Een Europese Defensie

De eerste stap is gezet naar een Europese Defensie. Op zich een goed idee, want er is sprake van veel zaken die overbodig zijn en zaken die gemist worden. Hopelijk zal de samenwerking leiden tot een goedkopere en vooral efficiënter en effectiever militair apparaat.
Er is wel één ding waar ik benieuwd naar ben. In hoeverre zal een Europese samenwerking leiden tot inperking van onze nationale soevereiniteit. Het kan zijn dat Duitsland of Frankrijk een militaire operatie wil uitvoeren, waar ons land niet aan wil deelnemen. Hopelijk gaat het niet de kant van de NAVO op, waarin een aanval op een lidstaat beschouwd wordt als een aanval op alle leden. Ik bedoel moeten we straks vanwege de Europese samenwerking solidair (naar woord) zijn met andere lidstaten, als die per se een oorlog willen beginnen? Iemand met gezond verstand zal Nee zeggen. Maar ja, ik heb het wel over politici. Bij hen schort het vaak aan gezond verstand.

Nepnieuws van de overheid

Ongeloofwaardig om te horen : de overheid gaat nepnieuws, fake news, aanpakken. Hahaha! De dames en heren politici beginnen al voor de verkiezingen met het verspreiden van nepnieuws. Tot aan de minister president toe. Tijdens de regeerperiode regent het van nepnieuws om burgers een bepaalde richting op te sturen, gerust te stellen of juist op te jutten en/of af te leiden van belangrijkere kwesties. Politiek is op zich een bron van fake news en veel media rennen klakkeloos achter de politiek aan. Het zal mij niet verbazen indien zogenaamd Russisch nepnieuws hier wordt gemaakt.
Informatie / nieuws verzwijgen of halve waarheden vertellen valt bij mij ook onder nepnieuws.  Net als gefingeerde berichten. Vooral tijdens de grote toestroom van zogenaamde vluchtelingen heeft de overheid, nationaal en lokaal, zich flink bezig gehouden met het verspreiden van nepnieuws. Ook rond de ramp met MH17 heeft de overheid gezorgd voor veel nepnieuws. Al was het enkel door het verdoezelen van informatie.
Dankzij de techniek worden veel situaties digitaal vastgelegd. Ook dan blijkt weer, dat er erg veel gelogen wordt. Onder meer door de politie ten aanzien van haar optreden. Over de dreiging van Rusland wordt ook vaak nepnieuws verspreid. Bangmakerij om burgers op voorhand een vooroordeel aan te praten, mogelijk om een eventuele militaire aanval legitiem te doen lijken. Als een Rus een systeem hackt, spreekt men erover alsof elke Rus in opdracht van Poetin zou werken. Vergelijkbaar met de stelling als zouden al die Nederlandse pedo's in Azië door onze regering daar naartoe zijn gestuurd. Onzin dus.
Ik stel voor dat we eerst zelf het goede voorbeeld geven, alvorens over de grenzen te gaan kijken en met het overbekende vingertje te gaan wijzen.

Wegwezen!

Afgelopen week was ik wat aan het neuzen op YouTube. Veel leuke muziek en wat videootjes kijken van talentenjachten. Ik kwam toen een filmpje tegen, waarin een jongeman vertelde, dat hij op z'n 18e verjaardag uit huis gezet is door zijn ouders. Hij, Jonathan Allen, had hen op zijn verjaardag verteld dat hij homo is. Misschien had hij dat beter op Moeder- of Vaderdag kunnen doen. Maar ach, het is weer eens wat anders dan een taartje.
Ik hoor wel meer van situaties, waarin ouders hun kinderen het huis uitzetten. Bijvoorbeeld wanneer hun dochter onverhoopt zwanger is geworden. Op een moment waarop die kinderen hun ouders het hardst nodig hebben, worden ze in de steek gelaten. Lekker gemakkelijk dus. Helaas overkomt het niet alleen kinderen.

