Een gewaardeerde reactie

Op mijn berichtje over het opruimen van zwerfvuil in Lelystad Haven, ontving ik vandaag de volgende reactie :

Goedemiddag Willem,

Ik ben blij dat u na de Lelystad-Haven tijd, gewoon door gaat met het opruimen van zwerfvuil in de nieuwe woonplaats, zonder enige verwachting te koesteren.
U, als ouwe rot in deze tak van vrijwilligers werk, kunt zeker de jeugd nog het 1 en ander bij brengen over normen+waarden. Daarom wil ik u onderstaande mededelen.
De Wijkraad Lelystad-Haven + Welzijn Lelystad, zoekt voor een nieuw project, vrijwilligers om op 10 woensdagmiddagen gedurende 1 ½ uur met een groepje kinderen (10-12 jaar) / basisschoolleerlingen, zwerfafval te gaan verwijderen in de wijk. Jong geleerd is oud gedaan!
Die kinderen tekenen hiervoor een contractje en ontvangen na 10x ruimen, een vergoeding van 25,00 euro. (Ja, u leest het goed ! Zij krijgen er wel iets voor !)

U zou volgens mij een goede begeleider zijn en de kinderen ook kunnen uitleggen hoe ze veilig en hygiënisch om moeten gaan met o.a. "gevaarlijk / scherp zwerfafval".
En ook al lijkt het misschien dat de buurt het opruimen niet waardeert, we missen u wel. Alleen is de mens soms wat onhandig in het laten blijken hoezeer het gewaardeerd wordt.

Groet,
Kees 
Wijkraadslid Lelystad-Haven


Beste Kees,

Ik ben erg verguld met uw berichtje uit Haven. Zo'n groepje kids begeleiden lijkt me erg leuk. Helaas ben ik op de woensdagmiddag andere dingen aan het doen. Komt bij dat ik het heen en weer rijden nogal bezwaarlijk vind.  Jammer dat het initiatief wat laat komt voor mij, anders was ik daar zeker op ingegaan. Ik ga er vanuit dat er anderen zijn, die het stokje, of beter de grijper, graag van mij willen overnemen. Zoals Martin of Rob misschien?
Veel succes en nogmaals dank voor het verzoek en de sympathieke woorden!

Groeten,

Willem

Fenna's angsten

ha rooie!

Als pup, nota bene op haar eerste verjaardag, is ze ontzettend geschrokken van een vuurwerkbom. Ik was met haar aan de wandel op oudjaarsdag in Lelystad Haven. Er werd vuurwerk afgestoken, maar dat deerde haar niet. We waren bijna thuis, toen in een steegje, tussen een paar huizenblokken, een paar jongens een vuurwerkbom tot ontploffing brachten. Het was maar goed dat ik de kleine Fenna aan de lijn had, anders was ze verdwenen. Sindsdien heeft ze schotangst. Maar nogal selectief. Een knal of klap moet een bepaald geluid produceren, wil ze ervan schrikken. Een maand geleden schrok ze van de knallen, bedoeld om vogels uit de boomgaard te verjagen. Ze rende gelukkig niet weg, maar kwam achter me zitten. Ik kon haar zodoende rustig aanlijnen en we zijn toen verder gelopen.  Ze bleef lang bang en wilde eigenlijk terug naar huis.

even bijkomen

Er is een ligfiets, zo'n sigaar op drie wielen, die een bepaald geluid produceert als ie over het fietspad voorbijkomt. De driewieler is blauw van kleur. Fenna hoort haar al voordat ik hem kan zien. Ze wordt gelijk erg bang. Zodra het apparaat in beeld is, wil ze er achteraan. Tenminste, zo lijkt het. Andere ligfietsen vindt ze geen enkel probleem, maar dat blauwe ding... Als ze niet aangelijnd zou zijn, zou ze subiet naar huis vluchten. Dat heeft ze al eens eerder gedaan. Ze is toen een drukke weg overgestoken. Dus ik houd haar vaak een de riem.
Vandaag klonken weer zware knallen hier in de buurt. Alsof er met carbid werd geschoten. Fenna stoof uit haar mand en kwam bij me zitten. Ik schenk geen aandacht aan haar en haal haar ook niet aan. Zelf ben ik op dat soort momenten gewoon rustig. Ik troost haar ook niet en optillen helemaal niet. Want daarmee bevestig ik alleen maar haar angst.

