Op zoek naar bevestiging

De overheden hebben de nare gewoonte om hun visie te laten onderbouwen door of hun gelijk te baseren op quasi onafhankelijke rapporten. Op gemeentelijk niveau heb ik meegemaakt hoe een geluidsmeting vanwege klachten over overlast van een weg werd uitgevoerd : midden in de nacht! En dus was er geen sprake van overlast, conform de uitspraken van de wethouder. Na klachten over te weinig parkeerplaatsen werd overdag gecontroleerd in een woonwijk of er voldoende parkeerruimte was. Heel veel, dus. Logisch, want de mensen waren met de auto naar werk.
Veel onderzoeksbureaus zetten graag hun bevindingen in een eindrapport, die overeenkomen met die van de opdrachtgevers. Immers, anders worden ze niet meer gevraagd voor een opdracht. Zelf had ik daar maling aan. Een onderzoek dient objectief plaats te vinden. Dan maar geen vervolgopdracht.
Vanmorgen beklaagde een onafhankelijk onderzoeksbureau (WODC) zich over de beïnvloeding van een ministerie van de onderzoeksresultaten. Het ministerie va Justitie stuurde aan op resultaten, die haar bevindingen zou onderbouwen. Een soortgelijke situatie doet zich voor bij het onderzoek naar de ramp met vlucht MH17.  Omdat een paar journalisten informatie hadden aangeleverd, die de visie van de onderzoekers 'staven', is dat kantoor (Bellingcat) door onderzoekers naar de ramp opeens tot officieel onderzoeksbureau gebombardeerd. Wie echter goed luistert naar die journalisten van Bellingcat, hoort te vaak woorden als "wij denken", "wij vermoeden", "volgens ons" en meer van die vaagheden. De journalisten hebben tot op heden niets hard kunnen maken. Eerder bevindingen bleken niet eens op waarheid te berusten. Maar ja, de resultaten sluiten wel mooi aan op de vooraf geuite beschuldigingen richting Rusland.
Tot slot is het een zeer bedenkelijke zaak, dat een door en door corrupt land als Oekraïne dankzij Rutte een prominente plaats in het MH17 onderzoek heeft gekregen. Soort zoekt soort?

De EU en zijn fanatici

De Brexit krijgt steeds meer vorm. Opvallend is vooral dat de EU niet omgevallen is. Immers, dat werd door de EU beweerd toen geopperd werd dat Griekenland de Europese organisatie zou verlaten. Fake news dus uit Brussel.
Als ik alles wat ik weet en gehoord heb de afgelopen jaren over en van de EU op een rijtje zet, schrik ik me een hoedje. Wat een enge organisatie. Een soort hongerige monster, dat zijn territorium koste wat het kost wil uitbreiden. Elke organisatie bestaat uit mensen, dus wat een enge mensen zijn het die de EU vertegenwoordigen. Als ik sommige Europarlementariërs (EP's) hoor praten of een betoog hoor houden, dan hoor ik veel venijn en zelfs vijandigheid jegens een ieder die niet klakkeloos achter de EU aanhobbelt.
De EU heeft niets op met de westerse c.q. Europese waarden. Het gaat mij te ver om te zeggen, dat Europa overstroomt wordt met Afrikaans afval. Ik zeg wel dat de Afrikaanse cultuur niets  positiefs  toevoegt aan de westerse. Als ik de EP's hoor tekeer gaan, dan is er duidelijke sprake van een ideologie die geen andere mening toestaat. De zogenaamde EU democratie is een totaal andere. Wie niet achter de EU staat is populist, xenofoob, fascist, islamofoob, intolerant enzovoort. Ik begrijp nu waar die nare stempels die de dames en heren politici hier en elders graag hanteren vandaan komen : uit het Brusselse.
De EU genereert veel fake news,om haar mening en besluiten te onderbouwen. Net zoals nationale regeringen dat doen. De kwesties rond Griekenland en Engeland zijn daar voorbeelden van. De topposities bij de EU zijn bezet door gevaarlijke radicalen, waaronder ziekelijke Verhofstadt (zijn agressieve manier van spreken doet mij aan het fanatisme van Hitler denken), van Rompuy, Juncker en anderen. Men gunt landen waar tot voor kort een totalitair regime aan de macht was, nauwelijks tijd en gelegenheid tot omschakeling naar een 'democratie' zoals de EU die ons dwingend voorschrijft.
Afgezien van de cultuur, is ook het aantal EU ambtenaren schrikbarend hoog. De EU is een bureaucratisch gedrocht geworden met fanatici, die geen middel schuwen om heel Europa aan zich te binden. Van echte democratie is nauwelijks sprake. Europa dreigt via een door de landelijke politiek geleide aristocratische route af te drijven richting een unie met een totalitaire regeringsvorm, de EU-democratie. Ik hoop van harte die eindsituatie zelf niet mee te hoeven maken.

