gegaan met uitspraken van mij. Mijn uitspraken werden uit hun context gehaald en op een andere, gemanipuleerde manier doorverteld.
In een aantal gevallen werd mij ernaar gevraagd of ik werd ter verantwoording geroepen. Vaak begon ik na het aanhoren van de aantijging met de woorden : "Kijk even in mijn ogen terwijl ik je/u vertel wat ik gezegd / gedaan heb." Vervolgens deed ik dan mijn verhaal. In één geval werd mijn ontslag na wederhoor teruggedraaid. Maar niet iedereen zat te wachten op mijn weerwoord. Ergens is dat logisch, want het verdraaide verhaal kwam hen blijkbaar goed van pas. Ik haalde daarover maar mijn schouders op. Als mensen zich op zo'n manier gelukkig(er) voelden, dan liet ik het maar zo.

De eerste geschrapt

Sigrid Kaag waagde het te zeggen, dat ze zich schaamde een Nederlandse te zijn. Terwijl ik haar gedrag juist als typisch Nederlands ervaar. Grote mond, flink doen omdat grote broer Amerika erbij is en als het erop aankomt je laf terugtrekken met allerlei kutsmoezen. Typisch Nederlandse politici.
We zijn weer verraden door de politiek. De eerste uitnodiging heb ik al afgezegd, omdat men het coronabeleid wenst te volgen. Of wel : ik moet een coronapas tonen anders mij de toegang geweigerd. Ik heb gereageerd dat ik niet gediscrimineerd wens te worden en dat men mij voortaan geen uitnodigingen hoeft te sturen. Er zullen meer volgen. Jammer dan. Er zijn nog genoeg andere leuke dingen te doen /mee te maken. Gelukkig zijn er ook andere initiatieven gaande. Organisaties, winkels, horeca enz. die niet

om een pas zullen vragen, worden thans centraal geregistreerd. Zo kunnen niet-gevaccineerden hun eigen keus maken.
Ik heb gemerkt dat veel mensen verontwaardigd reageren wanneer bepaalde coronamaatregelen vergeleken worden met die ten tijde van de Jodenvervolging. Dat komt doordat men tegenwoordig het vak Geschiedenis nauwelijks nog doceert en we in een ikke-cultuur leven. Sinds de invoering van de Mammoetwet mogen leerlingen hun vakken kiezen. Dus stellen zij wat wij noemen 'pretpakketten' samen. Zo'n pakket bevat voornamelijk vakken die de leerling leuk lijken. Geschiedenis staat bekend als een saai vak. Dus komt het weinig in zo'n pretpakket voor. Maar : "wie zijn geschiedenis niet kent, heeft geen toekomst."
Hier een stukje uit de recente geschiedenis van ons landje :

ARNHEM - Op 15 september 1941 wordt een nieuwe maatregel van kracht waarmee de Duitsers de Joden in een steeds groter isolement brengen. Vanaf deze dag zijn parken, café's, restaurant, bibliotheken, schouwburgen, musea en andere openbare gelegenheden voor Joden verboden. Het is een verbod midden in een lange rij van maatregelen. De Duitse bezetter hoopt de Joden zo stapsgewijs steeds verder uit het openbare leven te laten verdwijnen.

Vul voor het woord Joden het woord niet-gevaccineerden in. Wie meer wil weten over dit artikel kan hier terecht. En net zoals in die tijd, laten de Gevaccineerden de Niet-gevaccineerden in de steek. Gestimuleerd door Rutte c.s. Hoezo samen moeten we het doen?

De regie uit handen

Gisteren sprak ik een oma. Het gesprek ging over van alles en nog wat. Op een gegeven moment sprak ze haar zorg uit over haar toekomst. Ze past veel op de kleinkinderen, maar ook die worden ouder. Er komt een tijd, dat ze niet meer hoeft op te passen. Ze is bang, dat haar zoon haar ergens weg zal stoppen, uitrangeren. Ik vind toch al dat ze zich erg veel door haar zoon laat regisseren. Ze leidt amper een leven wat ze zelf zou willen.
Weer thuis dacht ik er nog even over na. Het zal mij/ons zeker niet overkomen dat kinderen de regie van ons leven zullen overnemen. Tenzij we wegens ziekte daartoe niet meer in staat zijn. Er wonen/ woonden (drie zijn inmiddels niet meer hier) hier zes ouderen, waarvan er vier(!) geen eigen leven leiden (of hun eigen leven lijden). Het zijn hun kinderen die de regie van hun ouders in handen hebben. Sommigen worden vele malen per dag gebeld of geappt met vragen over hun bezigheden, wat ze gaan eten, wat ze gekocht hebben en tegen welke prijs enz. In alles wat het doen en laten betreft van de ouderen, refereren zij aan hun kinderen. Het rare is, dat ze het niet leuk vinden. Toch laten ze het zo gaan.
Ik moet er niet aan denken op die manier te moeten leven. Aan de andere kant ben ik ervan overtuigd, dat die kinderen zo opgevoed zijn. Ze hebben geen respect voor hun ouders. Het wordt gebracht als zorg. Zo slim zijn ze wel. Hun ouders zijn alleen echt interessant als er wat te halen valt.