Sorry hoor!

Tijden veranderen en soms begrijp ik weinig van bepaalde nieuwe verschijnselen. Kan ik ze niet meer bijbenen, of is het mijn achtergrond die bepaalde verschijnselen weigert te accepteren?
Er was een tijd dat een zieke een kaartje kreeg, of een bos bloemen. In sommige gevallen zelfs een fruitmand. Alle met teksten als 'Beterschap!', 'Sterkte' of 'Tot gauw.'
Tegenwoordig schijn je je excuses te moeten aanbieden omdat je ziek bent of bent geweest. 'Sorry voor mijn hernia en dat je al dat werk alleen hebt moeten doen', Sorry voor mijn gebroken been en dat jullie die wedstrijden zonder mij hebt moeten spelen', 'Sorry dat ik na zijn overlijden depressief ben geworden' en meer van die voor mij onzinnige excuses.
Eerder was sprake van een overgangsperiode. Gedurende die tijd was het 'sorry dat u op mijn tenen staat'. Dat kwam omdat steeds meer mensen niet meer hun verantwoordelijkheid wensten te nemen. Ze tieren en razen als ze op hun gedrag worden aangesproken. En in ergere gevallen vallen er klappen. Iemand ergens op aanspreken, hoe vriendelijk ook, is al een tijd een risicovolle bezigheid.
Het schijnt nu zelfs zo te zijn, dat een verontschuldiging volgens bepaalde regels aangeboden moet worden. En wel op een manier die door de ontvanger voorgeschreven wordt. Ik weet niet of daar standaardbriefjes voor zijn of zo. Eigenlijk interesseert het me ook niets. Want mocht het toch zo zijn, dan zeg ik op mijn beurt : "Sorry hoor, daar wens ik niet op aangesproken te worden."

Hond en vakantie

Anoniem op vakantie...

Er staan twee jankende honden,
vastgebonden aan een boom;
De ene is een bobtail,
de andere gewoon.
Gelukkig, daar komt iemand;
hij vraagt : "Wat moet dat daar?"

"Wij wachten op ons baasje,
is zijn vakantie nog niet klaar....?"

Helaas stromen de asiels weer vol met afgedankte huisdieren. Hun eigenaren willen lekker gemakkelijk op vakantie. Zorgeloos. Want ze maken zich totaal geen zorgen over hun huisdier. Het zijn de egoïstische eigenaren, die alleen geld voor zich zelf over hebben en niet voor een goede opvang van hun huisdier. En als de vakantie achter de rug is, gaan ze op zoek naar een nieuw huisdier. Want ze vinden die beesten zo leuk.
Onze honden zijn altijd mee geweest. Samen op vakantie. Hardstikke leuk!

Petje af voor de Paus

De afgelopen jaren heb ik me behoorlijk geërgerd aan de RK Kerk en dan met name aan de Paus. Maar nu ik merk dat de huidige Paus wel zijn rug durft te rechten en openheid van zaken geeft, begin ik wat anders naar de RKK te kijken.  Zo geeft de Paus toe, dat zo'n 2% van de geestelijken pedofiel is. Daarnaast pakt hij de misstanden ook aan. Niet alleen het misbruik en de corruptie, ook de criminelen (maffia) worden aangepakt. De situatie rond de laatste groep heb ik ook altijd belachelijk gevonden. Iemand door het hoofd schieten, vervolgens naar de kerk, een kruisje slaan en hup weer aan de (criminele) slag. En dat terwijl de plaatselijke kerkleiders het allemaal best wel wisten. Overigens was het mijn RK buurjongetje Fransje, dat met grote stelligheid beweerde dat je best mag zondigen zolang je maar naar de biecht gaat. Iets wat ik als kind nooit geloofd heb en om die reden geregeld ruzie met hem kreeg.
Ik ben benieuwd hoe het leiderschap van deze Paus op termijn gaat uitpakken.

Ouwe gek

'...dat ding komt mij vaag bekend voor....'

Voordat wij de kapotte wasmachine richting de Milieustraat reden, heb ik die mooie rvs trommel eruit gehaald. Dat ding is een schitterende vuurkorf! Heb ik niet van mezelf hoor, maar van een van de kinderen gehoord en gezien.
Ik heb het gebroken kruis met een slijptol verwijderd. Sonja had nog ergens een kleine zinken emmer staan. Die heb ik tot voet omgetoverd. In de emmer heb ik wat beton uit de kapotte wasmachine geplaatst, zodat de vuurkorf stevig staat. Omdat de trommel veel gaatjes heeft, is een goede luchttoevoer tot het vuur gegarandeerd. Het spetteren van het brandend hout blijft zonder gevolgen en de asresten blijven keurig onderin de trommel liggen.
De oude tuinhaard is verplaatst, anders wordt het hier nogal vol. Fenna keek geïnteresseerd toe. Ze zal wel gedacht hebben : "Wat is die ouwe gek nu weer aan het doen?"

