Het beste voor je kind

Met een schuin (of was het scheef?) oog keek ik gisteren naar een tv programma waarin bepaalde ouders en hun kinderen gevolgd worden. Het zijn zeker geen doorsnee ouders, want hun kinderen worden anders opgevoed. Van de uitzending van gisteren bleef mij een stel bij, waarvan het kind louter met moderne techniek wordt opgevoed. Als speeltje of broertje heeft ze een robot. Vooral haar vader (een keer raden welk beroep hij heeft) is daarin de grote stimulator. De robot zit ook aan tafel. Pa zet een bordje met bedrading en wat andere technische rommel voor hem klaar. Hoe gek kan een mens zijn?
Alles draait bij het arme meisje om techniek. Ik herinner me als kind, dat ik graag naar afwisseling op zoek was. Later zag ik dat bij onze eigen kinderen terug. Geef ze een stuk speelgoed en binnen een week is de nieuwigheid er vanaf. Dit meisje had alleen haar sprekende robot, die op alles behalve een pop leek.  Het was meer een fantasieloos geval dat een kind van twee tekent, gemaakt van een soort Meccano, dat door haar pa werd bestuurd. Haar vader beweerde dat zijn 4 jarige dochtertje een eigen Youtube kanaal heeft. Hahaha! Pa (druk met een camera in de weer) heeft dat natuurlijk, niet dat kind. Pa vond het allemaal helemaal het beste voor zichzelf zijn kind. Over indoctrinatie hoor je mij niets zeggen.
Alsof het allemaal niet erg genoeg was, zei haar moeder ook nog : "Ik hoop later een robot-kleinkind van je te mogen krijgen...." Huh?! Moet dat arme kind zich ook nog door haar huisvriendje laten bevruchten? En hoe gaat dat dan? Gaat pa dan weer op knopjes drukken of  komt er een donorzakje aan dat ding te hangen met een... Vul maar zelf verder in, want anders ik word er weer niet goed van.

Van roestbruin naar blank

schuren

Vanmiddag ben ik toch maar aan de slag gegaan met de kleine bruine roestvlekjes, die door de lak begonnen te stralen. Ze zitten links en rechts op de rand die in de lengte onder de camper loopt. Daar komen twee carrosseriestroken bij elkaar in een lasnaad. En lasnaden zijn vaak bronnen van roest. Ik heb de slijptol er maar opgezet. Niet met een slijpschijf, maar een lamellenschuurschijf. Met die uitrusting en een bril en kap op de neus was het schuren van de roestplekjes zo gebeurd.

in de antiroest-primer

Daarna heb ik de kale plekken twee keer met een antiroest-primer behandeld. Ik weet dat onder dat plaatmateriaal zich holle ruimtes bevinden. Ook zouden er gaten moeten zitten, die water moeten afvoeren. Maar die heb ik niet gevonden. Weer een uitdaging erbij. Het liefst zou ik die holle ruimte van de dorpels vol willen spuiten met een roestwerend middel. Maar ja, dan moet ik er wel een paar gaten in boren of de oude zien te achterhalen. Ik ben bang dat ik het een keer in mijn hoofd krijg dat toch te gaan doen. Ik boor ze dan aan de binnenkant (onder de wagen), zodat ze van buiten niet te zien zijn. Ik wil de boorgaten na de antiroestbehandeling weer dichtmaken met rubberen of plastic stopjes. Die zal ik dan eerst moeten kopen. Anders blijf ik met wat gaten zitten waar weer water naar binnen kan stromen. Op twee spatborden zag ik op de randen ook wat bruine vlekjes. Die heb ik ook gelijk doen verdwijnen met mijn tovertol.
De wagen is in elk geval verlost van een paar opkomende roestplekken.