Eindejaarsuitkering?

Geld maakt het leven wat gemakkelijker. Maar let wel, niet alles is te koop.

Gratis overnachten?

eh....

In bepaalde gemeenten vraagt men 10 euro of meer per nacht voor een camper met inhoud. Wat krijgt men daarvoor terug? Een plekje op de keien. That's all folks! Te vaak wordt nauwelijks wat commercieel nagedacht wanneer men aan camperplaatsen begint. De camper is nota bene booming business, die kansen creëert.  Om toeristen te lokken naar je gemeente, mag je best wat meer doen. Men klaagt over leegstand van winkelpanden, maar als bezoek komt wordt het door een kaal en koud ontvangst subiet weer weggejaagd. Meestal komt het niet eens zover; men blijft na het lezen op internet op voorhand weg. Veel ondernemers / gemeenten snappen niet, dat een stukje service in feite ook een investering is. Desnoods voor de lange termijn. De kruideniersmentaliteit viert bij hen de boventoon : nu scoren.
Ten tijde van onze winkel sloot ik een contract af met een verzekeringsmaatschappij, die op dat moment de goedkoopste brom- en motorfietsverzekeringen aanbood. Per afgesloten verzekering kregen we een vergoeding, die het werk wat het met zich meebracht niet dekte. Ik beschouwde een het tekort als een commerciële investering, een soort reclame. Immers, de klanten die enkel voor de verzekering kwamen, konden onze zaak van binnen bekijken. De hoop dat ze met die ervaring later terug zouden komen, bleek geheel terecht.

Een dagje demonteren

spaghetti

Niet dementeren, maar demonteren. Een letter die een wereld van verschil maakt. Hoewel, bij dementie vindt ook een vorm van demontage plaats, lijkt me.
In de loods stonden drie oude cv ketels op mij te wachten. Twee identieke en een van een ander merk. Het is telkens weer een uitdaging om zo'n ding op fatsoenlijke wijze te demonteren. Het zijn vaak dezelfde ketels, maar vanwege mijn vergeetachtigheid zijn ze telkens nieuw voor mij. Hoera! Ach, zo kan je ook omgaan met een gammel geheugen.
Een van de ketels was voorzien van een tapspiraal. Dat spiraal loopt door een apart vat, waar het warme water doorheen stroomt. Ik weet niet waar dat vat gefabriceerd is, maar wel door wie. Degene was duidelijk een liefhebber van spaghetti. Wat een bende aan leidingen! Het vat zelf is van staal, de leidingen van koper. Dus die heb ik stuk voor stuk af moeten zagen. Toen ik dacht bijna klaar te zijn, werd nog even een joekel van een boiler uit de bus tevoorschijn getoverd. Gelukkig zat daar niet zoveel werk aan. Daarna heb ik de werkplek weer opgeruimd en ben toen even wat voor mezelf gaan doen.
Tijdens mijn speurtocht naar bepaalde muziek op YouTube, zag ik in een lijstje rechts in het scherm een filmpje met de gezochte muziek, maar in combinatie met Alzheimer. Toen ik het aanklikte zag ik welke invloed muziek kan hebben op dementerende mensen. Erg interessant, maar vooral aandoenlijk. Lievelingsmuziek van een patiënt schijnt het geheugen te kunnen ontsluiten. Tja, muziek als medicijn. Mooi!

De ruimte in

Het tijdperk van de ruimtevaart was begonnen, toen ik dit nummer hoorde. Het doet me nog steeds denken aan de eerste lanceringen en de eerste mens in de ruimte (1961)  : Joerie Gagarin. Deze muziek lanceerde veel meer. Vooral dromen.

Ongelovigen vervolgd?