Bami met pepesan

We waren wat laat vanwege het fraaie weer. 's Middags hebben we eerst Fenna flink laten uitrazen in het bos inclusief een zwem- en spartelpartij.  Toen ik bekaf was van het gooien fietsten we weer naar huis. Zonder de frisbee, want die lag inmiddels ergens op de bodem van de vijver. Daarna ging Fenna onder de douche. Dat laatste vindt ze minder leuk, maar het verzet is minimaal.
Op zeker moment kwamen we erachter dat het al half zes was. Sonja had gisteren inkopen gedaan voor een bordje bami. In de koelkast keek een gestoomde makreel mij met steenkoud oog aan. De makreel had geluk. Er bleek nog een zakje boemboe pepesan*)  in de lade te liggen!  Samen hebben we de voorbereidingen getroffen : de uien, paprika en kool gesneden, het pakje taugé geopend (met dat nare folie erom heen), de bevroren garnalen los geklopt en het water met een blokje bouillon voor de mie-nestjes aan de kook gebracht. O ja, ik heb de makreel gefileerd. Ik knipoogde eerst naar het ene oog en sneed toen zijn kop eraf. Eerst de basis van beide gerechten gemaakt en daarna de stukken makreel in de boemboe pepesan gekieperd. De kenners hoor ik al protesteren : "Hé Willem, moet die makreel met de pepesan boemboe  niet in aluminium folie gewikkeld en vervolgens in de oven klaar gemaakt worden?"
Ja en nee, beste lezer(es). Ja, volgens de originele bereidingswijze (met een verse makreel) en nee, want hier in huize 'Lost Indo' moet niets. Trouwens, het is al heet genoeg in huis met die zomerse temperaturen, dus de oven bleef mooi uit.
Tussen zeven en kwart over zeven zaten we buiten met een heerlijk bordje bami, met de pepsan, atjar ketimoen (ik had een paar ordinaire augurkjes) en kroepoek. En een kopje thee. Aduh, so lekkè sèh!

*) kant en klare kruidenmix voor een pittig visgerecht.

Even pissen

Excusez le mot, maar zo heet dat in de volksmond. Ook ik maak soms gebruik van openbare toiletten. Er zijn erbij die heel schoon ogen en fris ruiken. Zoals bij bepaalde Hema vestigingen. In Harlingen trof ik ook zo'n mobiel toiletgebouw, dat er zeer schoon bij stond. Na elk bezoek, ging de beheerder met een emmertje en doekje en met handschoentjes aan even naar binnen.
Mijn voorzichtigheid begint met de entree. Ik doe de deur open zonder mijn handen te gebruiken. Het doorspoelen doe ik of met een elleboog of met een tissue.
Het lastigste blijft toch het handen wassen. Wat dat betreft heb ik op dat soort toiletten toch wel last van smetvrees. Ik blijf het raar en onhygiënisch vinden mannen te zien weglopen zonder de handen te wassen. Ze zitten wel met die urine-handen aan de deurknop. Mijn eigen handen veeg ik af aan een zelf meegenomen papieren tissue. Die heb ik altijd bij me. Als ik weer naar buiten ga, pak ik de deurknop beet met zo'n tissue. En anders gebruik ik mijn elleboog. Als het even kan maak ik gebruik van een urinoir. Een gewone pot vind ik vaak te vies. De kleine ruimte waar dat ding in staat is ook vaak niet bepaald uitnodigend om naar je eigen gezeik te gaan luisteren. En ja, als er in zo'n urinoir een vliegje afgebeeld is, dan mik ik daar steevast op.
In de regel zit ik. Dat is niet alleen om tegemoet te komen aan de wens van het andere geslacht in huis, maar ook om gespetter te voorkomen. De boel moet gewoon zo schoon als mogelijk blijven. Ik vind het toilet een visitekaartje van de woning, camping, benzinestation en/of winkel.

Een luizenstreek

'Alleen spoelen, niet centrifugeren aub...'