Winkelpersoneel

Het is niet meer wat het ooit geweest is : winkelpersoneel. Achter de kassa valt het rekenen zwaar tegen en in de winkel weet het nauwelijks iets van het aanbod.
Een tijdje geleden wilde ik een binnenband voor een kruiwagen kopen. In de betreffende winkel was de bak waar die binnenbanden in horen te liggen leeg. Ik vroeg een medewerker of de banden nog in het magazijn op voorraad waren. Nee, was het antwoord.
Ik had gezien dat die banden ook in sets aangeboden werden. Een binnenband met een buitenband. Er waren ook losse buitenbanden te koop. Dus ik vroeg hem of hij zo'n setje wilde splitsen, om mij de binnenband te verkopen en de buitenband bij de andere losse buitenbanden te leggen. Maar dat kon niet vanwege de computer. Huh? Meneer verontschuldigde zich door te zeggen : "Die binnenbanden vliegen hier de deur uit. Ze worden niet alleen op kruiwagens, maar ook op skelters gebruikt." Maar op mijn vraag wanneer hij ze weer op voorraad heeft, zei hij dat de binnenbanden voorlopig niet besteld worden. Ik dacht : "O wat zijn ze lekker commercieel bezig." Of zou deze verkoper soms ook liegen?
Sleutels bijmaken. Dat heb ik vanmorgen gedaan. Dat ging niet zonder slag of stoot. De autosleutel was de belangrijkste. Bij de winkel aangekomen zag ik op een groot bord staan 'Autosleutels hier!' Wat kan een simpele tekst een mens soms gelukkig maken. De meneer Schoenlapper bekeek de sleutel zorgvuldig en begon op een groot bord aan de wand een kloon te zoeken. Hij pakte een sleutel en liep ermee naar de machine. Na wat slijpen, vijlen en borstelen overhandigde hij mij zwijgend de sleutel. Als tegenprestatie gaf ik hem het geld. Ik had nog twee exemplaren, maar daar kon ie niets mee.
Met die twee andere ben ik naar een andere winkel gestapt. Zonder schreeuwend uithangbord. Daar had men dat soort sleutels ook niet. Maar.... mevrouw kon de uitdagingen wel aan haar sleutelspecialist voorleggen. Ze maakte een paar foto's van het stel en legde er zelfs de schuifmaat langs voor de afmetingen. Ze nam mijn gegevens op en zei dat ik over het resultaat deze week gebeld zal worden.
Weer thuis heb ik de nieuwe autosleutel direct geprobeerd. Helaas kwam de sleutel niet ver in het slot. Twee derde deel bleef eruit steken. Nader onderzoek van deze amateur leerde dat de sleutel veel te dik was en dat het slijpwerk ook niet helemaal overeenkwam met die van de originele sleutel. Ergo, terug naar de Schoenlapper. Die maakte een tweede sleutel en die paste wel. Hoera!

We gaan stemmen

Berichtnummer 5.300! Vandaag is het zover. We mogen gaan stemmen. De afgelopen periode is er veel politiek gekrakeel geweest. Ik heb er weinig van gevolgd, omdat ik de cv's van de partijen die mijn belangstelling hebben goed bekeken heb. Daarnaast natuurlijk de nieuwe beloften. Die beloften doen me denken aan mijn ervaringen als kind met mijn opa. Die beloofde mij ook geregeld iets (ijsje of geld) en kwam nadat ik de klus geklaard had zijn beloften vervolgens niet na. En toch bleef ik die man vertrouwen. Gek hè?
Het populisme, zoals de gevestigde politieke orde de klachten van het klootjesvolk graag noemt, heeft toch al een positieve uitwerking. Een aantal partijen heeft populistische programmapunten in hun programma's overgenomen. In een aantal partijen ben ik helemaal niet geïnteresseerd. Dat zijn o.a. de PvdA, Artikel 1 en Denk. Ik zag een slogan voorbijkomen die riep : Nederland is van ons allemaal! Met andere woorden probleemgevallen, als illegalen, buitenlandse criminelen en/of uitkeringstrekkers en mensen met een dubbel paspoort moeten we maar als 100% landgenoten gaan zien. Wat mij betreft, liever niet. Politieke partij Denk was afwezig. Geheel conform de culturele achtergrond deed deze partij niet mee, maar kroop in een hoekje weg om daar te gaan zitten klagen.
We gaan vandaag stemmen. Ik weet niet wat de uitkomst wordt. Maar ik zal er vrede mee hebben. We leven immers in een democratie, waarin de meeste stemmen gelden. Ik hoop dat zowel de winnaars als de verliezers daarna de mouwen opstropen, om ons land van vooral welzijn en geluk te voorzien.

