Vandaag zijn we naar een oppasadres gereden om daar conform afspraak op de koffie te gaan. Het is een van onze favoriete adressen. We zeiden na aankomst in het dorp tegen elkaar : "We zijn weer bijna thuis." 😄 Zo'n goed gevoel hebben wij als we daar zijn. Het klikt erg goed met de bewoners. Ze wilden ons eens gewoon weer zien om bij te praten. Meestal zijn ze al weg als wij arriveren. We vertrekken ook vaak zonder hun thuiskomst te hebben meegemaakt. Dat komt vanwege de tijdstippen. De reis duurde nog geen 3 kwartier. 90% van de route ging over de A12.
We werden zeer enthousiast begroet door hun Friese stabij Feijke. Ze sloeg haar voorpoten om onze benen en jankte van plezier.
We hebben met een kop koffie fijn zitten babbelen over van alles en nog wat. Het stel vindt onze manier van oppassen en communiceren erg fijn. Ook onze flexibiliteit spreekt hen erg aan. Zelf worden ze soms met ad hoc kwesties geconfronteerd, die een langere afwezigheid vergen. Wij maken daar zo goed als het kan graag ruimte voor. Dus wat eerder komen of wat langer blijven wordt door hen erg op prijs gesteld.
We hoorden dat het schapenbestand op de Utrechtse Heuvelrug zo goed als verdwenen is. Vanwege de aanvallen van de wolven. Dus het gaat niet alleen om ene Bram.
Ze verwachten daarom, dat de wolven ook bij hen in de directe omgeving van het huis zullen opduiken. Dat houdt in, dat de hond 's nachts binnen moet blijven.
We hoorden ook dat Feijke erg gemakkelijk met andere honden omgaat. Dat is goed nieuws voor onze kids met honden.
Saar heeft keurig op het huis gepast. Ze is erg gemakkelijk. Het is wel raar om een hond als een pinguïn te zien zitten. Ze ligt soms plat op haar buik, met haar achterpoten gestrekt naar achteren. Ze is al helemaal gewend aan ons.