Zonder ladder

We hebben al ruim 40 jaar honden. Niet mijn idee, want wij hadden enkel een cavia en een goudvis thuis. O ja, ook een paar keer een dakhaas. Dat soort beesten is nogal gemakkelijk mee om te gaan als er niemand thuis was. Dan kwam er iemand anders langs om even een bakje te vullen.
Een hond is heel wat anders. Daar hebben we dan ook eerst flink over gesproken met elkaar. Ook vanwege de kinderwens. Daarna kwam de Duitse staande Asco pas.
Na Asco kwamen de kids. Toen moesten we de kids leren omgaan met Asco. En andersom. Wij hebben het nooit over 'onderaan de ladder' gehad, of 'de hiërarchie in onze roedel'. Het ging meer over acceptatie en respect over en weer. Asco accepteren en respecteren zoals zij als hond is en kan zijn en andersom zoals kinderen (kunnen) zijn.
Wij vonden het daarom ongewenst als de kinderen op de hond gingen liggen, of aan de staart of oren trokken. We lieten Asco immers ook niet aan hun oren of staartje trekken. Haha! Of het beest als een soort speelgoed hanteerden. Asco was en bleef een hond. Onze hond. Ze had haar eigen plekje. Ze lag ook nooit in het bed van een van ons. Dat waren onze plekjes. Trouwens ook niet op de bank of in een stoel; ook van ons.
We leerden haar wel, dat we haar eten of bot konden beroeren of afpakken, zonder dat ze daarop verkeerd reageerde. Dat was ook bedoeld ter voorkoming van ellende wanneer een van de kids onverhoopt aan haar eten zou komen. Onverhoopt, want als onze hond ging eten, dan moesten de kids uit haar buurt blijven. Ik bedoel onze honden zaten ook niet aan onze tafel met hun neuzen in onze borden hè? Ook als ze sliep moesten ze haar met rust laten. Wij zijn ook geen voorstander geweest van dat fysieke gedoe. Trekken, duwen en onnodig aaien/of klopjes geven, daar deden we ook niet aan. Vinden we zelf ook niet fijn. Je weet wel, die rare tante die telkens in je wangen kneep en je hoofd heen en weer schudde. Of je haren in de war maakte terwijl ze riep : "Wat ben jij groot geworden!" Ja, tante en ik ben ook al drie jaar getrouwd!
Soms zie ik foto's van kinderen met honden, dat ik denk : "Hoe lang gaat dat goed?" En als het fout gaat, krijgt de hond de zwarte piet, terwijl de fout bij de eigenaren zit. We hebben veel geleerd van onze eerste hond. Ook dat zo'n beest een pannetje sambal kan leeg vreten zonder buikloop te krijgen. Haha! Tja, er kan altijd iets verkeerd gaan. Ondanks alle toezicht en instructies. Hond en kind hebben nu eenmaal  beide iets onberekenbaar in zich. En een hond is en blijft een hond. Kinderen worden volwassen. Althans, de meesten.