Ingezonden n.a.v. Mijn zondagrust verstoord

Het beeld van de binnen-wastrommel, met het gebroken kruis, komt mij akelig bekend voor want onlangs stuurde onze schoonzoon mij nog een foto met eenzelfde schadegeval. De trouwe lezer uit Huizen heeft zeer waarschijnlijk de vinger al op de zere plek gelegd met zijn opmerking over het gebruik van Calgon, maar er is meer. De fabrikant, van een duur, maar goed wasmachinemerk adverteert graag met: ,, Miele, er is geen betere", en ,,Immer besser". Jaren geleden klopte dat ook nog wel want onze eerste wasmachine van dat merk, een model 423 en nog iets, draaide 28 jaar! Ja, ja, 28 jaar en dat zonder "KABOEM!!!" Fabrikanten van wasmiddelen 'liften', o.a. in een STER-spot, graag mee met de bekendheid van een wasmachinemerk, met een pakkende reclamezin over hún producten. Met een stralende glimlach en een vlotte, overtuigende babbel wordt de consument verleid, en geadviseerd om toch vooral "...bla, bla, bla..." te gebruiken. Bij temperaturen, van 30 á 40 * C, wordt de was tegenwoordig al goed schoon en je bespaart enorm veel elektrische energie. Wassen met water van 20 * C is zelfs al mogelijk en je energierekening daalt opnieuw; nu naar een absoluut minimaal verbruik. Ja, dank je de koekoek. ,,Maar besparen?, en gij geleuft dat allemaal ?!" Wat hebben onze moeders vroeger altijd fout gedaan met de bekende kookwas in de wasketel die urenlang op een vuurtje stond te pruttelen. En over een 'witte was' gesproken; die is in de reclamespots voor wasmiddelen al zó vaak witter geworden dat we vroeger waarschijnlijk zwart ondergoed hebben gedragen. De wasmiddelensprookjes en de lage wastemperatuur hebben ons een probleem bezorgd dat wordt veroorzaakt door een bijna onzichtbare vijand: de 'vetluis'. Het is niet echt een luis maar een bacterie die ontstaat in de zeepresten die, met haren en huidschilvers, vanwege die lagere wastemperaturen, overal in de machine achterblijven. De wasmachine, maar ook het wasgoed, gaat op een gegeven moment behoorlijk stinken en alleen door af en toe een keer goed heet te wassen kan dit probleem (tijdelijk) worden opgelost. Maar er is nóg iets, en dat is niet te ruiken en ook niet te zien maar het aluminium bevestigingskruis van de binnen-wastrommel bevind zich tijdens het wassen continu in het vuile waswater en wordt langzaam maar zeker 'opgevreten' door een zuur van de bacterie in de drab van de 'vetluis'. Het aluminium wordt broos, en op een dag hoor je opeens: ,,BOEM!!". Energie-besparing is oké, maar hoe groot is de geldbesparing?! En wat kost een nieuwe wastrommel, en in het ergste geval een compleet nieuwe wasmachine? Heel waarschijnlijk een 10-voud, of méér, van de besparing! Al met al is dit natuurlijk het gevolg van een 'luizenstreek' van ...............? ( vul zelf maar in). Wastrommels en bevestigings-kruizen gemaakt van composiet materiaal is misschien dé oplossing? Omdat het ook wordt gebruikt voor het bouwen van de Airbus A380 zal het wel goed spul zijn. De luizenkam moet maar eens door de ontwerpteams van de wasmachinefabrikanten, want deze worden rijk van onze ellende met de gebroken trommelkruizen. Sommige mensen moeten financieel, gewoon even op adem komen na de onverwachte, noodgedwongen aanschaf van een nieuwe wasmachine en zijn dan even 'zo arm al de neten' want ze hebben nog 'geen luis om dood te drukken'. Nou ja, een 'vetluis'; maar dat is nog geen vetpót.

Fan-tilator

Plein problematiek

4 mei op het Redeplein

Niet alleen in Lelystad, ook in Dronten gaat men een plein dat in het centrum van het dorp ligt aanpakken. Het Redeplein moet gezelliger worden, meer uitstraling krijgen, is het betoog. Er zijn al ideeën geopperd. Het valt mij op dat bepaalde voorstellen geen rekening houden met reeds bestaande zaken.
Wie iets wil veranderen, zal daarbij niet de leuke, positieve zaken willen laten verdwijnen. Die moeten behouden worden, lijkt mij. Samen met het oplossen van de negatieve punten, moeten ze een verbeterd geheel gaan vormen.
In Dronten wil men op het Redeplein veranderingen aanbrengen, die het houden van andere, al jaren bestaande, activiteiten lastig of zelfs onmogelijk maakt. Lijkt mij niet erg slim. Tenzij men kiest voor flexibele oplossingen, zoals een afdekbaar / beloopbaar fontein en een muziektent op wieltjes.
Aan het Redeplein bevindt zich ook De Meerpaal. Dat gebouw kan ik ook omschrijven als een 'muziektent'. Het beschikt over een enorme grote ruimte aan de voorzijde. Deze foyer ken ik alleen als leeg en verlaten. Zelfs bij bepaalde grote evenementen op het plein. Die ruimte zou men ook in de oplossing moeten betrekken. En natuurlijk niet te vergeten de activiteiten van het CKV, dat in die grote 'muziektent' huist. Zo goed als gratis muziek, kunst enz.! Rond het plein bevindt zich veel horeca, maar alle net iets te ver van het plein.
Bij veranderingen zou men eerst moeten kijken naar de huidige situatie en die samen met het lijstje van wensen en eisen moeten veranderen in de nieuwe, gewenste situatie.