The Guitar

Een wat surrealistisch verhaal over een oude gitaar :

Ontwikkelingshulp mislukt

Vanaf mijn prille jeugd weet ik niet beter dan dat in Afrika droogte is en honger wordt geleden. Daar werd al op de kleuterschool aandacht aan besteed. Er was een tijd (vorige eeuw) dat ontwikkelingshulp een hype leek te zijn. Iedereen leek ermee bezig te zijn. Eerlijk gezegd stond ik er toen ook achter. Totdat ik een wtf-moment kreeg. Dat was toen tijdens al dat hulpgeweld een reclamespot op onze zwart-wit tv verscheen. Een missionaris ergens in de Afrikaanse wildernis deed erg zielig, omdat hij een paar kruiwagens nodig had. Het geld ervoor ontbrak. Vanaf dat moment ging ik meer op dat soort hulpgeroep letten en vroeg mezelf steeds vaker af wat er met al die miljoenen, zo niet miljarden gebeurde wat naar die landen is overgemaakt.

Dat geld is voor een groot deel bij corrupte overheden terechtgekomen. Een ander deel bij bestuurders van allerlei stichtingen in eigen land. Zij werden de strijkstok genoemd, waaraan veel geld is blijven plakken. Nog steeds blijft veel geld op die manier op weg naar het doel ergens plakken. Ook bij andere hulporganisaties, zoals die tegen bepaalde ziekten.
Afgaande op de enorme stroom economische vluchtelingen die dagelijks de Middellandse Zee oversteken, mag ik stellen dat onze ontwikkelingshulp volledig mislukt is. Een verslaafde help je niet met het geven van geld. Een armtierig land evenmin. De microkredieten bieden meer resultaten. Al weten we niet wat er achter de schermen van zo'n kleine zaak afspeelt. Het kan zijn dat die ondernemers door anderen afgeperst worden. Het zijn en blijven immers voorlopig nog ontwikkelingslanden.
Men wil al die gelukszoekers nu 'in de regio opvangen'. Dat is een ander woord voor 'de toegang tot de EU weigeren'. Tegen Fenna (is zwart en wit) zeg ik dan : "Blijf!" Het gaat voornamelijk om zwarte mensen, maar van discriminatie is in dit geval geen sprake. Wel als ze islamitisch zouden zijn. Huh?
Hopelijk houdt het in de regio opvangen ook in, dat we eens structureel zinvolle hulp gaan verstrekken in plaats van het geven van miljoenen aan corrupte overheden.

Wat een dag!

Weer zo'n mooie dag achter de rug. Ik doel op het weer, want voor het overige is bijna elke dag wat mij betreft mooi. We hebben eerst iemand anders geholpen door wat spullen te vervoeren en te versjouwen. Na het middaguur ben ik het dak van de camper van een tweede laag coating gaan voorzien. Gewoon buiten in de zon. Mijn kop gloeit er nog steeds van. Daarna heb ik nog wat andere dingetjes gedaan, die op mijn camper-lijstje stonden. Nu het grote werk achter de rug is, blijft het nog leukere werk over. Optimaliseren, verfraaien, afwerken, de puntjes op de i's, hoe je het ook wilt noemen.
Daarna heeft Fenna ons uitgelaten. Natuurlijk ging de werpstok met tennisbal weer mee. Aan Fenna kan ik ook merken dat de temperatuur stijgt. Ze is sneller buiten adem dan toen het nog fris / koud was. Dat stelde mij in de gelegenheid om even met de stofzuiger door het huisje te rennen. Tot grote ergernis van kater Tom, die met een chagrijnige, slaperige kop zijn mand uitkwam en via zijn luikje naar buiten glipte. Tom komt de laatste tijd vaak chagrijnig thuis. Het is voorjaar en dan wil je als kater wel wat. Met die houding verlaat hij de woning. Maar ja, Tom is geholpen. Zijn mannelijkheid is weggeknipt of gesneden. Ik was er niet bij. Ik was er wel bij toen ik zelf geholpen werd. Gek hè? De knap uitziende vrouwelijke arts deed dat toen lachend(!) met een soort van soldeerbout : pssssssst, klonk het. Huh, zou Tom daarom gelijk naar me kijken als ik dat geluid maak? Zou ook Tom plaatselijk afgebrand zijn? Toen ik na de ingreep dat kamertje wijdbeens verleit, dachten wachtenden slachtoffers vast dat daar een bbq werd gegeven.
Vanavond heb ik maar weer eens bami gemaakt. Met kerriekip. Voor morgen. De woensdag wordt dus een gemakkelijke dag voor ons.