Afgescheept!

roest in/op de ombouw

Toen ik laatst iemand hielp met een uitdaging (zij noemde het een probleem) met de centrale verwarming, zag ik een lekkage en een te lage waterdruk. We hebben precies dezelfde Atag ketel in onze vorige woning gehad, dus ik ken het apparaat vrij goed. Dankzij onze zoon zelfs beter dan de gemiddelde gebruiker van dat apparaat.
Het installatiebedrijf werd gebeld en een dag of wat later kwam een tweetal monteurs. En wat denk je? De lekkage is volgens hen oud zeer. Die was nog van de vorige ketel, beweerden ze. En de waterdruk was in orde. Over de spontane storing die geregeld optreedt en het soms doorhollen van de verwarming (ingesteld op 21 Celsius, maar holt soms door tot 28 Celsius) werd gemakshalve niets gezegd.
Jammer dat die monteurs zich er zo van afdoen. Immers, het roestwater zit ook op de behuizing van deze ketel en is zelfs hier en daar in het kunststof getrokken. De waterdruk staat net boven de 1,5 bar. Het instructieboekje stelt dat die waarde het minimum is en dat op het display de waarschuwing FILL verschijnt, zodra de naald op 1,5 bar komt te staan. Die ervaring heb ik ook opgedaan met onze eigen ketel van hetzelfde merk. Samen met de lekkage zal dat binnenkort het geval zijn. Jammer dat ik niet aanwezig was toen die monteurs langskwamen. Ze hebben m.i. de bewoner afgescheept met wat flut-opmerkingen. Vooral jammer, omdat ze nogal snel in paniek raken als het apparaat het niet doet.

Ajam pedis

Indisch Kookbijbeltje

Hete kip. Ik heb weleens voor de grap iemand voor Ajam pedis uitgemaakt. Vanwege haar vele vriendjes. Ach ja, ik heb geen Maleis geleerd dus moest ik mijn creatieve geest even raadplegen. De jonge dame in kwestie vond het alles behalve grappig. Achteraf gezien een misplaatste grap, dus : sorry!
Vandaag lees ik u, gemeente-lekkerbekken, voor uit de Groot Nieuw Volledig Oost-Indisch keukenbijbel bladzij 78 recept 217 : Ajam Pedis. Voorwaar ik zeg u, het gerecht zal u heerlijk smaken!

De ingrediënten voor dit heerlijke gerecht : een kip, 3 lepels fijn gesneden uien, 5 sioongs (teentjes!) bawang poetie (letterlijk witte ui, maar het is knoflook). Terzijde : vaak wordt met bawang de ons bekend lente-uitjes bedoeld), 8 lomboks, 1 theelepel trassi, 1 theelepel zout, 2 lepels asem- of djeroek-water, wat olie of boter.
Bereiding :
De kip wordt schoongemaakt (is tegenwoordig al zo), met zout ingewreven en daarna geroosterd. De kruiden stampt men elkander fijn en lengt ze aan met asem- of djeroek-water. Hiermee wordt nu de kip gedurende het roosteren aan beide kanten aanhoudend besprenkeld tot ze er mooi bruin uitziet en gaar is.

Lekker bij de nasi / nasi goreng of bami!