Een elektrische fiets

Ze noemen zo'n fiets ook wel een fiets met trapondersteuning. Sonja heeft er ook een. Het is haar derde elektrische fiets, een Gazelle. Ze is door eerdere ervaringen bij de Gazelle uitgekomen. Ze heeft al bijna 10.000 km op de teller staan.
De eerste kwam bij een bouwmarkt vandaan. Ze was benieuwd naar het effect. Ze zocht een vervoermiddel dat haar ondersteunde bij het trappen. Ze kan niet veel kracht zetten vanwege reuma. Maar ze wil wel nog steeds in beweging blijven. Ze fietst vaak zonder ondersteuning.
De bouwmarktfiets leerde haar dat fietsen zonder ondersteuning erg zwaar was. De accu had een beperkte radius. Na ruim twee jaar ging ze een stapje hoger. Het werd een duurdere fiets van een Duitse fabrikant. Daar heeft ze meer plezier van gehad, maar de beperkte radius bleef. Het was wel zo, dat het motortje kapot ging. Maar die werd onder garantie thuis(!) vervangen. Toen we na weer een aantal jaren van intensief gebruik, naar een ander op zoek gingen, kwamen we bij de Gazelle terecht. Die kende naast de al bestaande voordelen ook nog verschillende soorten accu's. Van licht tot zwaar. Het toeval wilde dat ze in diezelfde periode voor haar verjaardag van de kids een nieuwe elektrische fiets kreeg! En nota bene een ...... Gazelle. Die fiets heeft inmiddels zo'n 10.000 km op de teller. Zelf fiets ik nog normaal (wat heet). Soms leen ik de Gazelle. Ik vind die fiets zonder ondersteuning relatief zwaar trappen. Hij heeft zeven versnellingen, maar dat scheelt niet bij het trappen. Het blijft voor mij stampen op de pedalen. Niet echt geschikt voor iemand die bij voorkeur gewoon wil trappen en in voorkomende gevallen (brug op, wind tegen, Fenna of boodschappen mee enz.) trapondersteuning wil gebruiken. Zelf heb ik nu ook een rek op mijn fiets en we hebben een grotere mand gekocht voor Fenna. Dus Fenna gaat met mij mee. Dat scheelt enorm voor de belasting van Sonja's polsen. Ze heeft een keer op mijn fiets gereden en was verbaasd over het lichte trappen. Zijn er elektrische fietsen op de markt, die en licht trappen en een goede trapondersteuning geven? Zo ja, wil de ware fiets dan nu voorrijden, a.u.b.

Help, wegpiraten!

Onder de kerk

Vanavond hoorde ik eerst een motorfiets met een behoorlijke snelheid door de straat rijden. In de verte klonk de sirene van een politieauto. Ja hoor, de auto met blauwe zwaailichten reed ook met een flinke vaart de straat in. Een paar huizen verderop stopte de auto en stapten twee zomers geklede agenten uit. Ze gingen met de coureur die daar woont even een gesprekje aan. Dat zal ongetwijfeld begonnen zijn met de tekst : "Goeden avond, meneer. De reden dat wij u aanspreken is uw rijgedrag." Meneer de motorrijder mocht vervolgens instappen en een eindje meerijden in een heuse politieauto. Er zal ongetwijfeld ook een bonnetje uitgeschreven worden. Een soort tegoedbon, maar dan net even anders.
In een stadje aan de IJssel maakte ik ook iets dergelijks mee. Een paar keer zelfs. Vlak bij het centrum bevindt zich een druk kruispunt. Verkeerslichten regelen daar een veilige afhandeling van het verkeer. Het is een vijftig kilometer gebied met een stuk waar men maximaal 30 mag.
Het gebeurde een paar keer, dat een verkeerslicht van dat kruispunt op groen sprong en er vervolgens een motorfiets hoog in de toeren, met jankend geluid en snel opschakelend wegscheurde.  Tja, dan vraag ik me soms af : zijn ze helemaal gek geworden of zo?

