Terugkijkend op 2025 mag ik zeggen, dat het een fantastisch jaar geweest is. Er was weliswaar een aantal tegenslagen, maar geen rozen zonder doornen. We zijn veel op stap geweest, hebben veel gezien en leuke mensen ontmoet en dito situaties meegemaakt. We konden een familie in nood behulpzaam zijn, anderen kunnen helpen en wat banden aangehaald en andere losgelaten. Wat het laatste betreft : als na de hulp dankbaarheid uitblijft dan beseffen we dat het eenrichtingsverkeer was. Het initiatief ging van ons uit en dat blijft ondanks een mindere of geen reactie toch een goed gevoel. De vlinder die ik in mijn handen opwarmde heb ik ook niet meer teruggezien.
Het jaar werd heel bijzonder afgesloten. Dat was toen wij op mijn verjaardag te horen kregen, dat wij weer oma en opa zouden worden!
Als ik nog verder terugkijk, merk ik dat de minder leuke ervaringen beginnen te vervagen. Ik ga steeds meer begrijpen waarom mijn moeder zei, dat ze een mooi leven gehad heeft. Ondanks het verlies van haar eigen moeder toen ze pas 12 jaar was, de ellende van de oorlog en het heengaan van twee zonen en haar man.
Ander blogs en websites
▼