Ander blogs en websites

dinsdag 24 maart 2026

Jezelf zijn?

We spraken gisteren tijdens de koffie met kennissen ook over het 'jezelf mogen zijn'. Dus kwam de vraag naar voren : "wie ben je eigenlijk?" Het deed mij denken aan menig intake en/of sollicitatiegesprek, waarin me dat gevraagd werd. De vragen over de sterke en zwakke punten vond ik tricky. Ze kunnen, afhankelijk van de bedrijfscultuur ook tegen je gebruikt worden. Maar voor mij gold eerlijkheid en openheid boven alles. Desnoods geen opdracht of baan.
Ik was me toen al bewust van het feit, dat ik een creatie ben van mijn omgeving. En dat niet alles mij aansprak. Om die reden weigerde ik geregeld met de stroom me te gaan. Ik heb geregeld leeftijdgenoten door de knieƫn zien gaan, vanwege de druk van een ander of een groep. Vooral tijdens mijn militaire diensttijd. Zij begonnen bier te drinken en te roken.
Ik deed vooral alleen dingen die bij mijn persoonlijkheid pasten. Dat was/is een heel andere houding dan die van mijn gesprekspartner. Die gaf anderen vaak hun zin. Om erbij te horen. Hij is er pas mee gestopt nadat hij met pensioen gegaan is. Toen merkte hij echt goed, hoe het is om gewoon jezelf te kunnen en mogen zijn.
Ook ik had zoiets. Tijdens een therapie kreeg ik te horen, dat ik op mijn tenen ben gaan lopen. Vanwege verwachtingen van hogerhand. Dat is er blijkbaar ingeslopen en ingesleten. Misschien iets uit mijn vroege jeugd. Ik moest me netjes gedragen van mijn moeder, want, zo zei ze "Je hebt al een kruisje staan".  Het had natuurlijk te maken met mijn uiterlijk. Later kwamen daar kennis en kunde bij. Sommigen ervoeren die als een gevaar voor hun eigen positie. De meest schokkende vraag die ik gesteld kreeg van iemand in bijzijn van een groep collega's was (ik citeer!) : "Willem, hoe kan het dat een zwarte als jij zo'n hoge functie heeft?" Het werd doodstil in de anders rumoerige ruimte. Ik bleef rustig en zei : "Omdat ik 's avonds niet lui op de bank voor de tv lig met een zak chips. 's Avonds studeer ik." De vragensteller zei namelijk vaak aan het einde van de werktijd : "Straks heerlijk op de bank liggen voor de tv!"