Spray tan

Herinner je je nog dat grapje over waarom bruine mensen aan de binnenkant van hun handen en onderkant van hun voeten niet bruin zijn? Omdat ze op hun handen en voeten stonden toen ze door De Schepper bruin gespoten werden. Haha!
Aan dat grapje moet ik onwillekeurig denken, als ik naar het bruin sprayen van mensen kijk. Het uit Amerika overgewaaide fenomeen houdt in, dat je je lijf een bruin kleurtje geeft door hem te laten spuiten! Mensen doen vreemde dingen.
Ik kende het verschijnsel bij bodybuilders als ze hun vaak met anabole opgeblazen lijf gaan showen. Ooit bleef het beperkt tot in de olie zetten, maar er moest blijkbaar meer kleur bijkomen.
Vaak kan ik zo zien dat iemand met kunstgrepen zijn/haar huid gekleurd heeft. Of het nu de zonnebank of de tan-spray is. De zonnebank-aanbidders hebben vaak witte ronde vlakken rond de ogen. Net een panda beer, maar dan in omgekeerde kleurstelling. Geen gezicht. Het staat gewoon onnatuurlijk. Vaak schrik ik van die kunstmatig gebruinde mensen. Net alsof ze geelzucht hebben opgelopen tijdens een zonnige vakantie.

Onderhoud aan de Gazelle

...onder de kabelhouder...

Zonder haar fiets is ze behoorlijk onthand. Dus moet de fiets goed onderhouden worden. Gelukkig heb ik er een beetje verstand van. Scheelt weer een paar euro's. Van de elektrische fiets van Sonja laat de grote moer op het balhoofd geregeld los. Gevolg is dat er speling tussen de stuurpen en het balhoofd. Het opvallende van de constructie is het ontbreken van een contramoer. Als het stuur een paar keer gedraaid is, om bochten te nemen, draait de moer los.
Er zit wel een kabelhouder die over de moer valt. Zou die soms als contramoer dienst moeten doen? Lijkt me niet, want de houder heeft zelf geen schroefdraad aan de binnenkant en ik kan hem zo omhoog trekken.
Omdat ik vanwege de hoeveelheid kabels geen zin heb om er een contramoer op te zetten, heb ik besloten wat drupjes Loctite in te zetten.

..een enkele moer...

Afgelopen zondag deed de fiets erg raar. Het trappen gaf veel bijgeluiden. Door het doorzichtige deel van de kettingkast zag ik dat de ketting niet echt slap hing. Wat ik echter niet gezien had, was dat een moer van de achteras gelost was! Gelukkig voorkwam de spanner dat het wiel scheef zou treken.
Ik heb voor alle zekerheid maar de hele fiets even goed nagekeken. Volgens Sonja fietst ie nu weer als nieuw. Zit ik nog met de vraag : hoe kon die wielmoer loskomen?

Bill Ivy's Jawa 350 v4

In een eerder bericht schreef ik iets over de Jawa 350 V4 waarmee Bill Ivy in 1969 in de toenmalige DDR verongelukte. Een jaar eerder reed Bill nog samen met Phil Read voor Yamaha (autolube!). Ivy won toen de Isle of Man TT, met als tweede Renzo Pasolini op een ... Benelli! Om een indruk te krijgen van de ontwikkelingen bij Jawa in die tijd, hier een filmpje van een gerestaureerde Jawa 350 V4. Dus Luijt : even van 4 blokken één maken. Aan het werk!

Op zoek naar werk

Soms heb ik bewust een stapje teruggedaan, om weer vooruit te kunnen komen. Zo solliciteerde ik ooit op een functie van Leerling computer operator, om zodoende alvast in de branche te komen. Vanuit die functie zou een stap naar een functie als programmeur kleiner en hopelijk gemakkelijker zijn. Ik had geluk, want mij werd tijdens de sollicitatie gevraagd of ik belangstelling had voor een opleiding tot programmeur!
Ik heb die afweging vaker geadviseerd toen ik nog people-/ fieldmanagement deed en medewerkers een nieuwe richting in wilden, of stagiairs die wilden starten. Dus zorgen dat je ergens binnenkomt, waar, al dan niet in de nabije toekomst, mogelijkheden liggen.
Begin desnoods op de postkamer. Ook goed voor het CV, want het laat zien dat je aan de slag wilt en bent.
Vanuit deze invalshoek heb ik gedurende mijn loopbaan ook 'mindere' opdrachten geaccepteerd. Bij de klant had men al snel in de gaten dat ik meer in mijn mars had. Zo kreeg ik alsnog het werk op mijn niveau. Ik gaf mijn ogen en oren goed de kost, om mogelijkheden (voor mij, mijn werkgever en de klant)  te ontdekken. Op die manier heb ik zelf geregeld voor vervolgopdrachten en dus omzet gezorgd en meer kennis en ervaring opgedaan. Als adviseur kon ik via het uitbrengen van ongevraagd advies ook werk genereren. Niet alleen voor mezelf, ook voor collega's.