Rutte versus Wilders

Dit keer heb ik wel gekeken en vooral geluisterd. Wat mij zo aansprak in dit duel, was de taal van de gewone man die ik geregeld hoorde. Wat mij opviel was dat Rutte niet zozeer als Nederlandse politicus sprak, maar vooral als EU man. Dat vond ik nogal schokkend. Rutte als marionet van Brussel, heb ik nu zelf kunnen aanhoren en zien. De wat lacherige houding van Rutte toen Wilder het had over de eigen landsgrenzen, bevestigde mijn vermoeden : we hebben steeds minder over ons eigen land te zeggen. Grappig dat Wilder over de reclamespot van Rutte begon met die oudjes erbij. Haha! Zo zie ik dat dus ook. De oudjes kaalplukken, de zorg afnemen en dan lachend tussen hen in gaan zitten en roepen dat het zo goed gaat met de economie.
Het was een interessant tweegevecht, waarin Rutte geregeld klem kwam te zitten. Ik ben niet zozeer geïnteresseerd in wie de winnaar is. Ik geloof niet zo in al die enquêtes en polls. Volgens mij worden dat soort gegevens ook gemanipuleerd, om mensen te beïnvloeden.

Een witte hoed

Met een witte hoed

Wat een heerlijk weer! Wat is er mooier om zo de week te beginnen? Dat kan ook anders. Zo zagen Fenna en ik vanmorgen een vrouw naar de bushalte rennen. De bus rijdt om het halfuur. Het missen ervan betekent minstens een halfuur later op de bestemming. Ze miste de bus. Een valse start.
Ik ben begonnen met het schoonmaken van het dak van de camper. Zoals gezegd ga ik hem van een witte coating voorzien. Het doel van die coating is tweeledig : zonnewarmte tegenhouden en het dak beschermen tegen corrosie.
Na de schoonmaakbeurt, die ik voor de deur uitvoerde, ben ik naar de wasstraat gereden. Daar heb ik de camper een volledige wasbeurt gegeven. Vroeg in de middag ben ik naar de loods gereden om de coating aan te brengen. Dat verliep weliswaar vrij vlot, maar de stank was verschrikkelijk. Duidelijk een zeer ongezonde geur van vluchtige stoffen. Dus ik heb de wagen maar weer snel naar buiten gereden.
Met 0,75 liter coating kon ik de eerste laag met gemak aanbrengen. Ik hield ongeveer 1/5 deel over van dat blik. De bedoeling is om nog een laag aan te brengen, daarvoor heb ik een tweede blik. De rest is om eventueel later wat plekken bij te werken.
Morgen, vroeg in de middag, ga ik de tweede laag aanbrengen. Nadat de eerste gedroogd was, kon ik inderdaad een elastische laag voelen. Ik ben benieuwd naar het effect van de coating op zonnige dagen.

Goed bedoeld, maar toch....

Gedurende de nare periodes heb ik geregeld opbeurende woorden te horen gekregen. In sommige gevallen ook woorden van medeleven. Tussen al die warme belangstelling ervoer ik soms ook bijna kwetsende opmerkingen. Goed bedoeld, maar toch. Mensen kunnen soms ondoordacht reageren.
Toen mijn jongere broer was overleden zei iemand tegen mij dat het zijn eigen schuld(!)was. "Had ie maar net als ik die vitaminetabletten moeten slikken, dan was ie er nog", zei meneer. Dat is net zo erg als tegen de weduwe zeggen : "Je bent gelukkig nog jong." Ik heb diverse keren gehoord, dat iemand na het verlies van de partner tegen een rouwende zei : "Dat is al zo lang geleden, je moet maar weer eens de draad oppakken." Alsof er ergens een knopje zit, dat even omgezet moet worden.
Na het overlijden van mijn andere broer zei een gelovige tegen mij : "God heeft hem geroepen." Och ja, God. Nee, dan is het prima hoor. Hoera! Later zei hij dat mijn broer zijn verjaardagen nu dicht bij God mag vieren. Ja, en? Ach, het was allemaal goed bedoeld. Maar het deed wel pijn.

Motorbendes verbieden?

Ambtenaren hebben vaak simpele oplossingen, zo simpel, dat ze kant noch wal raken. Zo hoorde ik vanmorgen dat men criminele motorbendes wil verbieden. Hahaha! Zeker net als in Duitsland, waar de Hells Angels verboden zijn? Zijn al die leden nu het land uit? Is de criminaliteit gedaald? Welnee, de voormalige Hells Angels leden vormen nog steeds een bende, maar onder een andere naam of bij een ander club. Tot ergernis van de Duitse pennenlikkers : "Scheisse, moeten we weer een bende(naam) op de zwarte lijst plaatsen!" Het verbieden heeft weinig tot geen zin. In wezen gaat het om criminelen en het bekende verschijnsel van soort zoekt soort. Een criminele motorclub zonder naam is dus de oplossing om aan dit domme ambtelijk gedoe een eind te maken. De criminelen oppakken lijkt mij een betere aanpak.