Een huisvrouwensalaris

Ondanks de aanwezigheid van linkse partijen en blèrende feministen bestaat er nog steeds niet iets als een huisvrouwensalaris. Het is wel zo, dat een ex-partner recht heeft op de helft van het pensioen dat de partner opgebouwd heeft gedurende hun relatie. De overheid heeft midden jaren 80 de AOW doormidden gehakt. Tot groot verdriet van menige ouderwetse man. Haha!
Wat ik nog veranderd zou willen zien is de verdeling van het inkomen tijdens de loopbaan van de werkende man, als de vrouw thuis aan het werk is. Ik heb het dan over vrouwen met een of meer kinderen. Moeders dus. Meneer mag dan wel werken, maar dat is dankzij de rol van zijn vrouw thuis. En die wordt nog steeds niet of ondergewaardeerd.
Er zijn veel vrouwen die niet zijn gaan werken, omdat zij thuis de boel bestieren. De overheid en menige man doen nog steeds alsof dat geen werk zou zijn. Stel dat het wel zou gebeuren. Dat het 'huisvrouwenwerk' ook erkend en dus betaald moet worden. Oeps! Stel dat de overheid de huisvrouw een uitkering geeft en dat de werkende man die uitkering al dan niet gedeeltelijk betaalt. Als een soort van alimentatie, maar dan zonder scheiding. Met zo'n betaling zou een huisvrouw zich nog veel meer gewaardeerd voelen dan nu het geval is. Er zijn namelijk nog steeds ouderwetse mannen, die het hebben over hun geld, hun auto, hun hobby, jouw kinderen, jouw wasgoed, jouw vaat enz. Brrr!
Men kan blijven zeuren over meer vrouwen aan het werk en in de top en dergelijke, maar er zijn ook vrouwen die het thuiswerken leuk vinden, maar daarvoor ook betaald willen worden. Waarom wordt een crèche of andere opvang wel betaald en een moeder, die 24/7 in touw is niet? Op dat punt is de emancipatie blijven hangen. Na baas in eigen buik, wordt het tijd voor baas in eigen portemonnee.
Er zijn gelukkig veel mannen die al spreken over ons inkomen, onze kinderen, ons huishouden, onze auto enz. Nu de rest nog. Daarna ga ik het hebben over overuren. Zowel doordeweeks als in het weekend en tijdens schoolvakanties. Haha! Raar dat ik als opa daarover schrijf? Nee hoor. Een kwestie van niet tegen onrecht kunnen en eerlijk willen zijn..

Post van Rutte-3

Verantwoordelijkheid

Als deskundigen beweren dat iemand met TBS uitbehandeld is, moeten ook zij zich verantwoorden voor de rechter indien er sprake is van recidive. Ik weet zeker dat invoering van zo'n regelgeving tot verrassende effecten zal leiden. Ten eerste zullen delinquenten niet of pas naar zeer lange tijd van behandeling vrijkomen en veel behandelaars zullen zich niet meer inzetten voor een TBS'er. Het laatste omdat ze donders goed weten, dat 100% herstel onmogelijk is.
Ik pleit er ook voor specialisten en ambtenaren in een soortgelijke rechtspositie te plaatsen. Ze komen er na het maken van fouten veel te vaak erg gemakkelijk / ongestraft vanaf. Velen verschuilen zich achter hun organisatie of wordt het hand boven het hoofd gehouden door eigen instanties zoals een Tuchtraad of Klachtencommissie.
Naar aanleiding van berichten over  agressie in klinieken tegen hulpverleners hoorde ik een 'deskundige' vrouw zeggen, dat een TBS'er donders goed weet dat ie zijn hulpverlener geen geweld mag aandoen. Met mijn gezonde verstand zeg ik : "Sluit die deskundige mevrouw ook maar op, want die is ook helemaal de weg kwijt!"

Zwerfvuil

Voor het eerst sinds ik hier woon, heb ik een geval van dumpen van reclamemateriaal gezien. De hoeveelheid viel mee. Op zich was de locatie wat vreemd; in de nabijheid van een afvalcontainer. Ik was niet direct in de gelegenheid om de boel op te ruimen, want ik had Fenna bij me.
Toen ik wel in de gelegenheid was, was de troep al opgeruimd. Blij toe.
Vandaag is het St Maarten.  Er komen kinderen aan de deur zingen. "St Maarten, St. Maarten, me (dus niet mijn) vader is gaan kaarten, me moeder trappelt in de gang, want straks komt onze buurman an!". Tja, het is allemaal gemoderniseerd. De kids worden beloond met een zakje snoep. Als dank laten ze allerlei papiertjes en verpakkingsmateriaal op de grond achter. Zouden hun ouders soms weten dat hier een werkloze opruimer van zwerfvuil woont?