Altijd anderen de schuld geven

Een paar keer moest ik met medewerkers een project doen, die alles behalve ter zake kundig waren. Ze hadden ook niet de discipline om gewoon op tijd te komen en hun takenpakket uit te voeren. Ze waren mij in de maag gesplitst door mijn leidinggevende. En daar moest ik het dan maar meedoen.
Natuurlijk beklaagde ik me over hun gebrek aan inzet en kennis. Maar ja, het kantoor is ver en zo was ik een roepende in de woestijn. En als ik tijdens een fieldmanagement-gesprek me beklaagde, was ik negatief. Het is een keer uitgelopen op een heuse confrontatie. Ik had een medewerker, twee keer geel is bij mij ook rood,  weggestuurd. "Ga jij maar terug naar kantoor", had ik gezegd. De gele kaarten had ik uiteraard direct gemeld, maar daar werd nauwelijks op gereageerd. Maar dit keer was het bonje, want dnu ging de omzet van een man verloren!
Het interessante was dat tijdens de confrontatie men mij van alles en nog wat op m'n bordje durfde te schuiven. Alsof het allemaal aan mij lag. Ik bewaarde mijn tegengas voor het eind van het gesprek, toen ze uitgeraasd waren. Ze, want dit keer zaten ze met z'n drieën tegenover mij : de directeur, de salesman en mijn fieldmanager.
Ik zei dat ik het niet terecht vond, dat ze zo tegen mij tekeer gingen. Daarvoor moesten ze bij degene zijn, die de betreffende medewerkers hadden aangenomen en bij degene die ze op die opdracht hadden geplaatst. Daarna bedankte ik voor het gesprek, stond op en vertrok naar mijn opdrachtgever.
Ik liep het risico ontslagen te worden, maar op dergelijke momenten had ik daar lak aan. Trouwens in die periode werd iedereen die het woord automatisering kon spellen aangenomen als ervaren systeemontwikkelaar. Men wilde immers het grootste ICT bedrijf van het land worden.

Voorbereiding Kerstfeest 2014

We zijn voorzichtig begonnen met het organiseren van het komend kerstfeest. Sonja heeft een eerste inventarisatie gedaan bij de bewoners hier in de buurt. De gemeente heeft aangekondigd te willen bijdragen aan de viering in buurtverband. Daar hopen we gebruik van te kunnen maken, want er is voor een beperkt aantal buurten een en ander beschikbaar en de animo is groot. De bijdrage betreft een kerstboom, kerstverlichting en een kerstpakket met o.a. glühwein en ingrediënten voor erwtensoep.
We hopen wat te kunnen scoren, zodat het dit jaar voor de bewoners een bijzondere Kerst kan worden.

Na graafwerk een zooitje!

???

Men is hier in de buurt gasleidingen aan het vervangen. Heel belangrijk natuurlijk. Ik moet zeggen, het werk gaat in een rap tempo. De mensen die het uitvoeren zijn communicatief en zeer vriendelijk. Althans dat zijn onze ervaringen.
Onze ervaringen zijn helaas ook, dat het straatwerk gewoonweg slecht is. Als de boel weer dichtgegooid en bestraat is, blijven er bulten, kuilen, wiebelende tegels en zand / grond over. Stel je hebt geld uitgegeven om de boel rond je woning netjes te bestraten, dan is je mooie straatwerk na zo'n klus vergald. Ik denk niet dat dat de bedoeling is.
Ik heb vooraf nog even met een van de mannen daarover gesproken. Die zei dat het lastig was om de boel weer netjes te krijgen, vanwege de kleigrond. Maar het kon zijn, dat ze weer terug zouden komen om de bestrating alsnog weer keurig te herstellen. Maar dat klonk mij nogal onwaarschijnlijk in de oren.