Lekker slopen

Het valt mij op, dat er nogal wat mannen rondlopen, die zich klusser noemen, maar in feite slopers zijn. Ik zie hen vaak terug in bepaalde tv programma's. Hier in de buurt woont ook zo'n sloper. Driekwart jaar geleden kocht het stel een leuke woning. Vervolgens begon het slopen. Niet alleen in, maar ook buiten het huis. Alles werd gesloopt. De eens mooie tuin is nu een omgeploegde wildernis. Soms zie ik wat activiteit. Vaak onbenullige bezigheden, waarvan ik denk : "Lekker belangrijk." Zoals een regengootje ophangen aan de schuurtje, terwijl het in huis een puinhoop is.

Vaak blijken die slopers helemaal geen bouwers te zijn. Het zijn ook geen mensen die hun gezond verstand gebruiken. In plaats van het hele huis kan men ook met een kamer beginnen. Zeg maar gefaseerd de klus klaren. Dan kan je nog gebruikmaken van de overige voorzieningen, zoals het toilet, de douche, de keuken, slaapkamer enz.
Die slopers vergeten ook vaak hun kinderen en partner. Zelf brengen ze een groot deel van de dag elders door, omringd door voorzieningen. Ze komen mij wat asociaal of egoïstisch over. Dat ze zoiets hun kids en partner durven aan te doen! Het feit dat de sloper zelf ook ziek kan worden, wordt daarbij ook over het hoofd gezien. Kortom, ze slopen niet enkel hun huis, maar ook het leven van hun eigen gezin en hun relaties.
Zelf hebben we ook aan wat verbouwingen gedaan. We konden gewoon blijven douchen toen we de badkamer gingen renoveren! Een kwestie van slim bezig zijn. Wat dat laatste betreft ontbreekt het er geregeld aan : slim bezig zijn. Als ik iemand zie die helemaal alleen een gipsplaat van ruim 3 meter tegen een plafond denkt te kunnen schroeven, weet ik genoeg. Meneer kwam niet eens op het idee om een paar stempels te gebruiken. Dus....KRAK!! En zo'n iemand gaat dan een huis renoveren. Hahaha! Doe het op z'n Japans : afkijken bij de specialist en dan nog beter zelf doen.

Jacobine en Erdogan

Er waren een paar momenten in de Jacobine op zondag uitzending, die mij wat deden opveren. De aanwezige politica, allemaal vrouwen dus, spraken met elkaar over politieke en maatschappelijke kwesties. De dames waren het er over eens, dat een vrouw aan het roer weinig tot niets zou veranderen. Er werd verwezen naar de periode van mevrouw Thatcher. Ik durf een stapje verder te gaan : in sommige gevallen zou het zelfs minder kunnen gaan. Een ander moment van lichte euforie betrof de aanpak voor de komende jaren, waar de aanwezige dames (GroenLinks, VVD en PvdA) hun visie op mochten geven. Het was nota bene Hedy d'Ancona die mij met haar betoog trof. De PvdA coryfee zei dat de accenten zouden moeten liggen op welzijn en geluk. Ik heb haar via de flatscreen niet uitbundig gezoend, maar dat had zomaar gekund. Maar ja, ik was net even te beroerd moe om van mijn luie kont te komen. Er werd weliswaar een paar keer gerefereerd aan de goede economische cijfers, maar Hedy memoreerde dat nog veel mensen, vooral kinderen, nog in armoede leven. De economie en de armoede stijgen hand in hand. In het bedrijfsleven heb ik ook organisaties bezocht, die financieel goed draaiden, maar waar het personeel ontevreden en er een hoog verloop was.
Natuurlijk spraken de dames ook over de spanningen tussen de bevolkingsgroepen. Op de kreet geef Nederland terug, zei een van hen : We wonen toch al in Nederland? Daarmee gaf ze blijk niet te beseffen wat er zich achter die kreet afspeelt. Helaas werden die problemen op een typisch vrouwelijke manier afgedaan met : "We moeten gewoon veel aardiger en zachter voor elkaar zijn." Daar waren de drie dames het over eens. Naar mijn bescheiden mening is dat nu juist de bron van alle ellende, dat aardig en zacht zijn.
In het nieuws erna natuurlijk malle Erdogan en zijn even malle volgers in de schijnwerpers. Men heeft er al een paar teruggestuurd naar Turkije. Nu de rest nog. Of anders hun Nederlands paspoort innemen. Dan zijn ze gewoon Turk, zoals zij en Erdogan dat graag willen. Dan kunnen we ook hen het land uitzetten als ze zich niet weten te gedragen.  Mevrouw Kaya was heel verontwaardigd, want ze was slecht behandeld. Menige slecht behandelde Turkse vrouw zou jaloers op haar zijn, want Kaya had niet eens slaag gekregen. Erdogan dreigt met strafmaatregelen. Misschien worden geen Nederlandse toeristen meer toegelaten in Turkije of gaan Turkse ondernemers hier Nederlandse klanten weren. Als dit Turkse gedoe zo doorgaat kan het ook andersom gebeuren. Dan gaan wij alels wat Turks is mijden.
Opvallend genoeg liepen veel Turken met de Turkse vlag te zwaaien. Als iemand hier met het Nederlandse rood-wit-blauw op straat loopt te zwaaien of de driekleur op zijn jack heeft genaaid, wordt ie uitgemaakt voor neofascist of racist. Wat een gek land. Ik kreeg een flauw vermoeden dat zelfs Rutte het Turkse gemekker zat begint te worden. Rutte zei dat het grote probleem is, dat Erdogan de Turken hier als zijn onderdanen beschouwd. Of wel : het grote probleem is de dubbele paspoorten, meneer Rutte.