Ik las het volgende stukje : Atheïsten, humanisten, agnosten en vrijdenkers worden steeds feller gediscrimineerd, vervolgd of zelfs gedood. In 85 van de 196 erkende onafhankelijke staten worden de rechten van ongelovigen ernstig of zwaar geschonden, zo blijkt uit Freedom of Thought Report 2017 van de internationale humanistenkoepel IHEU.
Ik denk dat in dergelijke landen iedereen die niet het nationale geloof volgt, de pineut is. In veel landen vormen de staat en het geloof een eenheid. In het algemeen gesteld heeft het 'geloof' veel ellende heeft veroorzaakt en nog steeds veroorzaakt zoals in bovenstaand berichtje te lezen is. Anderen zijn van mening dat niet zozeer het geloof dan wel een ideologie de oorzaak is van veel vervolgingen en oorlogen. Ik van mening dat veel geloven een ideologie omvatten. Laten we wel zijn, veel oorlogen zijn door 'christenen' en/of mensen die van mening waren / zijn tot die groep te behoren, begonnen. Op die momenten laat men zich door het geloof leiden, zij het dan ontdaan van zaken die juist vrede voorstaan. Net hoe het de gelovige uitkomt.
In mijn beleving omvat de Bijbel 20% geloof (= aannames) en de rest is geschiedenis en ideologie. Maar wie ben ik? Ik bedoel ik ben ook maar een eenvoudige, gelovig opgevoede ziel, die vind dat ie begrijpend kan lezen.
Laten we hopen dat de hierboven beschreven situatie niet weer een reden is om als zogenaamde christenen, anders gelovigen of niet-gelovigen, een zoveelste oorlog te starten.

Middle of the Road

Geen piercings, geen tatoeages en geen oranje haar. Gewoon een leuke zangeres in een voor toen moderne outfit. Ook geen schreeuwerige uithalen, maar gewoon zingen. En ook nog een lekker deuntje en een leuke tekst. Maar wel lang geleden. Toen zingen nog gewoon was. Those where the days! O ja, maar dat was van Mary Hopkin.

Dolle dinsdag

Op de dinsdag ga ik meestal (soms heb ik ook geen zin of een ander klusje met een hogere prioriteit) even flink met de bezem door het huisje. Sonja is dan elders om kleinkinderen op te vangen. Ik kan dan op mijn manier aan het werk. Ik bepaal pas op het laatste moment of ik eerst met Fenna ga wandelen of dat ik dat na de schoonmaak doe. Met dit weer krijgt Fenna smerige modder poten, omdat ik geen zin heb haar de hele weg te dragen. Haha! Dat zou ze wel willen. Hoewel, ze snuffelt de hele weg en dat zal ze dan moeten missen.
Dit keer heb ik eerst wat schoongemaakt. Het sopje en de dweil staan nog klaar. Als we weer terugkomen, kan ik eventuele pootafdrukken van de harige meid wegpoetsen. Als het regent droog ik
Fenna af met de hondenhanddoek. Dat is gewoon een handdoek van mij, die ik (schoon!) aan Fenna heb gegeven. De doek hangt bij de achterdeur over de verwarming. Als ik haar wil afdrogen zie ik aan haar houding dat ze daar gen plezierige ervaring mee opgedaan heeft. Ze duikt weg met haar Friese kop. Waarschijnlijk heeft iemand haar kop te hardhandig drooggewreven. Dus begin ik bij haar staart en werk dan rustig naar voren toe. Als ik dan bij haar kop ben aangekomen, vindt ze het geen probleem.
Hier en daar wordt al vuurwerk afgestoken. Namens Fenna : Grrr! Voor mij niet echt vervelend of ergerlijk hoor, maar voor Fenna dus wel. De knallende geluiden maken haar bang. Vanmiddag dus ook. Zodra ze een knal hoort, begint ze als een gek aan de riem te trekken. Als ze los zou lopen, was ze direct naar huis gerend. Maar ze zit aan de riem en moet zich conform het geleerde zich gedragen. Zo'n wandeling richting huis duurt dan extra lang. Ik blijf rustig en sta telkens stil, omdat ze in de riem gaat hangen. Als ik stil sta, weet ze dat ze zich naast me moet opstellen. En ik sta dus om de haverklap stil om pas weer de weg te vervolgen als ze naast me staat. Als het te lang duurt laat ik haar naast me zitten. Dan zit ze te trillen als een rietje.  We komen uiteindelijk wel weer thuis, hoor. Maar wat een gedoe.