Honden- en kattenvlees

En niet te vergeten dat van de cavia's en al die andere dieren die wij in de westerse wereld als huisdieren houden. Maar ja, in andere delen van de wereld vormen ze slachtvee voor consumptie. De manier van 'verwerken' is ook heel anders dan bij ons. Vaak erg schokkend om te zien / horen voor de welvaartsmens. Aan de andere kant : het is wel hun cultuur. Dus staan zij raar te kijken, dat we onze huisdieren enkel voeden en vertroetelen en niet opeten. Of een koe slachten.
Als kind plukte ik soms paardensla voor de konijnen van mijn opa en oma. Een jute zak vol. Ik voerde soms ook hun kippen. Ik vond die beesten erg leuk, maar wist ook waarom ze daar waren. Om uiteindelijk opgegeten te worden. De kippen brachten eerst nog eieren op, die op hun beurt weer wat geld in het laatje brachten.
Ik heb ooit een keer een stuk kattenvlees gegeten. Dat was gedurende mijn militaire diensttijd toen we een overlevingsoefening deden. Het vlees werd gepresenteerd als zijnde kipfilet. Het smaakte ook naar kip en dus naar meer. Daar was dus helemaal niets verkeerds aan, vonden de mannen en ik. Trouwens, wat deed die dakhaas daar in de Biesbosch? Haha! De volgende dag, na het horen van het nieuws omtrent de werkelijke herkomst van dat stuk dakhaas, ging een aantal van mijn maten alsnog over hun nek. Dat begreep ik niet zo goed.
Zodra beesten een hoge aaibaarheidsfactor hebben is het blijkbaar niet de bedoeling ze op te eten. We proberen graag anderen even de les te lezen. Maar ook dan zeg ik : verbeter de wereld, maar begin maar eerst hier. Er is op het gebied van omgang met dieren nog heel veel te doen in ons landje.

Corrupte overheid

dienstauto

Afgelopen periode heb ik weer bevestigd gekregen dat ook onze overheid corrupt is. De deals met de belastingdienst zullen de betrokken ambtenaren ook wat opgeleverd hebben. Leer mij het bedrijfsleven kennen. Ik kreeg een paar keer heel strikte instructies, dat ik als projectmanager / inkoper op geen enkele wijze iets van mogelijke leveranciers mocht accepteren. Ik ben inderdaad bedrijven tegengekomen, die mij graag 'iets wilden geven'in ruil voor een aankoop en/of opdracht. Dat gedoe begon al vroeg in het systeemselectie traject. Zeker in die gevallen waarin mijn opdrachtgever een grote speler in de markt was, doken bedrijven als aasgieren op mijn projecten. Het was zelfs een keer zo, dat er door zo'n leverancier op mij gejaagd werd omdat ik weigerde dat spelletje mee te spelen. Maar gelukkig beschikte ik over een zeer nuttig projectdagboekje en andere documentatie.
Het feit dat multinationals een uitzonderings- / voorkeursbehandeling krijgen riekt ook zwaar naar corruptie bij de overheden ic. betrokken ambtenaren. Op zich is het een rare gewaarwording dat zo'n bedrijf met een miljarden winst slecht 4% belasting betaalt, terwijl 'arme' ikkie ruim 30% moet afdragen. De grote bedrijven hebben nu eenmaal de macht. Het geld regeert, de overheden volgen en wij zijn de klos.
Laatst werd minister Kamp nog op z'n vingers getikt vanwege zo'n akkefietje betreffende de aanschaf van dienstauto's.  De rechter zei tegen Kamp : "Niet meer doen hoor!", terwijl de betrokken gewone ambtenaren werden veroordeeld. Hoezo klassenjustitie?  Ordinaire corruptie wordt niet gestraft als het politici betreft. Die kunnen gewoon hun gang gaan. Ik heb het trouwens niet alleen over geld, er zijn legio andere mogelijkheden om zo'n iemand te belonen voor zijn/haar oneerlijkheid. Neem nou al dat geschuif met baantjes. Dat stinkt ook behoorlijk. Er is steeds vaker sprake van een afbouw van de democratie. Het wordt echt tijd voor spiritueel leiderschap.