De crisis voorbij?

Volgens meneer Rutte heeft hij ons verlost van de crisis. Wie de zaak nuchter bekijkt, zegt 'dat hebben wij zelf gedaan, door veel te moeten inleveren'. Mensen als Rutte hebben niets hoeven in te leveren. Zo kwamen edelen vroeger ook aan hun geld.
Ik vraag me nog steeds af in hoever de crisis veroorzaakt is door de invoering van de euro. In de aanloop van de 'omwisseling' kreeg ik een paar keer loonstrookjes met naast de gulden de omrekening in euro's. Om te controleren. Die euro-loonstroken waren correct. Maar wat na de invoering gebeurde was schrikken geblazen. In de bekende graaimanden bij de DHZ ketens waren de kaartjes met 'Alles voor 1 gulden' vervangen door 'Alles voor 1 Euro'. Een teken aan de wand. Op de markten was de euro was op de markt geen 2,50 euro waard. We dachten na dat conversie-jaar (2002) dat ons vakantieland Denemarken opeens goedkoper was geworden. Maar de prijzen waren daar hetzelfde gebleven. Of wel : ons land was op alle fronten erg duur geworden. Met alle gevolgen van dien.
Ons huisje kent een huur van 550 euro. Omgerekend (tegen de oude koers) is dat ruim 1.200 gulden. Het lijkt mij sterk dat in zo'n 15 jaar tijd de huur in guldens die hoogte bereikt zou hebben. Tenzij men forse huurverhogingen had opgelegd. Kortom, de kosten zijn flink gestegen, terwijl het inkomen gelijk gebleven is. Logisch dat daar een crisis van komt. Die crisis zal blijven aanhouden. Totdat de gulden weer terugkomt?

Een ferme daad

Mijn duim gaat op de valreep voor dit kabinet omhoog. Men heeft een paar Turken het land uitgegooid. Hoera! Ik zie het al voor me : iemand met een grote bek mond staat voor mijn deur te schreeuwen omdat ie bij mij naar binnen wil. Mooi niet! Opzoutûh!
Hopelijk gaat het volgende kabinet de boel eens flink opschonen en de bewaking van onze grenzen c.q. de in- en vooral ook uitstroom van vreemdelingen eens goed onder controle brengen. Niet alleen in Lelystad, ook hier zie ik vreemdelingen die in te trekken bij 'vluchtelingen'. Logisch, want zo'n eengezinswoning is lekker ruim. Het gaat allemaal op een stiekeme manier. Maar net niet stiekem genoeg om niet op te vallen. De auto elders parkeren om vervolgens extra bedden, matrassen, koffers en tassen en nieuwe / vreemde gezichten te zien voorbijkomen. Ik schat dat het aantal immigranten met 40-50% hoger uitvalt door familie en kennissen die zogenaamd voor een bezoek of vakantie komen, maar niet teruggaan.