Dumpen van groenafval

In Dronten zijn groene containers voor het restafval en bruine voor GFT.  Ik zou anders beslist hebben, maar het zij zo. Vanmorgen heb ik de vuilcontainer van het restafval langs de straat gezet. Er zit een containerzak in, zodat de boel schoon blijft. Toen we een kwartiertje later nog wat afval erbij wilden gooien, lag ie vol snoeiafval! Niet alleen onze container, ook die van een ander was volgepropt met snoeiafval. Nu is het zo, dat bij controle zo'n container niet geleegd wordt. We hebben immers ook speciale GFT containers. Gelukkig werd de container niet gecontroleerd.
Omdat ik de containerzak voor het aanbieden keurig had dicht gevouwen, was de container na het legen toch smerig geworden door aarde en zand. En dus moest ik ondanks het gebruik van zo'n handige containerzak de kliko toch schoonmaken. Bedankt!

Slimme reclame

je hebt pensioen en geen geld, of toch wel?

Zout in of een pleister op de wonde?

Ingezonden n.a.v. Oost Europese plukkers.

Citaat: “Ik plukte vaak met de snellere mannen en in weer en wind".

Oké Willem, het is niet anders, "Het kapitaal regeert", maar speciaal voor jou is hier een appel-spelletje waarmee je kunt bewijzen hóe snel je dan wel was, maar dat kunnen wij helaas niet controleren. We moeten je dus maar 'vertrouwen op de kleur van je blauwe ogen', maar dat zal wel niet. Nee, nee, .... ik bedoel natuurlijk de kleur van je ogen! Ziehier, een snelheidstest voor (ex)appelplukkers. Veel succes! met: http://www.ferryhalim.com/orisinal/g2/applegame.htm

Willem na de test : "ik ben idd langzaam..." :(

Appel in de plukhaar!

Ingezonden n.a.v. Oost Europese plukkers

Nóg een appel-spelletje, waarbij snelheid geboden was; snel om wél mee te doen en nóg sneller om níét meer mee te willen doen.
ik ben benieuwd of iemand anders zich dat spelletje ook nog kan herinneren want ik weet n.l. niet eens zeker of het algemeen bekend was of een zelfbedachte grap van een van de schoolkinderen.
Het ging als volgt: iemand op het schoolplein stak zijn hand omhoog, met daarin een mooie, grote appel, en schreeuwde dan: ,,appel in de plukhaar!!!". Vervolgens werd de appel zo ver mogelijk over het schoolplein weggerold en iedereen mocht hem pakken. Een kluitje jongens en meisjes renden dan achter de appel aan en rollebolden even later over de grond. Het was de bedoeling met de appel terug te komen bij de gooier en als je dat haalde was de appel voor jou. Maar, .......zodra je de appel in je bezit had mochten de andere kinderen aan je haren trekken (plukken) totdat jij hem losliet en weer van je af gooide. Soms vlogen echt de plukken haar in de rondte en zat menig kind na het speelkwartier een beetje ‘appelig’, met een pijnlijk hoofd in de klas. "The winner takes it all" en deze zette grijnzend zijn/haar tanden in de heerlijke appel nadat deze eerst was afgeveegd aan een broekspijp of rokje. Hier was dus óók gevochten; om maar één appel. Maar er was ook een vredelievender manier om daar aan te komen.

Appels eten zonder haaruitval

Ingezonden n.a.v. Oost Europese plukkers

Als onze moeder aan het koken was op het fornuis in de keuken, en de oven was ook flink warm, zetten wij een paar grote appels op de bakplaat in de oven en sloten de deur. Na een uurtje buiten spelen waren de appels gepoft, a.h.w. gekookt, maar het was geen appelmoes in de schil want ze waren nog vrij stevig. Ze waren natuurlijk gloeiend heet, en je brandde je mond eraan als je meteen begon te knagen, maar al gauw daarna begon dan de smulpartij. Met een beetje bruine suiker erop; héééérlijk! Het smaakte een beetje naar een appeltaart van nu. Zo’n grote appel vulde je maag nogal en moeder riep daarom vaak vooraf: ,,eten jullie straks ook wél je bordje leeg...?!”. Zo niet?, dan had ze een appeltje met ons te schillen want ze was soms heel streng maar bij het naar bed gaan streek ze ons weer liefdevol door de haren. Gelukkig waren die er deze keer niet uitgeplukt.

Fan-tilator