Een Nazi stempel

Mensen kunnen behoorlijk doorslaan als ze hun standpunten willen doordrukken. Er was een tijd waarin standpunten bedoeld waren om elkaars mening te horen en eventueel tot een compromis te kunnen komen als dat nodig zou zijn. Tegenwoordig wordt een mening snel gebruikt om anderen die te laten overnemen. Goedschiks of kwaadschiks. Of enkel om de discussie te winnen.
Ik zag een artikeltje over de zogenaamde oprotpremies voor illegalen die afgewezen zijn. Veel mensen wijzen zo'n regeling af. Ze beschouwen die als een vorm van chantage met ongewenste gevolgen. Iets waarin ik me ook kan vinden. Iemand reageerde daarop erg heftig door te stellen dat mensen die zo denken, nazi's zijn. Huh?! Waarop een van hen reageerde met : "Dan wil ik ook mijn leider terug!" Ach ja, lekker polariseren. Zo ontstaan knallende ruzies op het www.
Het komt steeds vaker voor dat mensen in negatieve zin generaliserend reageren. Dan is iemand opeens een mensenhater, een slavendrijver, xenofoob, homofoob of in bovenstaand geval een nazi. Ik ervaar dat als een vorm van onmacht en onkunde. De mensen die zo reageren kunnen zich niet verplaatsen in anderen / andersdenkenden en beschikken zelf over te weinig kennis en kunde om hun standpunt te verdedigen c.q op fatsoenlijke manier kenbaar te maken.
Iemand reageerde ook door te zeggen : "Zou jij soms in hun (asielzoekers) schoenen willen staan?" Weer zo'n typische reactie. Mijn eigen primaire antwoord in gedachte daarop was : "Nee, ik probeer liever wat eerlijker te blijven."

Vallen en overeindkrabbelen

Een aantal weken geleden kwam het ervan, dat ik wat uitleg gaf aan iemand die mij een paar vragen stelde over mijn verleden. Weer later besloot ik iemand anders, die ook daarin interesse had getoond, wat meer te vertellen. Want ja, ik ben nu eenmaal veranderd door gebeurtenissen in mijn leven. Maar wat wil je?
In de jaren 70 werd ik snel volwassener / serieuzer dan verwacht en gedacht. Ik was toen al nogal streng voor mezelf, vond men. Maar ik had toch best wel veel lol. Ook als vader. Zo'n 20 jaar later brak een heel andere periode aan. In een tijdbestek van zo'n 10 jaar verloor ik twee van mijn drie broers, mijn ouders en een paar familieleden. Met allen had ik een nauwe band. In diezelfde periode kwam ik in mijn loopbaan vier keer op straat te staan vanwege reorganisaties, een bedrijfsovername en een faillissement. In die zwarte periode (vanaf 1997) heb ik twee rechtszaken moeten voeren om mijn gelijk te halen. Weliswaar met succes, maar het hele gedoe leverde wel compensatie, maar geen winnaars op. Er werd ook twee keer ingebroken in onze goedlopende winkel. Die hebben we toen maar verkocht. Klap op klap, werd mij gezegd, zonder tijd en/of gelegenheid om te herstellen. En dat was ook zo.
Ik ben een tijdje aan de antidepressiva geweest, maar besloot daarmee te stoppen en het gevecht aan te gaan. Tijdens dat gevecht naar het eind van de donkere tunnel draaide de wereld door en gebeurde er weer nare dingen. Sonja, de kids en onze eerste kleinzoon vormden reddingsboeien voor mij. Net als het (vrijwilligers) werk dat ik deed. Ik wilde weer dat grappige, vrolijke, optimistische mannetje worden van toen. Maar zo zou ik niet meer worden.
Pas tegen 2012 begon ik me echt beter te voelen. Het leed leek geleden. Maar er wachtte mij nog een klap. Ik ben nu 5 jaar verder en mag wel zeggen : het gaat goed. Al heb ik wel aardig wat schade opgelopen en heb ik een andere houding aangenomen in relaties. Die is er zo zoetjes aan ingeslopen uit zelfbescherming. Ik kan niet zo goed tegen het fenomeen verlies. Hoe meer ik me hecht aan personen, des te groter het probleem als ik moet onthechten. Dus dan maar wat minder warm ten opzichte van anderen. Het zij zo. Tegen dat vrolijke mannetje van vroeger zeg ik : "Het komt altijd weer goed. Wel anders goed, maar ook goed.