Een beetje dom

Vanmorgen besloot ik de rubbers van de portieren en de motorkap eens goed in te smeren met vaseline. Er stond nog een blikje van dat spul in de badkamer, dat bijna leeg was.  Ik was halverwege met mij smeerklus, toen het plots begon te regenen. En flink ook. Dus ben ik vlug naar binnen gegaan met een vette wijsvinger. Het blikje was inmiddels zo goed als leeg.
Uit een nog volle pot heb ik met een mes wat van dat vet in het lege blikje gedaan. Dat blikje ga ik dan in de schuur op de werkbank leggen. In dat blikje kan ik met een gerust hart een vieze vinger duwen, zonder de kans later een vraag voorgelegd te krijgen in de zin van : "Hoe komt die vaseline zo zwart?!"
Gedurende de regenbui ruimde ik wat paperassen van de camper op, die inmiddels verlopen waren.  Toen ik even naar buiten liep om iets weg te gooien, zag ik tot mijn schrik dat de motorkap nog open stond! Holy smoke, wat dom! In mijn haast was ik helemaal vergeten de kap neer te laten. Dom, dom, dom.
Vooral dom als je weet dat ik erg veel moeite gedaan heb om die ruimte niet alleen schoon, maar ook droog te houden. Na aanschaf van de wagen zag ik namelijk, dat regenwater ergens naar binnen sijpelde. De oorzaak bleek een vervormd stuk afsluitrubber te zijn. Ik heb toen het rubber hersteld en het hele compartiment droog en schoongemaakt. Nu was ie na lange tijd toch weer zeiknat door mijn vergeetachtigheid. Dus moest ik de boel eerst droogmaken. Dit keer moest Fenna's handdoek eraan geloven. Maar.... ze kreeg er een andere, oude, doch schone, voor terug.
Tussentijds heb ik wat spullen uit de camper gehaald. Voornamelijk van vloeibare aard, zoals sauzen, mondwater, wasmiddel enz. Alvast vanwege de komende winterperiode. Toen de zon weer verscheen ben ik verder gegaan met het insmeren van de rubbers. Ik heb maar gelijk onder de motorkap wat controles van de vloeistoffen uitgevoerd. De Ducato verbruikt nauwelijks olie. Ook het koelwater staat keurig op hetzelfde peil als na aanschaf. Alleen het tankje van de ruitenwissers moest bijgevuld worden. Uiteraard met waswater waaraan antivries toegevoegd is. Ik zal nu niet gaan roepen 'laat de winter maar komen!'. Van mij mag ie wegblijven. Leve de klimaatverandering!

Als een proefkonijn

jong geleerd met opa als proefkonijn

Afgelopen week heeft een stagiaire mijn haren geknipt. Uiteraard met mijn toestemming. Ze gaat volgende week een examen afleggen en wilde nog wat oefenen. En daar ben dan toe bereid. Ach, ze moet toch ook het vak leren? Ik heb wel vaker mijn medewerking als proefkonijn verleend, om leerlingen wat ervaring te laten opdoen. Ik heb me lek laten prikken door iemand, die voor het eerst bloed moest afnemen. Hij prikte twee keer mis en een keer dwars door mijn ader. Wat was die jongeman zenuwachtig. Haha! Toen was mijn andere arme arm aan de beurt. Daar ging het in een keer goed. Ik ben ook een keer door een aankomend doktersassistente geprikt tegen het een of ander. Misschien enge buren. Ik weet het niet meer. Van tevoren werd mij gevraagd of ik daar bezwaar tegen had. Nee dus. Dat prikje verliep probleemloos.
Zelf heb ik toch ook veel moeten leren en dingen voor het eerst moeten doen. Dus ik doe niet zo moeilijk wat dat betreft. Dus krijgen bijvoorbeeld lesauto's van mij veel ruimte en geduld.
Toen ik in de kappersstoel had plaatsgenomen, deed iemand opeens de verlichting uit. Het was buiten al donker en binnen toen dus ook. Ik vroeg hardop : "Ik dacht dat ik hier voor een knipbeurt kwam dames, maarre....??" Achterin de zaak hoorde ik iemand 'sorry!' zeggen en toen was er weer licht.