Omroep Flevoland : Flevotxt Sport rampzalig

Geregeld bekijk ik de teletekstpagina's van Flevotxt van de Omroep Flevoland. Al eerder heb ik me uitgesproken over de armtierige sportpagina's. Daar is niets aan verbeterd. Erger : het is nog erger geworden. Het begint ermee, dat slechts van bepaalde Flevolandse verenigingen nieuws wordt gepresenteerd. Dit keer alleen van Flevoboys. Dat staat bij het gewone nieuws vermeld. Logisch want er is geen hoofdstuk Sport. Toch zijn er wel sportpagina's te vinden. Ze zijn per vereniging aanwezig. Het is de bedoeling dat de betreffende vereniging die zelf bijhoudt. Nou, dan weet je het wel : niet dus.
Gevolg is o.a. dat op de pagina's van SV Lelystad 67 uitslagen staan van 15 december vorig jaar.... Wat ze dit weekend hebben uitgevreten kan ik alleen zien op de teletekstpagina's van onze nationale zenders.
Ik begrijp niet dat Omroep Flevoland dit toestaat. Het doet afbreuk aan Flevotxt in het algemeen en het imago van Omroep Flevoland en de betreffende verenigingen in het bijzonder. Overigens valt het mij op dat Omroep Flevoland behoorlijk selectief te werk gaat als het om sportverslaggeving gaat. Bepaalde clubs hebben duidelijk een voorkeur anderen worden gediscrimineerd zo lijkt het. In het algemeen vind ik de teksten slordig opgemaakt. Volgens mij hoort na een punt aan het eind van een zin een spatie te komen, gevolgd door een hoofdletter. Over ontbrekende komma's zeg ik maar niets.  Als je iets doet, doe het dan a.u.b. goed.

In de prostitutie

Ach ja, ik heb me natuurlijk zo'n 30 jaar lang laten prostitueren. Het is maar net hoe je het ziet. Op uurbasis verhuurd worden om vervolgens gebruikt en misbruikt te worden door mijn pooier en zijn klanten, of hoerenlopers zo je wilt.
Laten we wel zijn, in veel bedrijven wilde men geen beroep doen op de eigen mensen en huurde men dus dure ICT krachten in. In veel gevallen blokkeerden externe deskundigen zodoende de loopbaanontwikkeling van anderen, omdat de baas zo nodig vreemd moest gaan. Er waren tijden dat 40 uur werken mijn pooier 8.000 gulden opleverde. Daarvan kreeg ik dan 1.000 gulden. Bruto natuurlijk. Inclusief veel gezeur en stress en een leasebak die me het gevoel moest geven dat ik vrij was. Ik kreeg niet meer dan 21 dagen verlof, want elke dag niet gewerkt ervoer mijn pooier als verlies.
Het vreemde was ook, dat ik bij grote bedrijven waaronder multinationals directies mocht adviseren op het gebied van bedrijfsvoering, maar bij mijn eigen werkgever (nog geen 100 mensen in dienst, waarvan een groot deel relatief laag geschoold) niets in te brengen had.
 Zo ging men niet alleen met mij om, maar met alle medewerkers. Met gevolg dat ik van dichtbij een paar werkgevers failliet heb zien gaan, in een goed draaiende economie met veel vraag naar ICT 'ers en omringd door deskundig personeel. Ergens toch ook weer knap, als je zoiets voor elkaar weet te boksen. Maar het zal ongetwijfeld aan de enorme hoeveelheden alcohol gelegen hebben. 
Deskundigheid was er dus zeker, behalve dan in de directies van betreffende bedrijven. Daar zaten veel omhoog gevallen mensen, die graag naar de fles grepen. In de ICT branche was de spreuk 'in rivieren en bedrijven, komt het lichtste bovendrijven' vaak een waarheid. Natuurlijk heb ik door al die wisselende contacten diverse keren een soa (Softwarehouse Overdraagbare Aandoening) opgelopen. Van de meeste ben ik inmiddels genezen.
En natuurlijk heb ik best wel goed verdiend in de prostitutie. Ik heb geen saaie kantoorbaan gehad. Ik hoop alleen dat ik er op een betere manier wijzer van ben geworden dan mijn pooiers. Al ben ik daar nog steeds niet helemaal van overtuigd....