Doorbreek de gewoonte

Ik herinner me nog, dat de voormalige president van Amerika J.F. Kennedy na de Cuba crisis in gesprek ging met aartsvijand Rusland. In die tijd (begin jaren 60) stond meneer Nikita Chroetsjov aan het Russische roer.  Ik zie hem nog driftig met zijn schoen op de tafel slaan tijdens een VN vergadering. Prachtig! Maar goed, het contact leidde wel tot een behoorlijke ontspanning in de relatie tussen Oost en West. Helaas werd die teniet gedaan door hun beider opvolgers Johnson en Brezjnev. Johnson besloot ook toch in Vietnam de oorlog op te starten. Iets waar Kennedy geen heil in zag. Een zinloze oorlog die miljoenen levens gekost heeft. Een oorlog louter gebaseerd op de ongegronde angst, dat het communisme heel zuid oost Azië zou gaan veroveren.

Opvallend genoeg willen westerse landen wel graag de krenten uit de Russische pap pikken. Zoals het gebruik van lanceerbases en het aardgas. En de voetbalstadions, want sport en politiek wil men gescheiden houden. Beweert men.

Van de Cuba crisis heeft men weinig geleerd. Erger, het Westen doet nu hetzelfde bij Rusland. Men onderbouwt het omsingelen van Rusland met de bekende leugens omtrent een militaire dreiging. Als ik bedreigd wordt door iemand, dan neem ik ook maatregelen.  En dus Rusland ook.

Neemt niet weg dat ik blij ben dat Wilders een bezoek gaat brengen aan Rusland. Dat is een betere stap dan al die negatieve vorige. Zelfs als het bezoek louter om de dreiging van de islam zal gaan.

In Syrië is het o.a. dankzij Rusland weer een stuk rustiger. De IS is verslagen, vooral omdat die terreurorganisatie geen steun meer krijgt van Amerika ten tijde van Obama.

Een Fiat Ducato

Mijn eerste autootje was een Fiat 128. Een geinig ding, dat nogal eens tot smalende opmerkingen leidde van jaloerse mensen. FIAT stond immers voor Ford In Afgedankte Toestand. Niet alleen in ons land, ook in andere landen heeft men zo zijn uitleg rond de betekenis van het merk. In het Duits : Fehler In Alle Teile (vielen dank!),  Für Idioten Allgemein Tauglichen usw, in het Engels : Fix It Again Tomorrow of Fucking Idiots Assembled This of Found In A Trench en zo is er meer humoristische uitleg van het Italiaanse merk.
Er is dus altijd wel wat te doen wanneer je een Fiat rijdt of ergens hebt (stil)staan. Ik heb er geen moeite mee, hoor. Ieder zijn meug. Wij zijn tevreden met onze Ducato bus. Wij hebben in veel automerken gereden en elk merk had zo zijn eigen voor- en nadelen. Ze hebben ook veel te maken met het dagelijks gebruik en preventief onderhoud.

trekhaakslot om achterportieren te beveiligen

We zijn serieus bezig over het monteren van nog een dakluik. Aan de voorzijde van het dak, net achter de stoelen. Ik zag afgelopen jaar trouwens ook, dat de wagen hier en daar niet goed geïsoleerd is. Daar wil ik ook nog iets aan doen. Voor de rest ben ik tevreden, al heb ik nog wel zo wat ideeën. Maar dat zijn cosmetische zaken, voor wanneer we geld te veel hebben. Dus zal er nooit iets van komen. Haha! We willen het geheel lekker basic houden.
Ik heb nog even zitten studeren op de regels met betrekking tot fietsen op de trekhaak. Het is zo, dat in Frankrijk het gebruik van een trekhaak onder het aanhangwagen- / caravanprotocol valt. Dus met een fietsendrager op de trekhaak, mag men in Frankrijk niet sneller dan 90 km/uur rijden. Wanneer de drager aan een portier of achterzijde van de bus hangt, geldt het aanhangwagenprotocol dus niet. Stom. Wanneer ik een speciaal slot op die trekhaak heb zitten, is ie dan ook in gebruik? Fransen zijn gek bijzonder, dus je weet maar nooit.