Ik merkte dat de aankomend kapster wat zenuwachtig was. Ze vroeg mij hoe ik mijn haar geknipt wilde hebben en noteerde mijn wensen. Ze stelde nog wat vragen en gaf daarna nog wat advies. Dat laatste omdat ik waarschijnlijk nogal onverschillig overkwam. Ze liet haar begeleider de aantekeningen zien en vertelde hoe ze mijn grijze stro zou gaan aanpakken. Haar begeleider vond het allemaal prima (logisch, want het was niet haar haar) en ik dus ook. Om de stagiaire wat gerust te stellen zei ik : "Als het verkeerd gaat, mag je me ook helemaal kaal scheren hoor." Ze moest lachen en zei toen dat het een hele geruststelling voor haar was. Tijdens het knippen hadden we een leuk gesprek. Onder meer over stagiaires, ongewenste intimiteiten op werk (bracht zij zelf in!) en... haar afkomst. Haar oma en opa kwamen namelijk uit het verre Indië.
Toen ze klaar was vroeg ze of ik tevreden was met het resultaat. Ik zei "Bijna." Ik wilde mijn bakkebaarden namelijk wat korter. Daarna kwam de begeleider weer even kijken. Zij had nog twee kleinigheden, die de stagiair daarna alsnog uitvoerde. We waren beiden zeer tevreden en ik wenste haar succes met het examen.

Iedereen een vuurwapen?

typisch Nederland; een bordje.

Als ik de ontwikkeling  van de criminaliteit in ons landje volg, dan ben ik ervan overtuigd dat ook wij, gewone burgers, ons gaan bewapenen. Desnoods illegaal. De oorzaak ligt louter bij onze falende overheid. De open grenen, het asielbeleid, gebrekkige handhaving en de rechtspraak hebben geleid tot een forse stijging van het aantal criminelen. Ook het aantal illegale wapens groeit gestaag. Soms vindt de politie wat, maar het is slechts een druppel op de gloeiende wapenplaat.
De hoera-stemming omtrent een daling van het aantal overvallen op banken, winkels enz. is klinkklare onzin. Net als de resultaten van veel enquêtes op het gebied van veiligheid, leuk wonen enz. Allemaal bedoeld om burgers voor de gek houden. De overheden doen voorkomen alsof veel criminelen opeens op een eerlijke manier aan hun geld komen. In feite groeit de criminaliteit en verplaatst hij zich van het ene naar het andere aandachtsgebied en steeds vaker via digitale wegen. Het criminele tuig deinst er niet voor terug om bij woningovervallen oude mensen (al eerder door de overheid in de steek gelaten) met vuurwapens te bedreigen of zelfs neer te schieten. Als criminelen veroordeeld moeten worden, krijgen ze te maken met gedreven advocaten en rechters allen met meer oog voor daders dan slachtoffers. Ook zij dragen bij tot een toenemende criminaliteit.
Als criminelen zich kunnen en mogen wapenen, dan moeten wij dat maar ook doen. Ook al willen we dat in wezen niet. Helaas worden we gedwongen door een falende overheid. Zelfs strenge inrichtingen als die van Vught lijken nergens naar. Ze geven een beeld van hoe het bij de overige inrichtingen is gesteld.

De generatiekloof

Over het algemeen vind ik het interessant en leuk om mee te maken hoe de generaties na ons hun leven leiden. Minder leuk is te zien hoe anderen lijden in hun leven.
Maar goed, leuk en interessant dus. Vooral hoe groot de invloed geworden is  van de technologie. Vaak krijg ik de indruk dat steeds meer mensen zich door de technologie laten leiden. Vaak met gevolg dat anderen eronder lijden.