Achter de feiten aan

Vaak moet ik wat glimlachen als ik over bepaalde maatregelen lees die de overheid treft. Laatst betrof het een uittreksel van het geboorteregister, dat buitenlanders moeten overleggen als ze hier bij voorbeeld een toeslag aanvragen.
Of het nu om een id kaart, paspoort, diploma of een uittreksel gaat, voor een paar centen wordt zo'n 'officieel' document kant en klaar voor de aanvrager gefabriceerd waar ie bij staat. Zo is in het verleden en wordt nog steeds kinderbijslag aangevraagd door buitenlanders? Gewoon even een 'officiële' verklaring laten maken bij iemand op de hoek van de straat in het eigen land in ruil voor een paar geiten.
Om het de boeven nog gemakkelijker te maken, heeft de minister nogmaals benadrukt, dat men hier slechts in bepaalde gevallen de identiteit dient aan te tonen.

Voor het huren van een woning is ons een kopie van de ID kaart gevraagd. Dat hadden we dus mogen weigeren.  We mogen hem wel laten zien. Dat geldt dus ook voor het huren van een voertuig enz. Alleen de overheid, banken en zorginstellingen zijn hiervan gevrijwaard. De uitspraak was bedoeld om ID fraude terug te dringen en te voorkomen. Maar ja, er zijn landen waar je probleemloos op verschillende namen / aliassen meerdere paspoorten voor jezelf kunt aanvragen.
In menig hotel wordt naar het paspoort gevraagd. Wat ze er vervolgens meedoen achter de balie is tegenwoordig geen vraag meer. Kijk maar naar het misbruik van de creditcard.
Natuurlijk kan je ook zelf een kopie maken en het BS nummer en pasfoto wissen. Maar daar gaan veel instanties niet mee akkoord. "We maken liever zelf een kopie", is hun (logische) reactie. Een kopie van een ID kaart of paspoort levert namelijk geld op. De onveiligheid van het internet maakt het zelfs risicovol een scan te maken van de ID kaart of het paspoort.

De nitwits van kantoor

In de jaren 70 koos ik bewust voor werken in de detachering. Ik wilde afwisseling in mijn werk. In de daarop volgende dertig jaar heb ik het over het algemeen naar de zin gehad. En veel opgestoken. Wat me het minst beviel was de samenwerking met de collega's die op kantoor zaten. Er zijn er in die dertig jaar maar een paar geweest, die wisten waar wij buiten mee bezig waren. De rest had er totaal geen sjoege van. Zo'n 98% van de tijd bij een klant was ik zelfstandig bezig. De keren dat ik iets van kantoor nodig had, waren minimaal. En toch verliepen die paar contacten vaak desastreus. Het ergste was wel het gebrek aan urenformulieren. De formulieren waarop ik mijn gewerkte uren schreef en die door de klant ondertekend moesten worden. Het was een heel gezeur om die formulieren te krijgen. En het frustrerende was dan, dat ik aan het begin van de week of nieuwe maand gebeld werd met de vraag waarom ik mijn urenformulier nog niet had ingeleverd! Dat ging dan ook nog op nare toon, alsof ik in gebreke was gebleven. Grrr!
Op veel kantoren met mensen buiten in het veld, weet de overhead op kantoor -verhoudingsgewijs zitten vaak te veel mensen op kantoor- vaak niet wat er zich buiten afspeelt. Dat wil men niet toegeven en dus draait het personeel dat buiten het geld verdient daarvoor op.
Zelf heb ik een aantal keren serviceorganisaties met monteurs die buiten bezig waren, op de rails gezet. Ik begon vaak met het meelopen met een aantal monteurs. Daar stak ik erg veel van op. Ik kwam er dan snel achter dat men op kantoor van toeten noch blazen wist. En toch stuurden zij de monteurs en hun werkzaamheden aan. Onvoorstelbaar!
Het schijnt tegenwoordig nog vaak voor te komen : overhead op kantoor dat van toeten noch blazen weet en weigert de klachten uit het veld voor serieus te nemen.