Bijtende kerstboom

December (mijn spellingscontrole kent enkel de maanden zonder hoofdletter) is telkens weer een drukke maand. Voor velen ook een dure. Wij denken en plannen vooruit en kennen daarom geen dure maanden, tenzij er niet gereserveerd is voor een of ander duur apparaat dat kapot kan gaan. Na ruim 13 jaar huwelijk moesten wij onze reserves aanspreken, omdat de stofzuiger, wasmachine en koelkast het begaven. Alles binnen een week. Op die momenten werden we even herinnerd aan het begin van ons samenzijn.
Geen dure maand dus, vanwege het uitsmeren van de kosten over het hele jaar. Met gevolg, dat elke maand een dure maand is. Haha!
Sinterklaas, Kerst en Oud en Nieuw en niet te vergeten de verjaardagen brengen kosten met zich mee. Omdat ik bijna dagelijks een paar puzzels oplos, zag ik op een van de pagina's de horoscoop vermeld. Ik lees die soms achteraf, om de inhoud te vergelijken met mijn recent verleden. Zo'n horoscoop is mij telkens een week voor. Voor deze week stond geschreven, dat mij een zeer drukke week wacht. Maar dat is pas volgende week. Ik ben en blijf een laatbloeier. We vieren geen sinterklaasavond. We doen het rustig aan en Sonja is zelfs vandaag al bezig de kerstboom klaar te maken. Normaal doen we dat pas na mijn verjaardag. Maar die valt in die drukke week. Ik heb ons straatje maar even schoongeveegd. Er laf weer veel blad. De boompjes zijn bijna kaal. Ik wilde daarna helpen met het optuigen van de kerstboom, maar dat groene ding beet mij in mijn hand! Een stukje vel bij de muis van mijn hand kwam klem te zitten in het scharnierend deel van een tak (wat een verhaal voor zo'n klein boompje). Alsof dat kreng zei : "Blijf van mij af!" Einde oefening voor mij, maar die rotstreek vergeet ik niet.

Een helpende hand

Vrijdagmiddag stond ze voor de deur. Een flinke stap, want eerder had ze te kennen gegeven dat ze het moeilijk vindt hulp te vragen. Ze was zelf aan de slag gegaan met het weigerende knipperlicht van haar auto. Het lampje was nog in orde, maar ze kon de oorzaak van het euvel niet vinden. Niet veel later stond ik achter haar auto. De beide kapjes van de achterlichtunits waren verwijderd. Ze vroeg mij of ik haar wilde vertellen wat ik aan het doen was. Dan kon ze ervan leren, zei ze. Dus dat deed ik. Onder begeleidende tekst draaide ik voorzichtig het oranje lampje uit de fitting. Ik voelde gelijk dat het nogal losjes in de fitting zat. De gloeidraad was nog heel (al zegt dat niet alles). Ik zag dat de fitting wat gecorrodeerd was. Wat wil je met een auto uit 1996. Met een schroevendraaiertje krabde ik het wat schoon. Daarna heb ik het lipje waar de lamp met de onderkant op komt voorzichtig wat naar boven gebogen. Zo maakt het beter contact, hoopte ik. Ik draaide het lampje weer in de fitting en vroeg haar de richtingaanwijzer aan te zetten. Even later riep ik in hoerastemming : "Hij doet ut!" Ze kwam voor de zekerheid even kijken en slaakte een zucht van opluchting. "Nu kan ik vanavond met een gerust hart op pad", zei ze vrolijk. Ze bedankte me voor de les en de hulp. Maar we waren nog niet klaar met elkaar. Ze wilde heel graag de camper van binnen bekijken. Die staat naast

Om het dikke salaris van directies te steunen? Neen!

haar auto geparkeerd. Altijd weer leuk om enthousiaste reacties te horen.
's Avonds werd Willem zonder waterpomptang gebeld, omdat een lampje boven een aanrecht het begeven had. Dat was in een mum van tijd vervangen, tot vreugde van oma. Ach ja, ik kan zo'n ouder iemand toch niet op een stoel laten klimmen?
Op deze manier mensen helpen bevalt me prima. Ik weiger financiële steun te verlenen aan wie dan ook. Ten eerste komt een groot deel van het geld niet daar terecht waar het voor bedoeld is. Ten tweede zie ik het als een taak van de overheid. Die heeft de zorg flink afgebouwd. Het zou van de gekke zijn, indien ik geld geef voor zorg aan anderen, terwijl ikzelf al moeite heb met al die bezuinigingen. Ik geef dus geen geld aan dat soort zaken en onderzoeken. De overheid lacht immers in haar vuistje, als anderen dan zij het doen. Dan is er weer extra geld voor minder belangrijke zaken bedoeld voor het opkrikken van het eigen cv van de dames en heren politici. Ik steun het beleid van onze overheid dus niet.