Soms heb ik wat moeite met de jongere generatie. Bijvoorbeeld wanneer ik in gesprek ben met een moeder in bijzijn van haar kinderen. Ik denk dan in gesprek te zijn met de kloek, maar zodra een van de kids iets doet of vraagt, sta ik als een seniele oude man schijnbaar hardop tegen mezelf te kletsen. Althans zo lijkt het dan. Ik vind dat gedrag helemaal niets. Van mijn ouders en oma en opa leerde ik als kind, dat ik ouderen niet mocht onderbreken als ze in gesprek zijn. Ik moest gewoon mijn beurtje afwachten. Die situatie is nu omgekeerd. Ouders onderbreken een gesprek abrupt vanwege hun kin(eren. Ik vind dat vaak irritant en zeer onbeleefd. Het is net als met de nieuwe technologie. Zodra er iets piept, laat men alles uit de handen vallen om gehoor te geven aan het signaal.
Ik heb me voorgenomen ook zo te doen. We hebben geen kleine kinderen meer, maar wel een kat en een hond. Als zo'n iemand met mij in gesprek is, ga ik opeens spontaan tegen Fenna praten. Haha! Ik zie hun gezichten al zo voor me. Ik weet zeker dat ze dan beweren dat ik seniel geworden ben, terwijl ik op dat moment hun eigen gedrag kopieer. Haha!
Ik heb ook vaak moeite met situaties waarin mensen niet groeten. Voor mij valt groeten nog steeds onder een bepaalde vorm van beleefdheid. Veel vriendjes / vriendinnetjes groeten niet eens als ze ergens anders een huis betreden. Ze bedanken ook niet als ze volgevreten voldaan weer weggaan. Dat is ook een nieuwe norm geworden. Gisteren was ik daarom aangenaam verrast toen een vriendje en een vriendinnetje van kleinzoon Tim ons vrolijk begroetten en feliciteerden toen ze de huiskamer betraden. Hoera, ze zijn er nog!
Voor het overige ben ik blij dat ik dit alles mag meemaken. Al denk ik soms : wat een wereld!

Camper gestolen!

Deze week las ik weer een triest bericht, waarin een diefstal van een camper werd gemeld. Grrr! Ik vind het zo erg, wanneer men niet van andermans spullen kan afblijven. Spullen waar men hard voor gewerkt heeft en volop van geniet.
Als ik de gelegenheid heb (en die heb ik nogal vaak) ga ik discreet vragen in hoeverre de gestolen camper beveiligd was tegen diefstal. Ik doe dat om onze eigen manier van beveiliging te toetsen. Met deze diefstal erbij, blijkt uit mijn beperkte informatie, dat in meer dan de helft van de gevallen er helemaal geen extra beveiliging is aangebracht!  Huh? Alleen de standaard beveiliging af fabriek zit erop, wat bij de oudere wagens dus de gewone deursloten zijn. Mijn eigen registratie geeft ook aan, dat met name VW bussen erg in trek zijn bij het boevengilde.
Het is allemaal nogal simpel. Er staat een slecht of zelfs onbeveiligd kapitaal op straat. Vaak zo voor het grijpen.  In verhouding tot de financiële en vooral emotionele waarde van de wagen, is een investering ten behoeve van een goede beveiliging niet alleen een must, maar ook peanuts! Doe er iets aan, mensen!
Jammer dat onze grenzen wagenwijd open staan. Dus de douane waarschuwen kan al jaren niet meer. De dieven kunnen zo gemakkelijk wegkomen. Dat hoeft overigens niet per se. Er zijn op grote haventerreinen delen waar het barst van auto's die legaal geëxporteerd worden. Een gestolen auto valt in die massa niet op.
In sommige gevallen laten de dieven de wagen ergens een paar dagen staan. Dat gebeurt vaak om te controleren of er soms een gps-tracker is ingebouwd. Er zijn ook boeven die zich op de aanwezigheid van zo'n tracker hebben voorbereid. Die gebruiken een zogenaamde jammer om het signaal van de tracker te verstoren. De open grenzen hebben tot rare /nare situaties geleid. Ik zag een keer een docu over een automarkt in Polen. Daar stonden veel gestolen personenwagens (de landstickers / kentekenplaten waren gewoon nog op de wagen aanwezig!), waar Poolse verkopers lachend met een politieagent voor zo'n wagen stond te poseren voor de camera. De brutalen hebben de halve wereld. Onlangs trof een gedupeerde zijn dure auto aan in..... Ghana! Veel dure, luxe wagens verdwijnen die kant op.